Sınıf II anomalili bireylerde aktivatör veya headgear tedavisinin etkilerinin uzun dönem sonuçlarının karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada, aktivatör veya headgear apareyi ile tedavi edilmiş bireylerdeki tedavi sonuçlarının uzun dönemde incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışmamızda çalışma grubuna aktivatör (19 birey) veya headgear (22 birey) ile tedaviyi takiben sabit tedavi uygulanmış 41 Sınıf II hasta (17 erkek, 24 kız), kontrol grubuna tedavi edilmemiş 82 Sınıf II hasta (30 erkek, 52 kız) dahil edilmiştir. Çalışma grubundan tedavi öncesi (T0), sabit tedavi sonrası (T1), uzun dönemde (T2) ortodontik modeller ve lateral sefalometrik filmler alınmıştır. Cross-sectional olarak oluşturulan kontrol grubunun ise sadece lateral sefalometrik filmlerinden yararlanılmıştır. Bulgular: SNA açısındaki azalma (p<0.05) headgear grubunda, ANB açısındaki azalma (p<0.05) ile SNB açısındaki artış (p<0.05) ise aktivatör grubunda daha belirgin olarak gerçekleşmiştir. Uzun dönemde bu parametreler yönüyle gruplar arasında farklılık gözlenmemiştir. N-Me, headgear tedavisi ile daha fazla artmış (p<0.01); bu artış uzun dönemde de devam etmiştir. Go-Gn boyutu (p<0.001) hem tedavi ile hem de uzun dönemde aktivatör ile daha fazla artış göstermiştir. Overjet (p<0.05) tedaviyle birlikte aktivatörde daha fazla azalmış, uzun dönemde apareyler arasında farklılık gözlenmemiştir. Uzun dönemde, Si-B' boyutu (p<0.05) headgear ile; alt ark boyut sapması (p<0.05) ise aktivatör ile daha çok artmıştır. Sonuçlar: Headgear apareyinin üst çene ve dik yön üzerinde, aktivatör apareyinin ise alt çene üzerinde daha etkili olduğu görülmüştür. Go-Gn boyutundaki artışın aktivatör grubunda daha fazla olduğu; ancak nihai Go-Gn boyutunun headgear grubuyla hemen hemen aynı olduğu görülmüştür. Her iki apareyin de overjeti önemli oranda azalttığı ancak uzun dönemde bir miktar relaps olduğu gözlenmiştir.