Ovulasyon indüksiyonunda uterus endometriyum antijenlerinin immunohistokimyasal olarak belirlenmesi

İnfertilite; bir yıl süresince düzenli cinsel ilişkide bulunan çiftlerin, korunma yöntemi uygulamamalarına karşın gebeliğin gerçekleşmemesidir. Toplumda sağlıklı çiftlerin %10-15' inde infertilite sorunu bulunmaktadır.Ovulasyon bozukluğuna bağlı infertilitenin tedavisinde ovulayon indüksiyonunu sağlamak ereği ile bazı ilaçlardan yararlanılmaktadır. Klomifen sitrat ve gonadotropinler bunlardan en yaygın kullanılanlarıdır. Kadınlardaki en yaygın infertilite nedeni yaklaşık olarak %40 oranda ovulasyon yetersizliğidir. Kaynaklarda ovulasyon indüksiyonu için kullanılan bu ajanların uterus dokusunda hücresel değişiklikleri, hücre çoğalmasının, gebelik ve düşük oranını etkiliyebileceği, ayrıca kansere neden olduğu bildirilmiştir.Bizim çalışmamızda klomifen sitrat ve gonadotropinler ile ovulasyon indüksiyonu sonucu uterus dokusunda oluşabilecek histolojik değişimlerin immunohistokimyasal ve ince yapı düzeyinde karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlanmıştır.Çalışmamızda, klomifen sitrat uygulaması yapılan grupta PCNA immünreaktivitesinin, yüzey epitel hücrelerinde kontrole benzemesine karşın, bez epiteli hücrelerinde daha yaygınlaştığı ilgiyi çekti. Klomifen sitrat uygulaması yapılan gruplara ait gebe deneklerde ise, yüzey epiteli ve desidual hücrelerde tutulumun oldukça yaygın olmasına karşın, bez epitel hücrelerinde olmadığı saptandı. Hormon uygulaması yapılan tüm gruplardaki boyanmanın, klomifen sitrat uygulanan gruplara benzer olduğu görüldü. Klomifen sitrat uygulaması yapılan gebe grupta, hormon grubundan ayrıcalıklı olarak desidual hücrelerde tutulumun arttığı belirlendi.Normal ve patolojik hücre çoğalma belirteci olan C-fos tutulumunun, klomifen sitrat uygulaması yapılan tüm gruplarda, hormon grubuyla benzerlik gösterdiği izlenirken, klomifen sitrat uygulaması yapılan gruplara ait gebe grubundaki tepkimenin biraz daha orta dereceli olduğu ayırt edildi.LİF immun boyanmasının, hormon uygulaması yapılan gruplara ait gebe grubunda, doku genelinde tüm yapılarda belirgin olarak arttığı ayırt edildi. Hormon grubuna benzer olarak klomifen sitrat uygulanan gebe grupta da, klomifen sitrat uygulaması yapılan gruba karşın, yüzey ve bez epitelinde, ayrıca desiudal hücrelerde tutulumun daha yaygınlaştığı ve oldukça kuvvetli olduğu görüldü.Kaspaz-3 tutulumu, hormon uygulaması yapılan grupta, kontrole karşın negatiften zayıfa değişirken, hormon uygulaması yapılan gebe grubunda yüzey epiteli ve bez epitelinde daha az, buna karşın desidual hücrelerde daha yoğundu. Klomifen sitrat uygulaması yapılan grupta ve klomifen sitrat uygulaması yapılan gebe grubunda ise, yüzey ve bez epitelinde tutulumun orta dereceli olduğu izlenirken gebe desiduasında tutulumun daha kuvvetli ve yaygın olduğu ilgiyi çekti.İnce yapı düzeyinde yapılan değerlendirmelerde, hormon uygulaması yapılan gruplarda, çekirdek dağılımı normalken, epitelde ve bez epitelinde nötrofil infiltrasyonu belirgindi. Hormon uygulaması yapılan gebe grubun yarı ince kesitlerinde ise, yüzey ve bez epitel değişimlerinin hormon uygulanan gruba benzemesine karşın, apikal yüz özelleşmelerinin silikleştiği görüldü. Klomifen sitrat uygulaması yapılan gruplarda ise, ince yapı düzeyinde, yüzey ve bez epiteli normal görünümde olmasına karşın yer yer östrus evresinin simgesi olan nötrofil infiltrasyonu dikkati çekti. . Klomifen sitrat uygulaması yapılan gebe gruplara ait yarı ince kesitlerde ise, yüzey ve bez epitellerinin gebeliğe koşut yapısını koruduğu saptandı.Endometriyum kalınlığı ölçüm değerleri açısından gruplar arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. İstatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte en yüksek değerin Hormon uygulaması yapılan grupta olduğu görülmüştür. Epitel kalınlığı ölçüm değerleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık görülmüştür. Hormon uygulaması yapılan grubunun değerleri yüksek olduğu görülmüştür. Uterus kalınlığı değerleri açısından gruplar arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. İstatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte Hormon uygulaması yapılan grubun değerleri daha yüksek görülmüştür.Sonuç olarak; uterus dokusu için, proliferasyon ve implantasyon belirteçleri kullanarak yaptığımız immünohistokimyasal boyamalar ile yarı ince ve ince kesitleri değerlendirdiğimiz çalışmamızda, hormon uygulamasının implantasyonu, klomifen sitrat uygulamasına karşın daha fazla etkilediği, ancak, yüzey ve bez epiteli ile stroma ve desidua düzeyinde yapıyı bozduğu ve belki de sağlıklı gebelik sürecini etkilediği, buna karşın klomifen sitrat uygulamasının implantasyon ve gebeliği daha sağlıklı bir şekilde yönlendirerek doku genelinde hasara neden olmadığı düşünüldü. Hormon uygulamasında epitel hücre yapısının bozulması, hücre yüzey özelliklerinin kaybolması ve buna karşın bazal lamina' nın göreceli olarak kalınlaşmasının olasılıkla implantasyon ve rejeksiyonun göstergesi olabileceği kanısındayız.