Ovalık Kilikya bölgesi roma antik kentlerinin mekan dizim yöntemi ile analizi

İnsanlar, kentleşme sürecine avcılık ve toplayıcılık yaparak önce mağara, çadır ya da oba gibi geçici yerleşimlerde, daha sonraki süreçte tarım ve hayvancılık yaparak kalıcı yerleşmelerde yaşamışlardır. Gelişen yerleşik hayat düzeniyle birlikte ticaret olgusu başlamış ve insanlar önce yakın daha sonra uzak çevreleri ile etkileşim kurmuşlardır. Bu etkileşim ile kentler gelişmiş, kültür alış-verişi sağlanmış ve toplulukların inanç sitemleri arasında farkındalıklar ortaya çıkmıştır. Bu olgulardaki değişimler kent gelişimine katkı sağlamakla birlikte kent planlama kararları ve kent mekân kurguları üzerinde etkilerini belirlemiştir. Kentsel mekânın oluşumu sosyal, kültürel ve fiziksel bir oluşum ve etkileşim sonucunda oluştuğundan bu oluşumun nasıl gerçekleştiği, şekillendiği ve anlaşılabilirliğinin hangi yöntemle analiz edilebileceği çalışmanın temel çıkış noktasını oluşturmaktadır. Bu doğrultuda öncelikle araştırma alanının sınırları belirlenerek, tarihten günümüze Anadolu topraklarının bir parçası olan Ovalık Kilikya bölgesi Roma dönemi antik kentlerinin, kent kurgularının oluşumu hakkında veri elde etmek amaçlanmıştır. Bu verilerin elde edilebilmesi için mekân dizimi yönteminin kullanıldığı bir antik kent analiz modelinin geliştirilebilmesine çalışılmıştır. Çalışmada yapılan analizler sonucunda elde edilen veriler değerlendirilmiş ve Ovalık Kilikya Roma antik kentlerinin rastlantısal değil, insan algısının ölçülebilir sınırlarında kurgulandığı sonucuna varılmıştır. Bu bağlamda kentlerin bütünleşme değerlerindeki farklılıkların kıyaslanarak kurgusal farklılıklar ve benzerlikler ortaya çıkarılmıştır.