N-asetil sisteinin periferik sinir iyileşmesi üzerine etkisi (ratların siyatik sinirinde deneysel çalışma)

7. ÖZET Amaç: Bu çalışma N-Asetil sistemin periferik sinir iyileşmesi üzerine etkilerini elektrofizyolojik olarak arştırılmasıdır. Materyal Metod: Çalışmamızda ağırlıkları 280-320 gram olan 32 rat kullanıldı. Rastgele her grupta 8 adet olacak şekilde dört grup oluşturuldu. GRUP I (SHAM) (n=8): Cerrahi diseksiyon yapılıp, sinire müdahale edilmeyen grup. GRUP II (ŞALİNE) (n=8): Sinirde crush yaralanma yapıldıktan hemen sonra ve 7 gün boyunca intraperitoneal (İP) serum fizyolojik (1ml) yapılan grup. GRUP III (NAC I) (n=8):Sinirde crush yaralanma yapıldıktan hemen sonra ve 7 gün boyunca İP NAC (30 mg; 0,3 mi) yapılan gurup. GRUP IV (NACII) (n=8):Sinirde crush yaralanma oluşturulan bölgeye operasyon anında lokal olarak (100 mg;1 mi), hemen sonra ve 7 gün boyunca İP NAC (30 mg; 0,3 mi) yapılan grup Anevrizma klipsi yardımıyla, ratların 1/3 proksimal femur seviyesinde siyatik sinirde 2 dakika süreyle travma oluşturuldu. Bulgular: SHAM grubu, elektrofizyolojik olarak normal değerlendirildi. ŞALİN grubuna kıyasla, NAC-I ve NAC-ll'de sinir rejenerasyonunu hızlandıran, nöronal ölümü azaltan elektrofizyolojik bulgular tesbit edildi. Sonuç: Yaptığımız çalışmada ve literatürde de belirtildiği gibi N-Asetil siteinin sinir iyileşmesi ve nöronal ölümü azaltması üzerine olan olumlu etkisini elektrofizyolojik olarak gösterdik. NAC, periferik sinir travmalarından sonra lokal ve sistemik olarak kullanılabilecek potansiyel bir aday olabilir. 50