Modern ve postmodern kimlikler bağlamında yeni toplumsal hareketler

Salt akılcı boyutuyla yürüyen modernite, teknik-endüstriyel aygıtların egemenliğini, rasyonel, bürokratik kültürü doğurdu. Bu dönemde bireysel kimlik talepleri akıl, eşitlik, kardeşlik değerlerinin içinde eritilerek, kişisel özerklik tahrip edilmiş oldu. Birey, her türlü bireysel farklılıklarını özelinde saklayarak, eşit hukuksal statüdeki ve kamusal alanda vatandaş kimliğine sahip olan bireydi. Bu dönemde birey, hak ve özgürlük taleplerini ancak sınıfsal bir zemine yaslanarak yine belirli bir bütünün ve rasyonelliğin çıkar çatışmaları ve siyasi beklentileri doğrultusunda dile getirmekteydi.Ancak 1960´lı yıllara gelindiğinde ise kimlik siyasetinde modernite'nin ötesinde postmodern diye adlandırılabilecek bir siyaset biçimi belirmiştir. Radikal Demokrasi kuramcılarının da dikkat çektiği üzere artık bütüncül anonim özneler yerine tekil öznelerin varlığını savunulmalıdır. Batının modern ve gelişmiş demokrasilerinin içine girdiği bunalım, mevcut sistemden duyulan hoşnutsuzluk seslerin giderek yükselerek toplumsal eylemlere dönüştüğü, başta öğrenciler olmak üzere bugüne kadar alışılmamış benzerine rastlanmamış taleplerle, çoğu kez örgütsüz ve kendiliğinden gelişen ve birçoğu ulusal sınırları aşmış Yeni Sosyal Hareketler siyasetin alanına girmiştir.Bu Yeni sosyal hareketler, gerek siyasi sistemden talepleri, gerek örgütlenme şekilleri, gerekse de hareketlerin içinde barındırdığı bireylerin sınıf ve statüleri itibariyle öncekilerden oldukça farklıdır. Bu hareketler içinde barındırdığı kimlik, özerklik, farklılık gibi değerler itibariyle modernizmin değerleri bütününden farklılaşmıştır. Yeni Toplumsal Hereketleri sivil toplum alanını genişletici, demokratikleşmeyi sağlayıcı hareketler olarak ele alıp değerlendirmek mümkündür.