Kur'an kıssaları bağlamında Allah'tan ümit kesmemek

Ümit, insanın hayatını anlamlı kılan en temel öğelerden biridir. Zorluklar karşısında insana yaşama gücü vermektedir. Ümit ve ümitsizliğin ruhun üzerinde etkili olup olmaması ise kişinin istitatı ile yakından ilgilidir. Birey inanç ve zorluklar karşısında direnç göstermek suretiyle ümidini canlı tutabilmektedir. Bu çizgide sahip olduğu ümitleri de inanç ve direnme gücünü kuvvetlendirmektedir. Kur'an-ı Kerim'in belirlemiş olduğu çizgi bu sistemi nitelikli olarak yaşanılabilir kılmıştır. Bu doğrultuyla hareket eden insan ilim, sabır ve tevekkül ile Allah Teala'nın sınırsız kudretine iman ettiği takdirde, hayatı anlamlı kılarak engelleri aşabilmektedir. Bu bağlamda ümit duygusunun müminin anlam dünyasını nasıl zenginleştirdiğini araştırmak üzere peygamberlerin yaşam olaylarını inceledik. Kur'an-ı Kerim'de kıssaları bulunan Hz. Âdem, Hz. İbrahim, Hz. Yusuf, Hz. Musa ve Hz. Yunus'un ister muhataplarından maruz kaldıkları maddi manevi güçlükler isterse beşerî sıkıntılar olsun zorlukları aşacaklarına ve rahmetin yetişeceğine dair ümitvar oldukları ve bu şuurla hayat memnuniyetlerini sağladıkları gözlemlenmiştir. Çalışmamız iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci bölümde Kur'an-ı Kerim'de ümit ve ümitsizliğin kavramsal çerçevesi, mahiyeti ve psikolojik bağlamı ele alınmıştır. İkinci bölümde kıssanın tanımı ve aktarılmasındaki ana mesajdan bahsedilerek kıssalar perspektifinden hem dünyevi hem uhrevi bir kazanım olarak ümit etmeyi sağlayan temel faktörlerden bahsedilmiştir.