Radyoaktif iyot tedavisi almış iyi diferansiye tiroid kanseri hastalarının tedavisi ve takiplerinin multiparametrik analizi

Çalışmamızın amacı iyi diferansiye tiroid kanserinde prognostik risk sınıflamasının ve laboratuvar parametrelerinin tedavi yanıtı ile ilişkisinin araştırılması, takipte uygulanabilecek farklı yöntemlerinin incelenmesidir. Bölümümüze 2008-2020 yılları arasında başvurmuş, tiroid kanseri tanısı ile total tiroidektomi olan, patoloji sonucu papiller veya foliküler tiroid karsinomu ile uyumlu olan ve radyoaktif iyot tedavisi uygulanmış hastalar retrospektif olarak incelendi ve dahil edilme kriterlerini sağlayan 173 hasta araştırma kapsamı içine alındı. Hastaların ilk başvuru anındaki ve tedavi öncesi stimüle TSH, Tg, AntiTg değerleri, tedavi öncesi bakılan hemogramda nötrofil ve lenfosit değerlerinin birbirine oranı, ortalama 1. yıl sonunda bakılan Tg, ATg değerleri, boyun ultrasonografi incelemeleri, varsa tanısal 5 mCi I-131 tüm vücut tarama (TVT) sintigrafisi ve varsa FDG PET/BT tetkikleri ve diğer anatomik görüntülemeleri incelendi. Hastalar 2015 ATA kılavuzuna göre patolojik olarak düşük, orta ve yüksek riskli olarak sınıflandırıldı. Hastalar ortalama 1. yılda tedaviye verdikleri yanıta göre 2015 ATA kılavuzu baz alınarak mükemmel tam yanıt, biyokimyasal inkomplet yanıt, yapısal inkomplet yanıt ve indetermine yanıt olarak sınıflara ayrıldı. İstatistiksel analiz yapılabilmesi için gruplar arasında hasta sayısı dağılımındaki fark nedeniyle biyokimyasal inkomplet yanıt, yapısal inkomplet yanıt ve indetermine yanıt grubundaki hastalar "mükemmel tam yanıt vermeyen" hastalar olarak ortak bir grupta birleştirildi. Hastaların tedavi öncesi stimüle Tg düzeylerinin, tedavi sonra I-131 TVT'de izlenen tutulumların, patolojik risk gruplarının, tedavi öncesi nötrofil/lenfosit oranının, radyoaktif iyot dozunun tedavi yanıtı ile ilişkisi araştırıldı. Düşük patolojik riskli hastaların mükemmel tam yanıt oranı orta ve yüksek riskli hastalardan anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. Düşük patolojik riskli grupta uygulanan 100 mCi ile daha düşük dozların tedavi yanıtı ilişkisi değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.