Sera koşullarında bor ve potasyum uygulamasının turp bitkisinin verim, beslenme ve kalite parametreleri üzerine etkisinin belirlenmesi

Çalışma sera koşullarında bor (B) ve potasyum (K) uygulamasının turp bitkisinin verim, beslenme ve kalite parametreleri üzerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışma dört farklı B (0.5, 2.5, 5 ve 10 mg B kg-1) dozu ve üç farklı K (50, 100 ve 200 mg K kg-1) dozu uygulamaları altında yürütülmüştür. Bor ve K uygulamalarının turp bitkisinin kuru madde verimine, B ve K konsantrasyonlarına, diğer besin elementi alımlarına ve bazı bitkisel parametrelerine etkisi belirlenmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre artan dozlarda B ve K uygulamalarının bitkinin yeşil aksam kuru madde verimi üzerine önemli bir etkisinin olmadığı, en yüksek yeşil aksam kuru madde veriminin 1.90 gr bitki-1 ile K50B10 uygulamasında görülürken en düşük 0.87 g bitki-1 ile K0B2.5 uygulamasında görüldüğü belirlenmiştir. Uygulamaların B ve K konsantrasyonu üzerinde olumlu artış gösterdiği belirlenmiştir. En düşük ve en yüksek B konsantrasyonu sırasıyla B0 uygulamalarında ve B10 uygulamasında saptanmıştır. Yeşil aksamda en düşük 45.5 mg kg-1 ile K50B0 uygulamasında ve en yüksek 582.9 mg kg-1 ile K100B10 uygulamasında belirlenmiştir. Yumru eti B konsantrasyonu değerlendirildiğinde en düşük 32.8 mg kg-1 ile K0B0 ve en yüksek 77,3 mg kg-1 ile K50B10 uygulamalarında görülmüştür. Yumru kabuğunda ise 25.76 mg kg-1 ile en düşük B konsantrasyonu K200B0 uygulamasında görülürken en yüksek 88.01 mg kg-1 ile K100B0 uygulamasında görülmüştür. Potasyum alımında ise en düşük konsantrasyon K0B0 uygulamalarında görülmüştür. En düşük K konsantrasyonu yeşil aksamda %1.65, yumru etinde %2.53 ve yumru kabuğunda %2.79 olarak belirlenmiştir. Bor ve K uygulamalarının bitkisel parametreler üzerinde de olumlu etkisinin olduğu saptanmıştır. Bor uygulamalarının yeşil aksam uzunluğu ve SÇKM değerinde artışa yol açarken, bakılan diğer parametreler üzerinde önemli bir artış göstermemektedir. Buna karşılık K uygulamaları SPAD, toplam taze ağırlık, yeşil aksam uzunluğu, yeşil aksam taze ağırlığı, yumru taze ağırlığı, yumru çapı ve SÇKM üzerinde K100 uygulama dozuna kadar artış gösterirken K200 uygulamasında düşüş göstermiştir.