Kliniğimizde görülen nazal polipli kronik rinosinüzit hastalarının uzun dönem sonuçlarının değerlendirilmesi

Başlık: Kliniğimizde Görülen Nazal Polipli Kronik Rinosinüzit Hastalarının Uzun Dönem Sonuçlarının Değerlendirilmesi Amaç: Nazal polipli kronik rinosinüzit tedavisinde kullanılan uzun dönem antibiyotik tedavisinin etkinliğini değerlendirmek ve yaşam kalitesine olan etkisini belirlemektir. Yöntem: Çalışmaya NPKRS tanısı konulan erişkin 72 hasta dahil edilmiştir. Hastalar altı aylık takip döneminde üç kez değerlendirilmiş ve sonuçlar istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. İlk ve son değerlendirmeler nazal endoskopiyi de içeren KBB muayenesi SNOT-22, SF-36 anketleri, Lund–Mackey skoru ve Kennedy-osteit skoru ile yapılmıştır. İlk vizit sırasında Prick testi uygulanmıştır. Hastalar aldıkları tedavilere göre üç gruba ayrılmıştır; sadece İNKS (grup 1), İNKS ve makrolid grubu antibiyotik(grup 2), İNKS ve doksisiklin grubu antibiyotik (grup 3). Antibiyotikler sekiz hafta düşük doz olarak kullanılmıştır. Tüm hastalar ek olarak nazal irrigasyon uygulamıştır. Tedaviden fayda görmeyen hastalara intrapolip triamsinolon enjeksiyonu yapılmıştır. Takip sırasında opere edilen hastaların doku örnekleri eozinofili açısından değerlendirilmiştir. İlk vizitte hastaların 35'inde (%48,6) osteit olduğu izlenmiştir. Bulgular: Çalışmamıza katılan 72 hastanın; 43'ü (%59,7) erkek, 29'u (%40,3) kadın cinsiyette saptanmıştır. Yaş ortalamaları; erkek cinsiyette 47,67 ±16,26, kadın cinsiyette 50,21 ±15, tüm hastalara bakıldığında 48,69± 15,71 olarak saptanmıştır. Çalışmamızda 72 hastanın 68'ine deri Prick testi yapılmış 32 (%47,1) 'sinde pozitif olduğu görülmüştür. Samter's triadı tüm hasta grubunda 8 kişide (%11,1) saptanmıştır. Grup 3'te polip evrelerinde azalma saptanırken (p<0,05), Kennedy-osteit skorlarında anlamlı derecede değişim izlenmemiştir (p>0,05). Grup 2 ve grup 3'te Lund-Mackey skorlarında azalma anlamlı bulunmuştur (p=0,045, p=0,049). Grup 1'de ise Lund-Mackey skorlarında anlamlı değişim saptanmamıştır (p>0,05). Grup 1 (p=0,016) ve grup 2'de (p=0,005) Kennedy-osteit skorlarında zamanla artış olduğu görülmüştür. Tedavi grupları arasında SNOT-22 skoru ve SF-36 puanları değişimleri açısından fark görülmemiştir. Triamsinolon enjeksiyonu yapılan hastalarda yapılmayanlara göre polip evreleri, SNOT-22, Lund-Mackey ve Kennedy-osteit skorlarında anlamlı bir değişim saptanmamıştır. Sonuç: Çalışmamızda NPKRS hastalarında düşük doz verilen doksisiklin tedavisi ile klinik ve radyolojik iyileşmenin diğer gruplardan daha iyi olduğu saptanmıştır. Nazal polipli kronik rinosinüzitte daha fazla hasta sayısı içeren gruplarla daha uzun süre izlem yapılacak çalışmaların medikal tedavi algoritmasının düzenlenmesine katkısı olacağını düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: nazal polip, doksisiklin, makrolid, osteit, Lund-Mackey