Cultural distancing attempts of middle class consumers in media consumption

Tüketim pratiği ya da tüketim pratiğinin özelliği, toplumlarda toplumsal sınırların ve eşitsizliklerin (tekrar) üretimi hakkında çok şey söylemektedir. Bu, tüketim çalışmalarında sosyal sınıfı incelemeye verimli bir alan haline getirir. Bu alanda tüketicilerin sosyal sınıf konumlarını nasıl tanımladığı ve uyguladığı, üç araştırma akımıyla cevaplandırılır. İlk araştırma akımında, sosyal sınıfın zevk ile uyumlu tüketim uygulamalarına yönelik bir eğilim sergilemek ve diğer sosyal sınıfların tüketim uygulamalarına karşı bir isteksizlik sergilemek suretiyle, sosyal sınıf konumlarını belirli bir sınıf sınırında tanımlayan tüketiciler üzerinde durulur. İkinci araştırma akımında, üst sınıfların tüketim uygulamalarını taklit ederek sosyal sınıf konumlarını tanımlayan tüketiciler üzerinde durulur. Son araştırma akışıda, farklı sosyal sınıfların tüketim uygulamalarına dalgalı bir şekilde katılarak sosyal sınıf konumlarını tanımlayan tüketiciler üzerinde durulur. Bu üç farklı araştırma akışı da tüketicilerin sosyal sınıf konumlarını tanımlamak ve kendilerini diğer sosyal sınıflardan uzaklaştırmak için sınıflar arası ilişkilere odaklanmaktadır. Fakat, 1960'lardan bu yana yana gelişmekte olan ekonomilerde yeni orta sınıfların yükselişi, orta sınıfı bir homojen grup yerine farklı orta sınıfların birikimine dönüştürmüştür. Bu araştırmada, yeni orta sınıf tüketicilerin, tüketim uygulamalarının yardımıyla nasıl orta sınıf pozisyonlarını işaretlemeye ve daha az statüde olduklarını düşündüklerinden uzaklaşmaya çalıştıklarına odaklanarak, konumlandırma için daha avantajlı bir yer aramalarını anlamayı amaçladım. Bu çalışmada, medya tüketim uygulamalarına "normal" ve "kabul edilebilir" tanımlanması için kurulan orta sınıflar için bir araç olduğundan, medya tüketimine odaklandım. Hem tür olarak yerleşik orta sınıf niteliklerini hem de içeriği ile yeni orta sınıf hassasiyetlerini birlikte taşıdığı için Ayna adı belgesel programını incelemeyi tercih ettim. Orta sınıf tüketicilerin Ayna'yı nasıl izlediğini, anladığını, ve yorumladığını incelemek için etnografik bir araştırma yürüttüm. Bulgulara göre, orta sınıf tüketiciler ya kültürel sermaye edinimi ya da kritik bir alay konusu yaparak, uzaklaşmaya çalışıyor ve bu girişimleri aynı ürünü tüketerek - aynı belgesel izleyerek gerçekleştiriyorlar. Bulgular ayrıca, tüketicilerin Ayna'yı "normal" bir belgesel türü örneği olup olmadığını değerlendirebileceğini önermektedir. Eğer yeni veya ilginç bilgiler vererek bir sahnenin "normal" olduğunu düşünürlerse, kültürel sermaye kazanırlar; eğer olmadığını düşünürlerse, kritik alay konusu yaparlar. Dolayısıyla tüketiciler şovu izlerken bu iki tüketim stili arasında geçiş yapabilirler.