Kur'an'da câhiliye şiirindeki mesellerin kullanımı

Arap dili; belâgat, sarf, nahiv, şiir, nesir ve diğer pek çok ilmi içinde barındıran bir dil olup tefsir, hadis, fıkıh, kelam gibi bilim dallarıyla iç içe geçmiştir. Bilindiği üzere, Arap dilinin temeli câhiliyye şiiridir. Kur'an i'cazını keşfetmenin en iyi yolu, câhiliye şiiri ve sanatlarını yapı ve cümle bakımından incelemektir. Eğer insanoğlu belağî açıdan belli bir seviyeye ulaşırsa, bu takdirde onun Kur'an'ın i'cazını anlaması mümkün olur. Câhiliyye şiiri; Arapça'da sözün, meselin veya bir sözcüğün fasih olup olmadığını ölçen bir terazidir. İşte bu noktadan hareketle bu çalışma, Kur'an'ın Arap dilinde indirilmiş fasih kelam olduğunun ispatı üzerinde durmaktadır. Buradaki amaç ise, Kur'an'ın i'caz derecesinde Arap dilinin fesâhat ve belâgatının üzerine çıktığını göstermektir. Tez, iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Arap şiiri, meseller ve bununla ilişkili kavramlar hakkında bilgiler verilmekte ve bölüm iki alt başlıkta ele alınmaktadır. Birinci başlıkta; Arapça'da mesel kavramı, önemi, bilimsel ve toplumsal değeri ile Kur'ân'ı Kerîm-tefsir ilişkisi işlenmektedir. İkinci başlıkta ise; câhiliye şiiri, bu şiirin bilimsel değeri ve dilin yorumlanmasındaki önemi aktarılmaktadır. Ayrıca bu bölümde, Kur'ân'ı Kerîm'deki mesellerin câhiliye dönemi şiirinde nasıl kullanıldığına dair pratik uygulamalar sunulmakta ve bu amaçla, Kur'ân'ı Kerîm'de yer alan ve câhiliye şiirinde benzer olan meseller tespit edilmektedir. Örnekler eşliğinde yapılan açıklamalar ve değerlendirmelerle, çalışmanın temel fikri olan; Kur'an dili ile Câhiliye şiirindeki Arapça mesellerin ilişkisi incelenmektedir.