Kemoterapi uygulamalarında kullanılabilir nitelikte nanoboyutlu ilaç taşıyıcı sistemlerin geliştirilmesi ve meme kanseri tedavisinde kullanabilirliğinin ın vitro olarak araştırılması

Meme kanseri tedavisinde kullanılan geleneksel yöntemlerden kemoterapi ve radyoterapi direkt veya dolaylı olarak tümör bölgesini spesifik olarak hedef alan stratejiler olmadığı için sağlıklı doku ve hücreler üzerinde meydana getirdikleri ağır yan etkiler kanser kaynaklı ölümlerin ardında yatan ana sebebi oluşturmaktadır. Son yıllarda, bu ağır yan etkilerin üstesinden gelmek için ilaçların bir kapsül içerisinde hedeflendirilerek tümör bölgesine gönderilmesi yeni ve umut verici bir yaklaşım olarak ilgi çekmiştir. Meme kanseri tedavisinde kullanılan ve kemoterapötik bir ajan olan doksorubisini enkapsüle edecek polimerik ilaç taşıyıcı sistemler bu tez kapsamında geliştirilmiştir. Burada, polyester grubu olan poliadipatların, pPAd, pBAd ve pEAd, mPEG-550 kullanılarak PEGilenmesi sonucu sentezlenen kopolimerlerden metot optimizasyonu gerçekleştirilerek, çift emülsiyon çözücü buharlaştırma yöntemi ile üç farklı yapıda ilaç taşıyıcı sistem, PANPs, BANPs ve EANPs, ilk kez bu tez kapsamında üretilmiştir. Optimize edilmiş metot ile üretilen bu nanotaşıyıcılara DOX yüklenmiş ve enkapsülasyon verimlilikleri sırasıyla %57, %58 ve %44.5 olarak hesaplanmıştır. Serbest formdaki DOX, ilaç yüklü olmayan nanotaşıyıcılar ve ilaç yüklü nanotaşıyıcıların in vitro sitotoksisite analizleri meme kanseri hücre hatlarında (MCF-7 ve MDA-MB-231'de) gerçekleştirilmiştir. Sitotoksite analiz sonuçları, üretilen nanopartiküllerin serbest formdaki DOX'a kıyasla düşük toksisite sergilediklerini ve ilaç taşıyıcı sistem olarak kullanılabileceklerini ortaya koymuştur. Fiziksel, kimyasal ve hücre kültürü verileri değerlendirildiğinde, tez kapsamında üretilen PANPs, BANPs ve EANPs nanotaşıyıcıların, meme kanseri tedavisinde kullanılabilecek yeni ilaç taşıyıcı sistemler olabilme potansiyeline sahip oldukları belirlenmiştir.