Sitomegalovirus retiniti'nde risk faktörleri, tanı, tedavi ve prognoz

Amaç: Sitomegalovirus retiniti (CMV) tanısı konulan hastaların tedavi ve prognozunu değerlendirmek Metot: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilimdalı Uvea departmanına 2009 ile 2019 yılları arasında başvuran ve CMV retiniti tanısı almış olan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların ilk vizitinde; başvuru şikayetleri, genel durumları, özgeçmiş ve soygeçmiş özellikleri, kullandıkları topikal ve sistemik ilaçlar not edildi. Hastaların takiplerinde de en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, göz içi basınç değerleri ve flare ölçümleri alındı. Hastaların takip başında alınmış olan fundus görüntüleri, retinitin lokalizasyonu, tipi ve tutulan retinal alanın tüm retinaya oranı açısından iki bağımsız gözlemci tarafından değerlendirildi. HIV ve non-HIV grup bulguları karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 33 hastanın 47 gözü dahil edilmiştir. Hastaların 7' sini (% 21,2) kadın hastalar, 26' sını (%78,8) erkek hastalar oluşturmaktadır. Presdispozan hastalık olarak 8 hastada (%24,2) HIV bulunurken, 25 hastada (%75,8) HIV dışı hastalıklar bulunmuştur. Retinitin lokalizasyonu, genişliği ve tipi her iki grupta benzer iken vitreus bulanıklığı non-HIV grubunda daha sık bulunmuştur. Başlangıç görme keskinliği retinal tutulum alanı %25' den geniş olan gözlerde daha düşük bulunmuştur. Hastaların son muayenedeki en iyi düzeltilmiş görme keskinliklerini etkileyen tek faktörün tanı anında sahip oldukları en iyi düzeltilmiş görme keskinliği olduğu görülmüştür. Gözlerin %76,9' unda antiviral tedavi başlandıktan sonra 5 hafta içinde retinit gerilemiştir. Birinci aydaki flare ortalamaları tanı anındaki flare ortalamalarına göre anlamlı oranda düşük bulunmuştur. İki grup arasında başlangıç ve sonuç görme keskinliği ortalamaları arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Ayrıca her iki grup içindeki hastalarda takiplerde immun düzelme üveiti (IRU) gelişimi saptanmıştır. Sonuç: CMV retiniti hem HIV olan hem de HIV olmayan hastalarda değişken bulgular gösterebilir. Retinal tutulum alanının büyüklüğü görsel sonucu etkileyen en önemli faktördür. IRU tüm hastalarda gelişebilir.