Kazakistan ve Türkiyede kültürlerarası iletişim yeterliğinin yordayıcıları: Academic öz benlik kavramı ve ikinci dile yönelik öz motivasyon sistemi

Bu çalışmanın amacı Kazakistan ve Türkiye'deki İngiliz Dili Eğitimi bölümü iki, üç ve dördüncü sınıf öğrencilerinin Kültürlerarası İletişim Yeterliği (ICC), akademik öz benlik ve ikinci dile yönelik motivasyon düzeyini belirlemek ve bu yapılar arasındaki ilişkinin niteliğini ortaya koymaktır. Bu çalışma tarama modelinde betimsel bir araştırmadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla, karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmada Araştırmacı tarafından ICC ölçeği geliştirilmiş; Liu ve Wang (2005) tarafından geliştirilmiş Akademik Öz Benlik Ölçeği ve Taguchi, Magid and Papi (2009) tarafından geliştirilmiş İkinci Dile Yönelik Motivasyon Sistemi Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada örneklem iki aşamalı olarak belirlenmiştir. Birinci aşamada ölçek geliştirmek için Türkiye'den İngiliz Dili Eğitimi bölümü öğrencileri (N = 314), ikinci aşamada esas uygulama için Kazakistan'dan (N = 307) ve Türkiye'den (N = 258) İngiliz Dili Eğitimi bölümü öğrencilerinden örneklem oluşturulmuştur. Nicel verilerin tanımlayıcı istatistiklerini analiz etmek için korelasyon ve regresyon analizleri ve nitel veri içerik analizi için kullanılmıştır. Sonuçlar, Kazakistan ve Türkiye'deki eğitim alanlarındaki ELT öğretmenlerinin yüksek ICC, akademik güven ve akademik çaba, İdeal L2 öz, L2 öz için olması ve İngilizce öğrenmeye yönelik tutumu olduğunu göstermiştir. Diğer sonuçlar, Kazakistanlı ve Türk öğretmen adayları arasında, ICC düzeyleri, akademik güvenleri ve L2'nin kendi kendine rehber olması gerektiğini istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğunu ortaya koydu. Regresyon analizleri, Kazakistan'ın hizmet öncesi ELT öğretmenleri ICC'nin en iyi yordayıcısının akademik güven olduğunu gösterirken, Türkiye'deki hizmet öncesi ELT öğretmenleri ICC'nin ideal L2 rehberleri tarafından en iyi tahmin edildiği ortaya çıkmıştır.