Kadınlarda evlilik uyumunun aile işleyişi ve dini başa çıkma açısından incelenmesi

Bu araştırma kadınlarda evlilik uyumunu, dini başa çıkma yöntemleri, aile işlevleri, dini ve sosyo ekonomik değişkenler açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada nicel yaklaşım benimsenmiştir. Bu amaçla farklı yaş gruplarında bulunan 415 evli kadın üzerinden google form aracılığı ile anket uygulaması yapılmıştır. Yapılan anket çalışmasında katılımcıların eğitim durumu, mesleği, gelir düzeyi vb. gibi demografik özellikleri göz önünde bulundurulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel bilgi formu, Evlilikte Uyum Ölçeği, Dini Başa Çıkma Ölçeği ve Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan araştırmaya göre, evlilik uyumu ile dini başa çıkma ölçeğinden alınan puanlar arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Evlilik uyumu ile pozitif dini başa çıkma arasında pozitif, evlilik uyumunun negatif dini başa çıkma alt boyutu ile arasında negatif yönde ilişki gözlemlenmiştir. Aile değerlendirme ölçeği alt boyutlarından iletişim, roller, duygusal tepki verebilme, gereken ilgiyi gösterme, davranış kontrolü, genel işlevler alt boyutlarının toplam puanları arasında da pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Evlilik uyumundan elde edilen toplam puan ile problem çözme alt boyutu toplam puanı arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, evlilik uyumunun, gelir düzeyi, eğitim düzeyi, problem çözme algısı düzeyi gibi değişkenlerle ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Evlilik uyumu ile problem çözme algısı arasında pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir. Dini inancın affedici olma özelliği ve evlilik uyumu arasında da pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Son olarak yaş, kırsal ya da kentsel alanda yaşıyor olmak, evli olunan süre gibi değişkenlerle evlilik uyumu arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir.