ST segment yükselmeli miyokard infarktüsü hastalarında koroner trombüs yükünün atrıa skoru ile ilişkisi

Amaç: ST segment yükselmeli miyokard infarktüsü (STEMİ) tedavisinde standart tedavi primer perkütan koroner girişimdir (PPKG). PPKG ile miyokardiyal ve epikardiyal perfüzyon genellikle sağlanmakla birlikte infarktla ilişkili arterin (İİA) trombüs yükü, işlem başarısını ve klinik sonuçları olumsuz etkilemektedir. İntrakoroner trombüs derecelendirmesi için TIMI (Thrombolysis in myocardial infarction) Trombüs Grade skorlaması, yaygın kullanılan yöntemlerden biridir. ATRIA skoru atriyal fibrilasyona bağlı tromboembolik komplikasyonların risk sınıflandırmasında kullanılan geçerli, pratik bir yöntemdir. Antikoagülan tedavi almayan atriyal fibrilasyon hastalarında iskemik serebrovasküler olay riskini tahmin etmek için ATRİA risk skorlaması geliştirilmiştir. Bu çalışmada, STEMI ile başvurup perkütan koroner girişim yapılan hastalarda ATRİA skoru ile TIMI Trombüs grade skorlaması arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Çalışmamıza prospektif olarak Ağustos 2020 - Mart 2021 tarihleri arasında STEMİ tanısıyla başvuran 307 hasta dahil edildi. PPKG yapılan hastaların koroner anjiografi görüntüleri, iki ayrı kardiyolog tarafından izlenerek, tel ile lezyon geçildikten ya da küçük balon şişirildikten sonra sorumlu lezyondaki trombüs yükü Gibson ve arkadaşlarının tanımladığı TIMI Trombus Grade (TTG) skorlamasına göre hesaplandı. Hastalar Yüksek TTG (grade 4-5) ve Düşük TTG (grade 0-3) olarak iki gruba ayrıldı. Hastaların demografik ve klinik özellikleri kaydedilip ATRİA skorlaması yapıldı. Çalışma kesitsel gözlemsel prospektif çalışma olarak tasarlandı. Helsinki Bildirgesine uygun olarak tasarlandı, çalışma için lokal bölgesel etik komitesinden onay alındı. Bulgular: Hastaların %75 (n=230)'si Düşük TTG; %25 (n=77)'i Yüksek TTG sahipti. Yüksek TTG grubunda ATRİA skoru anlamlı (p<0,001) olarak daha yüksekti. Yüksek TTG grubunda DM (p=0,02), HT (p=0,01), sigara içme (p=0,01), inme (p=0,01) ve PAH (p=0,02) öyküsü oranı anlamlı olarak daha yüksekti. No-reflow ve hastane içi mortalite oranları Yüksek TTG grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (p=0,01). Yaş (p=0,01), diyastolik kan basıncı (p=0,02), nabız (p=0,04), ATRIA (p=0,01), SYNTAX (p=0,01), CHA2DS2-VASc (p=0,01), ve GRACE (p=0,01) skorları Yüksek TTG grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,05). Ağrı başlangıcından anjiografi laboratuarına kadar geçen süre, ağrı balon zamanı, KAG süresi Yüksek TTG grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,05). CK MB, AST ve CRP/Alb ölçümleri Yüksek TTG grubunda anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmada STEMİ ile başvuran hastalarda trombüs yükünün ATRİA skoru ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: ATRİA skoru, trombüs yükü, ST segment yükselmeli miyokard infarktüsü