Doğu Akdeniz florans yükseliminin miyosenden güncele değin geçirdiği tektonik evrimi, mimari yapısı ve stratigrafisi

Dokuz Eylül Üniversitesi ve Newfoundland Memorial Üniversitesi (MUN) tarafından 2007 yılının yazında, Doğu Akdeniz'deki Floransa Yükselimi hakkında yeni çok kanallı sismik veriler elde edilmiştir. Türkiye'nin güneyinde, Doğu Akdeniz'de yer alan Floransa Yükselimi'nin Miyosen döneminden bugüne kadarki yapısal mimarisi, tektonik ve evrimi, yaklaşık 700 km boyunca yüksek çözünürlüklü, çok kanallı sismik yansıma profillerinin detaylı şekilde yorumlanması sonucunda sunulmuştur. Üç sismik stratigrafik birim tespit edilmiştir. Birinci birim Pliyosen-Kuvaterner içerisinde 1a, 1b ve 1c olarak adlandırılan, önemli ölçüde doğrusal devamlılık gösteren üç alt birimden oluşan, güçlü refleksiyon veren akustik bir paket ile karakterize edilmektedir.Yapısal ve stratigrafik yorumlar, Floransa Tümseği'nin dört yapısal alana bölünebileceğini ortaya koymaktadır: a) birinci alan ? kuzeyde, hakim olaran güneye uzanan bindirmelere sahip tuz özlü bükülme kuşağı, Antalya havzasına doğru uzanmaktadır; b) ikinci alan ? kıvrımlı deniz tabanı yapıları gösteren Pliyosen öncesi ? Kuvaterner yapıları?M? reflektöründe tuz tektoniğinden kaynaklanan ve nedeni henuz açıklamamış ters dönmüş yapılardan oluşmaktadır. Bu alanda dar (1 kilometre genişliğinde) kesinti zonları, yüksek açılı faylarla sınırlanmış basen inversiyon yapıları olarak yorumlanabilir; c) Üçüncü alan ? Floransa Yükselimi'nin güneyinde, Pliyosen-Kuvaterner içerisinde büyüme yapıları (grow strata wedges) olan, 15-20 kilometrelik batimetrik bir yükselim, karmaşık faylanmaya sahip bant zonu ve Floransa Tümseği'nin merkezinde kıvrımlanmış faylı kayma zonu yer almaktadır; d) dördüncü alan ? yanal atımlı kuşak olarak tanımlanan bu alan birinci alan ile benzer morfolojik özellikler göstermekte ve yanal atımlı faylar ile sınırlı degişken kıvrımlı deniz tabanı yapısı sunmaktadır.