Toprak ve bitki örneklerinde toplam azot belirlenmesinde Kjeldahl ve mikrodalga yaş yakma yöntemlerinin karşılaştırılması

Toprak ve bitki örneklerinin toplam azot içeriği yaygın Kjeldahl yaş yakma, amonyumun (NH4+) buhar destilasyonu ve titrasyonu yöntemiyle belirlenmektedir. Bu işlemlerle belirlenen amonyum (NH4+) azotun en indirgenmiş biçimi olup, buna karşılık Kjeldahl yöntemi azotun örneklerde bulunabilecek nitrat (NO3-) ve nitrit (NO2-) gibi oksitlenmiş biçimlerini algılayamamaktadır. Ayrıca, Kjeldahl yöntemi uğradığı birçok değişikliklere karşın zaman alıcı ve pahalı bir yöntem olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada Kjeldahl yönteminin yukarıda anılan dezavantajlarını içermeyen, daha basit bir mikrodalga yaş yakma yöntemi ve örneklerdeki tüm azotu NO3-'a yükseltgeyen 6 farklı yaş yakma karışımı önerilmiştir. Örneklerin mikrodalga setinde önerilen yaş yakma karışımları ile yakılmasıyla elde edilen süzüklerin NO3- içerikleri UV-Viz spektrometrede belirlenmiş ve bu değerlerden toplam N içerikleri hesaplanmıştır. Çalışmada ele alınan toprak ve bitki örneklerinin toplam N içerikleri Kjeldahl yöntemiyle de belirlenmiştir. Her iki yöntemin sonuçları karşılaştırıldığında önerilen yöntem bitki örneklerinin N içeriklerinin Kjeldahl yönteminkinden çok daha düşük, toprak örneklerinde ise 4 kata kadar daha yüksek algılanmasına neden olmuştur. Bunun nedeninin kullanılan yakma karışımlarının bitki örneklerindeki azotun tamamını NO3-`a yükseltgeyemediği, ya da azotun önemli bir bölümünün N2 gibi gaz formundaki diğer N bileşiklerine dönüştürdüğü sanılmaktadır. Toprak örneklerinde ise yakma çözeltisinin topraktaki mineral bileşikleri çözündürdüğü bunun da spektrometrik NO3- ölçümlerini etkilediği düşünülmektedir. Dolayısıyla, önerilen yöntemin ve yaş yakma karışımlarının, daha ayrıntılı çalışmalarla geliştirilmeden, toprak ve bitki örneklerinin toplam N içeriklerini sağlıklı olarak belirleyemediği sonucuna varılmıştır.Anahtar Kelimeler: Azot, Kjeldahl yöntemi, Mikrodalga yaş yakma