Türk siyasal hayatında Milli Güvenlik Kurulu'nun yeri: 28 şubat süreci örneği

Milli güvenlik; devlet bağımsızlığı ve ülke bütünlüğü ile millet egemenliğinin milli ve milletler arası alanda gerçek ve yakın bir tehlikeye düştüğü zamanlarda, Anayasa'nın gösterdiği yetkili organ ve organlar tarafından, devlet tüzel kişiliğinin korunması ve güvenlik altına alınmasıdır.Milli Güvenlik Kurulu uygulamasına ilk örnek ABD'de II. Dünya Savaşından sonra kurulan National Security Council'dır. Dünyanın birçok ülkesinde işlevleri birbirine yakın ama örgütlenmesi, bileşimi, hukuki zemini ülkeden ülkeye farklılık gösteren milli güvenlik kurulları bulunmaktadır.Ülkemizde Milli Güvenlik Kurulu devlet örgütümüze 1961 Anayasası ile girmiştir. Bu anayasadan öncede MGK benzeri üç değişik kurula sahiptik ancak bu kurulların görev alanları milli savunma hizmetlerinin koordine edilmesiyle sınırlıydı. 1982 Anayasası'nın 118. maddesinin ilk şekline göre; Milli Güvenlik Kurulu Cumhurbaşkanı'nın başkanlığında, Başbakan, Genelkurmay Başkanı, Milli Savunma, İçişleri ve Dışişleri Bakanları, Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri Komutanları ve Jandarma Genel Komutanından kurulur.Milli Güvenlik Kurulu'nun Anayasa'da ve ilgili mevzuattaki hukuki çerçevesi milli güvenliğin sağlanması konusunda Bakanlar Kurulu'na yardımcı olmakla görevli istişari bir kuruluş olarak çizilmiştir. Ancak kurulun uygulamada danışma kurulunu aşan bir etkiye sahip olduğu yakın tarihimizde yaşadığımız 28 Şubat sürecinde görülmüştür. Bu süreçte MGK'nın ülkenin en üst karar organı hüviyetine büründüğü ve ülkenin milli menfaatleri doğrultusunda sivil iktidarı sınırlayıcı ve bağlayıcı kararlara imza attığı görülmüştür.