İyi ve konvansiyonel tarım uygulamalarının yapıldığı turunçgil bahçelerinin mineral beslenme yönünden karşılaştırılması

Türkiye'de önemli turunçgil üretim alanlarına sahip Adana'nın Karataş ilçesinde iyi tarım uygulamaları (İTU) ve konvansiyonel tarım uygulamaları (KTU) yapılan 80 farklı turunçgil (portakal, limon ve mandarin) bahçesinden toprak ve yaprak örnekleri alınmış ve mineral beslenme yönünden karşılaştırmak için besin elementi analizleri gerçekleştirilmiştir. Çalışmadaki toprak örneklerinde belirlenen besin elementlerinden potasyum (K) konsantrasyonunun (İTU) 48-432 mg kg-¹ ile, (KTU) 23-490 mg kg-¹ aralığında değiştiği saptanmıştır. Fosfor (P) konsantrasyonunun (İTU) 0,4-148,9 mg kg-¹, (KTU) 0,5-493 mg kg-¹ aralığında olduğu görülmüştür. Kalsiyum (Ca) konsantrasyonun 924-2494 mg kg-¹ aralığında değiştiği, Ca ve Magnezyum (Mg) konsantrasyonunun hem İTU hem de KTU yapılan turunçgil bahçe topraklarında yeterli düzeyde olduğu belirlenmiştir.. İTU ve KTU yapılan bahçelerde demir (Fe), bakır (Cu), ve mangan (Mn) kritik konsantrasyon sınır değerlerine göre yeterli düzeyde olduğu buna karşılık çinko (Zn) konsantrasyonunun kritik konsantrasyon sınır değerlerinden daha düşük olduğu tespit edilmiştir. İTU ve KTU yapılan bahçelerden alınan yaprak örneklerinden elde edilen sonuçlara göre ağaçların K bakımından büyük oranda yetersiz olduğu buna karşılık N,P, Ca ve Mg açısından ciddi bir beslenme probleminin olmadığı görülmüştür. Yaprak örneklerindeki ortalama mikro besin elementi sonuçları değerlendirildiğinde Fe, Zn, Cu ve Mn değerlerinin her iki uygulama bahçelerinde birbirine yakın olduğu ve İTU ve KTU arasında anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, İTU yapan çiftçilerin gübreleme alışkanlıklarının çok değişmediği gözlemlenmiştir. Toprak özelliklerinin ve bitkinin besin elementi ihtiyacının analizlerle saptanarak uygulamaların doğru sürdürülmesinin önemli olduğu anlaşılmıştır.