İtalya ve Türkiye üzerinden müzelerin gelişiminin izini sürmek

Müzeler, toplumların tarihi ve kültürel değerlerinin araştırıldığı, korunduğu, halka sunulduğu ve böylece gelecek nesillere aktarıldığı başlıca kültür yapılarıdır. Soylu ve yönetici sınıfa ait insanların kişisel koleksiyonlar oluşturması ve bu koleksiyonları sergilemek için saraylarda özel odalar tasarlamaları müzecilik adına atılmış ilk adım olarak kabul edilmektedir. Tarihte yaşanan savaşlar ve devrimler müzeciliği doğrudan etkilemiş ve müze algısını değiştirmiştir. Müzenin günümüzdeki anlamını tam olarak kavrayabilmek için tarihsel süreçte geçirdiği evrimlerin incelenmesi önemlidir. Bu amaç doğrultusunda hazırlanan bu çalışma, Türkiye ve İtalya üzerinden ele alınmıştır. İtalya'nın seçilme nedeni koleksiyonculuğun başladığı ülke olarak kabul edilmesi ve müzeciliğin gelişiminde büyük katkı sağlamış olmasıdır. Öte yandan Türkiye'nin seçilmesinin nedeni ise 19. yüzyıla kadar resmi olarak bir müze kurulmamış olmasına rağmen İtalya'dakine benzer şekilde uzun bir koleksiyonculuk geleneğine sahip olmasıdır. İlk iki bölümde, ilk koleksiyonculuk uygulamalarından başlayarak 21. yüzyıla kadar İtalya ve Türkiye'de müzeciliğin gelişimi ayrı ayrı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise, önceki bölümlerde bahsi geçen her iki ülkedeki gelişmeler zaman çizelgesi, tablo ve diyagramlarla karşılaştırılarak ele alınmış ve müzeciliğin gelişim süreci anlamsal ve mekânsal olarak analiz edilerek bir sonuca varılmıştır.