Sol atriyal strain ve prokollajen tip 3 N-terminal peptit düzeylerinin iskemik inmeli hastalarda paroksismal atriyal fibrilasyonu belirlemedeki rolü

ÖZET İskemik inmelerde önemli bir etiyolojik neden olan Paroksismal Atriyal Fibrilasyon (PAF) tanısı ikincil bir iskemik inmenin önlenmesinde oldukça önem taşımaktadır. Günümüzde sıklıkla ritim kaydedici cihazlar nadiren de klinik ve ekokardiyografik çeşitli puanlamalar kullanılsa da PAF saptanmasında hala güçlükler mevcuttur. Bu güçlüklerden yola çıkarak çalışmamızda iskemik inmeli hastalarda etiyolojik bir neden olan PAF'ın saptanmasında, sol atriyal strain ve prokollajen tip III N-terminal peptit (P3NP) düzeylerinin rolünü araştırmayı amaçladık. Çalışmaya 23/3/2016 – 7/10/2016 tarihleri arasında akut iskemik inme sebebiyle başvuran 100 hasta (55 erkek, 45 kadın) dahil edildi. 24 saatlik holter monitorizasyon inceleme ile bazal ritmi sinüs olan ve kendiliğinden sonlanan atriyal fibrilasyon atağı olan akut iskemik inmeli hastalar PAF grubu, akut iskemik inme geçiren ve holter inceleme ile PAF saptanmayan hastalar kontrol grubu olarak kabul edildi. Sol atrial strain analizi iki boyutlu gri skala görüntüler üzerinden sol atriyum endokart sınırlarının manuel olarak çizilmesi ile benek takibi esasına göre analiz paketi kullanılarak yapıldı. Atriyal duvar; atriyal septum, lateral, inferior ve anterior duvar olarak 4 segmente ayrılarak tepe atriyal sistolik ve diastolik hızlar, tepe atriyal sistolik strain, tepe erken ve geç diastolik strain, tepe atriyal sistolik strain rate, tepe erken ve geç diastolik strain rate ölçümleri yapıldı. Tüm hastaların serum P3NP düzeyleri ölçüldü. Hastaların ortalama yaşı 68,5±14,3 yıl olup, %55'i erkekti. PAF grubundaki hastalarda sol atriyum çapları kontrol grubuna göre daha geniş bulundu (p<0,05). PAF saptanan hastaların sol atriyum tepe sistolik strain ölçümleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük saptandı (p<0,05). Benzer şekilde sol atriyum septal erken ve geç diyastolik strain rate ölçümlerinin; anterior ve inferior erken diyastolik strain rate ölçümlerinin de PAF grubunda kontrol grubuna göre daha düşük olduğu izlendi (p<0,05). PAF saptanan hastaların P3NP düzeyi kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptandı (27768,5±47703,5 pg/ml vs 13328,4±21299,9 pg/ml; p<0,05). Sol atrial strainin % 26,5 olması % 82 duyarlılık ve % 62 özgüllükle; P3NP düzeyinin 7416,5 pg/ml olması % 74 duyarlılık ve % 52 özgüllükle PAF varlığının bir göstergesi olarak bulundu. Sonuç olarak; PAF gelişen hastalarda atriyal fibrozise sekonder olarak sol atriyum dilatasyonu geliştiği, sol atrial strain geriliminin düştüğü ve P3NP düzeyinin arttığı saptandı. P3NP düzeyi ve sol atriyum tepe sistolik strain parametrelerinin PAF varlığını göstermede klinik pratikte kullanılabilmesi mümkün gözükse de, standardizasyonun sağlanabilmesi için geniş serilere ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Atriyal fibrilasyon, atriyal strain, prokollajen tip III N-terminal peptit, iskemik inme