Sıçanlarda miyokard iskemi/reperfüzyon modelinde ST. thomas ve del nido kardiyopleji solüsyonlarının etkinliğinin karşılaştırılması

Amaç: Açık kalp cerrahisi sonrası hastaların postoperatif dönemdeki mortalite ve morbidite oranı operasyon sırasında iskemiye bağlı oluşan reperfüzyon hasarıyla yakından ilişkilidir. Açık kalp ameliyatlarında aortik kros klemp sonrası kalbi diyastolde durdurmak, miyokardı korumak ve iskemi/reperfüzyon hasarını önlemek için kardiyopleji solüsyonuna ihtiyaç vardır. Bu çalışmada açık kalp operasyonlarında kullanılan iki kardiyopleji solüsyonunun miyokart hücrelerinde hasar markeri olan SDF-1 proteininin ve iskemi modifiye albuminin miyokart dokusundaki düzeylerine etkilerinin karşılaştırılması planlanmıştır. Yöntem: Deney hayvanı çalışmasında DEÜ Multidisiplin Laboratuvarı Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu'ndan 25/2017 protokol numarası ile etik kurul onayı alındı. Deney hayvanları DEU Multidisiplin Laboratuvarından sağlandı. Ağırlıkları 200-300 g arasında değişen Wistar albino tipi 21 adet dişi sıçanlardan rastgele seçilerek 3 grup oluşturuldu. Grup 1 ( n:7): Sham grubu (4ml serum fizyolojik) intrakardiyak Grup 2 ( n:7): Geleneksel solüsyon St.Thomas (Plegisol) .( 4 ml solüsyon) intrakardiyak Grup 3( n:7): Yeni nesil solüsyon del Nido .( 4 ml solüsyon) intrakardiyak Tüm gruplardaki sıçanlar 45 mg/kg Ketamin/ 7 mg / kg Xylazin intraperitonel uygulama yoluyla anestezi altına alındı. Denekler supin pozisyonu verilerek tespit edildi. Daha sonra göğüs bölgesi tıraş-dezenfeksiyon yapılarak asepsi sağlandı. Sıçanlarda sternotomi yapılarak kalbe ulaşıldı. Kalp çalışırken atriumdan heparinize edildi. Tüm gruplardaki sıçanlara sternetomi yapıldı, aortaya kros-klemp konularak kalpte kontrollü iskemi yaratıldı. Kros-klempin ardından aort kökünden branül yardımıyla 4 ml kardiyopleji verilerek arrest sağlandı. Reperfüzyondan sonra kros-klemp kaldırılıp kalp tamamen alınarak denekler sakrifiye edildi. Miyokart dokuları sıvı azot ile dondurularak işlem tamamlandı. Bulgular: Açık kalp cerrahisi vakalarında uygulanan geleneksel kardiyopleji solüsyonu St.Thomas (Plegisol) ile yeni nesil kardiyopleji solüsyonu del Nido oksidatif stres markerları iskemi modifiye albümin (IMA) ve stromal derived faktörün (SDF1) miyokardiyal iskemi/reperfüzyon modelinde doku düzeyinde seviyelerine bakıldı.SDF1 analiz değerlerine bakıldığında; kontol grubunun SDF1 değeri 33,221±16,558 , plegisol grubunun SDF1 değeri 24,114±22,470 ve del Nido grubun SDF1 değeri 35,007±23,365 olarak bulundu (p=0,456). IMA analiz değerlerine bakıldığında; kontol grubunun IMA değeri 99,790±92,246, plegisol grubunun IMA değeri 257,587±98,347 ve del Nido grubun IMA değeri 236,918±118,376 olarak bulundu (p=<0,05). Sonuç: Hem St.Thomas uygulanan grupta hem de del Nido uygulanan grupta miyokardiyal koruma etkinliği açısından karşılaştırma yapıldığında anlamlı bir fark saptanmadı. Anahtar Sözcükler: Miyokardiyal koruma, iskemi/reperfüzyon hasarı, St. Thomas Kardiyopleji, del Nido Kardiyopleji, oksidatif stress