Siber terörizmin idare hukukunda sosyal risk ilkesi çerçevesinde incelenmesi

Siber terörizm, son yüzyılda konvansiyonel savaşların yanında kullanılan hibrit savaş yöntemleri ile birlikte hayatımıza girmiştir. Teknolojik gelişmelerle beraber devletler arası savaşların siber ortama taşınması neticesinde devletlerin kritik altyapılarına, kritik tesis ve varlıklarına, üretim tesislerine, enerji altyapılarına yönelik siber saldırılar artarak siber uzamda yeni bir küresel güç savaşı ortaya çıkarmıştır. Devlet dışı aktörler ve terör örgütleri, internet teknolojilerini kullanarak siyasi hedefler doğrultusunda siber terörizmi etkili bir toplumsal araç olarak belirlemiştir. Devletler için ise, daha az maliyetle rakip olarak gördükleri diğer devletlerin kritik altyapılarına zayiat verme imkanı hasıl olmuştur. Bu bağlamda terörizm neticesinde bireylerin sırf o devletin vatandaşları olmaları dolayısıyla gördükleri maddi ve manevi zararların yine devlet tarafından idarenin sorumluluğu kapsamında tazmin edilmesi hususu gündeme gelmiştir. Diğer taraftan tüm uluslararası hukukta olduğu gibi, Türk hukukunda da yer alan klasik terörizm ve terörle mücadeleden doğan zararların tazminine ilişkin düzenlemelerin, siber saldırılar neticesinde vatandaşların görebileceği zararlara karşı yeterli olmadığı ve bu alanda bir kanun boşluğu olduğu görülmektedir. Bu çalışmada; siber terörizmin tarihi gelişimi içerisinde ana unsurları, siber terörizmde araç olarak kullanılan siber saldırı yöntemleri, devletlerin siber dayanıklılığına yönelik siber güvenlik tedbirleri ile söz konusu alandaki kanun boşluğunun doldurulması amacına hizmet edebilecek nitelikte kanun koyucuya yol gösterecek çözüm önerileri ele alınmıştır.