İngilizce öğretmenlerinin öz-yeterlik inançları ve sınıf içi uygulamaları arasındaki ilişki: Güneydoğu Bölgesi örneği, Türkiye

Bu çalışmanın amacı, İngilizce öğretmenlerinin öz-yeterlik inançlarının düzeyleri ile sınıf içerisinde kullandıkları öğretim uygulamaları arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır. Araştırma örneklemi, Gaziantep'in Nizip ilçesinde farklı kademelerde görev yapan 152 İngilizce öğretmeninden oluşmaktadır. Bu çalışmada nicel ve nitel araştırma yöntemleri birlikte kullanılmış olup karma desen tercih edilmiştir. Nicel verileri elde etmek için kullanılan anket iki kısımdan oluşmaktadır. Tschannen-Moran ve Hoy (2001) tarafından geliştirilen ve Choi ve Lee (2018) tarafından uyarlanan Öğretmen Öz-yeterlik Ölçeği, İngilizce öğretmenlerinin öz-yeterlik inanç düzeylerini; yine Choi ve Lee (2018) tarafından geliştirilen Öğretim Uygulamaları Ölçeği ise sınıf içerisinde kullandıkları öğretim uygulamalarını belirlemiştir. Anketlerden elde edilen nicel verileri analiz etmek için, bilgisayar ortamında SPSS 20.0 programı kullanılmıştır; frekanslar, yüzdeler, ortalamalar ve standart sapmalar bu program aracılığı ile hesaplanmıştır. Öz-yeterlik ve öğretim uygulamaları arasındaki ilişkinin incelemesi ise Pearson Korelasyon Katsayısı ile yapılmıştır. Ayrıca cinsiyet bakımından öz-yeterlik ve sınıf içi uygulamalarında herhangi bir farklılık olup olmadığını belirlemek için bağımsız gruplar t-testi; deneyim ve okul kademesi bakımından herhangi bir farklılık olup olmadığını belirlemek için ise tek yönlü ANOVA kullanılmıştır. Çalışmanın nitel boyutunda ise ankete katılan İngilizce öğretmenlerinden gönüllü olan 14 öğretmen ile mülakat gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, İngilizce öğretmenlerin öz- yeterlik inançlarının oldukça yüksek olduğunu, sınıf içerisinde iletişimsel öğretim uygulamalarını iletişimsel olmayan öğretim uygulamalarına göre daha fazla kullandıklarını ortaya çıkarmıştır. Ayrıca İngilizce öğretmenlerinin öz-yeterlik düzeyleri ile iletişimsel öğretim uygulamaları arasında pozitif bir ilişki saptanmışken, iletişimsel olmayan öğretim uygulamaları arasında ise anlamlı bir ilişki söz konusu değildir. İngilizce öğretmenlerinin öz-yeterlikleri artıkça sınıf içerisinde iletişimsel öğretim uygulamalarını kullanma sıklıklarının arttığı tespit edilmiştir. Son olarak, farklılıklar incelendiğinde, katılımcıların demografik özellikleri ile öz-yeterlik inançları ve öğretim uygulamaları arasında herhangi bir anlamlı farklılık bulunmamıştır.