Sosyal medyada mizahın işlevi: Sözlü halk kültürü mizah ürünlerinin yeni mekânları

Aristo'dan Bergson'a kadar pek çok filozofun problem olarak kabul ettiği gülme eylemi gerçekten de çözülmesi zor felsefi soruları içinde barındırmaktadır. Deneysel olarak ele alınan mizahın kendisinin ciddi, malzemesinin eğlenceli olmasının yarattığı ironi problem alanlarından biri olan mizah teorilerinin temelini oluşturmaktadır. Antik çağlardan günümüze yüzeyde eğlenme işlevi fonksiyonu olan gülme, alt katmanlara inildikçe psikoanalitik sorulara da cevap vermektedir. Gülmeye sebep olan uyarıcıların ardında yatan nedenleri açıklamak için ortaya atılan kuramların mizah teorilerinin çıkış noktası olduğu görülmektedir. Geçmiş yıllarda Türk mizah geleneği içinde yer alan tiplerin güldürü öğesi olarak kullanılmasının didaktik ve hiciv amaçlı olması Doğu ekolünde mizahın eğitim ve eleştiri amaçlı kullanıldığını göstermektedir. Bununla birlikte Batı kültüründe ise güldürünün alt sınıflara ait bir 'şey' olduğu ve ciddiyetin karşısında yer aldığını söylemek mümkündür. Endüstri devrimi ile başlayan teknolojik gelişmelerin insanları her açıdan birbirine yaklaştırması, kültür alışverişinin hızlı olması ve bununla birlikte tüketen toplum yapısının üreten toplum modelinin önüne geçtiği 20. yüzyıl itibari ile görülmektedir. Bu değişim mizah üzerinde de etkili olmuştur. Gülme işlevi de gülmeyi meydana getiren amaçlar ve olgular da değişime uğramıştır. 1950 yılından sonra ortaya çıkan internet tabanlı iletişim ağının milenyum çağına girildikten sonra boyut değiştirerek geleneksel medyayı bile değiştiren sanal bir dünya yaratması bu değişimin önemli sebeplerinden biridir. Gülmenin protesto işlevi ile daha fazla görüldüğü bu sanal gerçeklikte hızlı tüketim, aniden yükselen ve bir anda yok olan caps ve video temelli güldürü öğeleri ön plandadır. Bu çalışmada mizahın temelinde yatan sebepler ve sosyal medya temelli mizah öğeleri arasında halk kültürü ürünlerinin kullanım sıklığı ve hangi amaçla kullanıldığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.