Takım sporcularının memnuniyetlerini ve takımda kalma isteklerini etkileyen faktörlerin girdi-süreç-çıktı modeliyle incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, takım sporcularının memnuniyetlerini ve takımda kalma isteklerini etkileyen faktörleri girdi-süreç-çıktı modeliyle incelemektir. Araştırmadaki veriler, İzmir ilinde faaliyet gösteren 25 spor takımından elde edilmiştir. Sporcuların yaşları 18 ile 38 arasında değişmektedir. Sporcuların branşlara göre dağılımları ise futbolda 155, basketbolda 82, voleybolda 62, hentbolda 34 ve su topunda 27 kişi olarak toplam 360 (283 erkek ve 77 kadın) amatör ve profesyonel takım sporcusudur. Araştırmada, sporcuların takım uyumu, takım içi iletişim, takım normu, sporcu memnuniyeti ve takımda kalma istekleri arasındaki ilişkiler incelenerek spor takımlarında takım etkinliğine yönelik bir model sunulmak istenmiştir. Ayrıca, cinsiyet, yaş, branş, lisanslı sporcu olma, aynı takımda oynama ile antrenman yapma süreleri gibi demografik değişkenlere göre, uyum, takım içi iletişim, norm, sporcu memnuniyeti ve takımda kalma isteği arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırmada, takım uyumunu ölçmek için Grup Çevre Anketi kullanılmıştır. Bu ölçek Carron, Widmeyer ve Brawley (1985) tarafından geliştirilmiş ve Öcel ve Aydın tarafından 2006 yılında Türkçe?ye uyarlanmıştır. Takımlarda normu ölçme aşamasında, Carron, Prapavessis ve Estabrooks (1999) tarafından geliştirilen Takım Norm Ölçeği?nden yararlanılmıştır. Takım sporcuları arasındaki iletişim düzeyini ölçmek için Sullivan ve Short (2011) `un geliştirmiş oldukları Takım Sporları için Etkili İletişim Ölçeği kullanılmıştır. Sporcuların memnuniyetlerinin ölçülmesinde Chelladurai ve Riemer (1997) tarafından geliştirilen ve İnce (2006) tarafından Türkçe?ye uyarlaması yapılmış olan Sporcu Memnuniyet Ölçeği kullanılmıştır. Takım sporcularının takımda kalma niyetlerini belirlemek amacıyla ise Tepeci (2005)?nin iş takımları için geliştirdiği takımda kalma isteği ölçeği spor takımlarına uyarlanmış ve araştırmada kullanılmıştır. Verilerin analizi aşamasında, tanımlayıcı istatistikler, korelasyon analizi, t-test ve kruskal-wallis testleri için SPSS 16.0 paket programı, Doğrulayıcı Faktör Analizi ve Yol Analizi için LISREL 8.51 paket programı programı kullanılmıştır. Araştırma modelinin doğrulanmasında ise Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, sporcuların memnuniyetleri ile takımda kalma istekleri üzerinde takım uyumunun, takım içi iletişim ve takım normunun doğrudan ve dolaylı etkilerinin olduğu bulunmuştur. Bu bulgular neticesinde, takım sporcularının memnuniyetlerini arttırmak ve takımda kalma isteklerini sağlayabilmek için takım içerisindeki uyumun sağlanması, takıma ait normların oluşturulması, takım içersindeki etkileşimin arttırılması ve iletişim kanallarının geliştirilmesi ile ilgili önerilerde bulunulmuştur. Ayrıca, demografik değişkenler ile takım uyumu, takım içi iletişim, takım normu, sporcu memnuniyeti ve takımda kalma isteği arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğu bulunmuştur. Takımda kalma isteğinin cinsiyet açısından farklılaştığı bulunmuş; branşlar arasındaki farklılıklar incelendiğinde ise su topu branşının diğer branşlara göre takım uyumu, takım içi iletişim, takım normu, sporcu memnuniyeti ve takımda kalma isteği açısından en yüksek puana sahip olduğu bulunmuştur.