N-asetilsistein'in diyabetik sıçan testis dokusunda transient reseptör potansiyel melastatin 2 (Trpm2) kanallarının ekspresyonuna etkileri

Amaç: Diabetes mellitus (DM), mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyonlarla seyreden kronik metabolik bir hastalıktır. Diyabetik erkeklerde, artmış oksidatif strese bağlı olarak testislerde germ hücrelerinde apoptozisde artış meydana gelmekte ve testiküler fonksiyon bozuklukları ortaya çıkmaktadır. N-Asetilsistein (NAS), sülfidril grubu içeren bir molekül olup antioksidan özellik göstermektedir. Bu çalışmada, streptozotosin (STZ) ile oluşturulan deneysel diyabet modelinde NAS'in, sıçan testis dokusundaki apoptotik değişiklikler ve Transient Reseptör Potansiyel Melastatin2 (TRPM2) kanal ekspresyonuna etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada, 28 adet 8-10 haftalık Wistar albino cinsi erkek sıçanlar kullanıldı. Deney hayvanları her grupta 7 hayvan olacak biçimde 4 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna deney süresi olan 8 hafta boyunca herhangi bir uygulama yapılmadı. NAS grubuna 100mg/kg/gün NAS intraperitoneal (i.p) olarak uygulandı. Diyabet grubuna tek doz 50 mg/kg streptozotosin (STZ) fosfat-sitrat tamponunda çözdürülerek i.p olarak uygulandı. Diyabet + NAS grubuna ise 50 mg/kg STZ i.p olarak uygulanmasından sonra diyabetin oluşumunu takiben NAS 100 mg/kg/gün i.p olarak verildi. Deney sonunda sıçanlar anestezi altında dekapite edildi ve testis dokuları çıkartıldı. MDA ve TRPM2 mRNA düzeyleri için testis dokuları çalışmanın sonuna kadar –80OC'de saklandı. Histolojik çalışma için rutin takip işlemi ile dokular parafin bloklara gömüldü. Bloklardan alınan kesitlere apoptotik hücrelerin belirlenmesi için TUNEL metodu, TRPM2 immünreaktivitesi için avidin-biotin-peroksidaz yöntemi uygulandı. Bulgular: Çalışmamızda kontrol grubu ile NAS grubu arasında bakılan parametrelerde anlamlı bir farklılık yoktu. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında diyabetik grupta MDA ve apoptozis anlamlı olarak artmış iken TRPM2 seviyesi azalmıştı. Diyabetik grup ile karşılaştırıldığında Diyabet + NAS grubunda ise MDA ve apoptozis anlamlı olarak azalmış iken TRPM2 seviyesi artmıştı. Sonuç: Sonuç olarak, deneysel diyabetin testis dokusunda MDA ve apoptotik hücreleri arttırdığı, TRPM2 seviyelerini azalttığı, tedavi olarak verilen NAS'ın MDA ve apoptotik hücreleri azalttığı görüldü. Diyabetin testis dokusunu etkilemesinin patofizyolojisindeki rolünün aydınlatılabilmesi için gelecekte farklı deneysel diyabet süreleriyle yapılacak çalışmalara ihtiyaç olduğu kanaatine varılmıştır. Anahtar kelimeler: Diabetes mellitus, NAS, Testis, TRPM2, Sıçan.