Charles Dickens'ın Zor Zamanlar ve Cengiz Aytmatov'un Gün Olur Asra Bedel eserleri üzerine Marksist bir analiz

Tarih boyunca insanlar çalışmış ve ihtiyaçlarını karşılamışlardır. Ancak bazı zamanlar insanlar başkalarının çıkarları için çalışmak zorunda kalmıştır. Karl Marx ve Frederich Engels kendi toplumlarındaki ayrımcılığı ortadan kaldırmak için işbirliği yaptılar. Onlar çokca bildiri yayımladı ve nihayetinde kısmen amaçlarına ulaştılar. Komünizm veya Marksizm toplumun sosyal problemlerini göstemek için yazarlar için bir başlık haline geldi. Charles Dickens ve Cengiz Aytmatov o yazarlardan bazılarıydı. Ingiliz Edebiyatından Dickens ve Kırgız Edebiyatından Aytmatov, baskı altındaki insanların haklarını savunmak için kalemlerini kullandılar. Sanayileşme ve Sovyet rejimi toplumsal huzuru tahrip etti, böyle bir atmosferde insanlar siyasal baskıdan dolayı rahat davranamaz oldu. Sanayileşme insanları kötü şartlarda yaşamaya, Sovyet rejimi insanları, kendi koydukları kurallara uymak zorunda bıraktı. Kol gücü kullanmanın imkansız olduğu durumlarda, kalemin gücüne başvurmak zorunlu olur. Charles Dickens ve Cengiz Aytmatov döneminde insanlar hükümetlerin zalimliğine karşı koyamıyorlardı ve bu yüzden bazı cesur insanlar kendilerini sorumlu hissedip sistemin kontrolündeki insanların sesi olmaya başladılar. Dickens'ın "Zor Zamanlar" ve Aytmatov'un "Gün Olur Asra Bedel" eserleri bu açıklamalar için iyi örneklerdir. Her iki yazar kendi dönemlerinin hükümetini eleştirdiler ve işçi haklarını savundular. Onlar edebiyatı Marksizm'in gölgesi altında kullanıp işçileri desteklediler. Bu tezde, öncelikle Marksizm açıklacak, ardından edebiyatın tanımlarına ve alanına yer verilip yazarların eserleri incelenecektir.