Özel eğitim gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin empati eğilimleri ile psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırma özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip ailelerin empati eğilim düzeyi ile psikolojik dayanıklılıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma, İstanbul ili Bahçelievler sınırları içinde yaşayan özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip toplam 160 anne ve baba ile gerçekleştirilmiştir. Özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip ailelerin sosyo-demografik bilgilerini öğrenebilmek sebebiyle araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, empati eğilim düzeylerinin ölçülmesi amacıyla Empati Eğilim Ölçeği, psikolojik dayanıklılıklarının ölçülmesi amacıyla Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin çözümlenmesinde çeşitli tanımlayıcı istatistiksel metotlar ve normal dağılım göstermeyen ölçekler arasındaki ilişkiyi saptamak için Spearman Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Normal dağılım göstermeyen parametrelerin karşılaştırılmasında iki grup olduğu durumlarda Mann Whitney U testi, ikiden fazla grubun olduğu durumlarda Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır. Farklılığa neden olan grubun tespiti için Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre; özel eğitime gereksinimi olan çocuğa sahip ailelerin empati eğilim düzeyi ile psikolojik dayanıklılıkları arasında istatistiksel olarak pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Ebeveynlerin cinsiyet değişkenine, algılanan gelir düzeyine, birden fazla engelli çocuğa sahip olma durumuna göre empati eğilim ölçeği puanları ve psikolojik dayanıklılık puanları farklılaşmaktadır.