Morbid obez hastalarda ultrason kullanılarak zor havayolu tahmini

Obezite günümüzde sık karşılaşılan bir sağlık sorunudur. Obezitenin artmasıyla birlikte cerrahi sırasında bu hastalarla karşılaşma sıklığı da her geçen gün artmaktadır. Obez hastalarda boyun, yüz çevresi, dil, damak ve farinkste aşırı adipoz doku birikimi ve boyun çevresi genişliği gibi faktörlerden dolayı anestezi sırasında havayolu sağlamada zorlukla karşılabilmektedir. Günümüzde ultrasonografi (USG) zor hava yolu için potansiyel bir tarama aracı olarak kullanılabilmektedir. Bu çalışmanın amacı; morbid obez hastalarda ultrasonografi ile bakılan ön boyun yumuşak doku (ANS) kalınlığı, dil hacmi (DH), hyomental mesafe (HMD) ve hyomental mesafe oranı (HMDR), pre-epiglottik mesafe ve epiglottis ile vokal kordların orta noktası arasındaki mesafe (PE/E-VC) oranının zor havayolu tahminine katkısının ve kullanılabilirliğinin araştırılmasıdır. Etik Kurul onayı ve hastalardan yazılı onam alındıktan sonra, genel anestezi altında, sniffing pozisyonunda endotrakeal entübasyon uygulanan, elektif cerrahi geçirecek, ≥18 yaş, vücut kitle indeksi (VKİ) ≥40 kg/m2, ASA III-IV risk sınıfında olan obez hastalar değerlendirmeye alındı. Hastaların preoperatif değerlendirmesinde demografik özellikleri, Mallampati sınıflaması, VKİ, ağız açıklığı, tiromental ve sternomental mesafe, boyun çevresi, boyunda hareket kısıtlılığı varlığı ve USG ile hastaların DH, ANS kalınlığı, HMD ve HMDR, PE/E-VC oranı ölçülerek kaydedildi. Tüm hastaların endotrakeal entübasyon sonrası maske ile havalandırmada zorluk yaşanma durumu, Cormack-Lehane (C-L) derecesi ve entübasyon zorluk skalası (EZS) kaydedildi. Zor entübasyon değerlendirmesi Cormack-Lehane sınıflandırma sistemi kullanılarak yapıldı. Alıcı işletim karakteristik (ROC) analizinde zor maske ventilasyonu ile DH (>85203,67 ml3, p<0,001), ANS-tirohyoid (>22,6 mm, p<0,001), ANS-tiroid isthmus (>9,8 mm, p=0,002) ve ANS-suprasternal çentik (>9,9 mm, p=0,004) kalınlığı ve PE/E-VC (>1,86, p=0,005) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi. ROC analizinde zor entübasyon ile tirohyoid membran seviyesinde ANS kalınlığı (>19,9 mm, p<0,001) ve PE/E-VC (>2, p<0,001) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi. Sonuç olarak zor maske ventilasyonunda ultrasonografi ile bakılan DH, tirohyoid membran seviyesi, tiroid isthmus seviyesi ve suprasternal çentik seviyesinde ölçülen ANS kalınlığı ve PE/E-VC oranı; zor entübasyon tahmininde ise tirohyoid membran seviyesinde ANS kalınlığı ve PE/E-VC oranının başarılı olduğunu bulduk. Morbid obez hastalarda ultrasonografi ile ölçülen tirohyoid membran seviyesinde ANS kalınlığı ve PE/E-VC parametrelerinin zor havayolunu öngörmede kriter olarak kullanılabileceğini düşünüyoruz. Anahtar Kelimeler: Morbid obezite, zor havayolu, ultrasonografi