Nazi Almanyası'nın II. Dünya Savaşında Türk dilli Sovyet savaş esirlerinin eğitimine yönelik politikası

16. yüzyıldan itibaren genişleme siyaseti uygulamaya başlayan Ruslar, İdil-Ural, Kırım, Azerbaycan ve Türkistan bölgeleri gibi Türk dilli halkların yoğun yaşadıkları bölgeleri işgal ederek, 19. yüzyıla kadar daha nice bölgeleri kendi hâkimiyetleri altına almışlardır. Bahsi geçen bölgelerde, hem imparatorluk döneminde uygulanan asimilasyon hareketleri, hem de Rus İç Savaşı'ndan sonra Bolşevik yönetimince icra edilen korenizatsiya faaliyetleri, acı bir vaziyette zuhur etmiştir. Adolf Hitler'in emri doğrultusunda 22 Haziran 1941'de Alman Ordusu'nun SSCB'ye karşı başlattığı Barbarossa Harekâtı'nda, esir düşen yaklaşık 3 milyon 800 bin Sovyet askerinin bir kısmını da Türkçe konuşan halklara mensup askerler oluşturmaktaydı. Bu hususta çeşitli etkenlerin baş göstermesiyle Almanlar, dönemin şartları çerçevesinde bir eğitim politikası uygulayarak Türk dilli Sovyet savaş esirlerinden faydalanma yoluna gitmişlerdir. Uygulanan eğitim politikası çerçevesinde farklı askeri birlikler oluşturularak, harp sahalarında ihtiyaca, zamana ve şartlara göre farklı amaçlarda farklı yerlerde görevlendirilmişlerdir. Bu çalışmada, Barbarossa Harekâtı'nda esir düşen Türkçe konuşan halklara mensup Sovyet askerlerinin, Almanların uyguladıkları eğitim politikaları çerçevesinde savaşta nasıl bir rol oynadıkları ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Uygulanan eğitim politikasının ana hatları incelenerek, daha sonra oluşturulan askeri birliklerin Alman Ordusu'ndaki faaliyetleri değerlendirilmiştir.