Türkiye'de uygulanan emeklilik politikaları

21.yüzyıl sanayi toplumları incelendiğinde politik, ekonomik, kurumsal ve sosyal yapıları değiştiren yeni bir dönüşüm dalgası yaşandığı görülmektedir. Tüm kurumlarda bu değişimlerin etkisiyle bazı yeni düzenlemelerin yapılması önemli bir gereklilik olmuştur. Bu açıdan toplum refahını sağlama yönünde ortaya koyduğu olumlu katkısıyla çağdaş uygarlığın simgelerinden biri haline gelmiş olan Sosyal güvenlik sisteminin de yeniden yapılandırılması zorunlu olmuştur. Sosyal güvenlik sistemleri, bu süreçte finansman ve hizmetlerin sürdürebilirliği bakımından tartışmalara konu olmakla birlikte sosyal politika gündeminde kendinden bahsedilen bir sorun haline gelmiştir. Sosyal güvenlik sistemlerinde, farklı deneyimler ve çeşitli politikalar ile sosyo-ekonomik gerçekleri uyumlu hale getirmek için köklü reformlar yapılmaktadır. Türkiye'de emeklilik sistemi, genel sosyal güvenlik sistemi içinde yer alan bir bölüm olarak uygulanmaktadır. Bu sistem, 2003 yılında yapılan reformlar sonucu daha da geliştirilmiştir. Türkiye'de uygulanan emeklilik politikalarına yönelik yeni ve farklı açılımlar gündeme gelmeye başlanmış olup bu kapsamda sosyal güvenlik ve emeklilik konuları araştırma kapsamında ele alınmıştır. Bu çalışmada yöntem olarak nitel araştırma yöntemi olan literatür taraması kullanılmıştır. Bu kapsamda çalışmanın birinci bölümünde ilk olarak sosyal güvenlik ile ilgili temel kavramlar ele alınmıştır. Daha sonra sosyal güvenliğin önemi ifade edilmiş ve Türkiye'de sosyal güvenlik sisteminin gelişimi ve temel yapısı incelenmiştir. Bunun yanı sıra sosyal güvenlik sistemindeki değişimler, sigortalılık çeşitleri ile iş göremezlik kapsamında sigortalık durumları detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde ise emeklilik konusuna vurgu yapılmıştır. Bu bağlamda emeklilik sözcüğü ile ilişkili kavramlar gözden geçirilmiştir. Bununla birlikte tarihsel süreç içerisinde emeklilikte meydana gelen gelişim üzerinde durulmuştur. Emeklilikte politikalar ve bunun getirmiş olduğu genel sorunlar irdelenmiştir. Ayrıca, emeklilik ve tasarruf arasındaki ilişkiler incelenmiş olup, emeklilikte fonların etkin değerlendirilmemesi, standart birlik normunun olmaması konularına değinilmiştir. Emeklilik sistemine dair sorunlar kapsamında ise, erken emeklilik, aktif-pasif sigortalılık dengesinin olmaması, karşılıksız sosyal zammı ödemeleri, kayıt dışı istihdam ve yaygınlaştırılması gibi konular ele alınmıştır. Ayrıca emeklilik ve tasarruf arasındaki ilişkiye dikkat çekilmiş olup emeklilik sisteminin işleyişinde meydana gelen aksaklıklar ele alınmıştır. Son olarak, emeklilik sisteminde yapılan reformlar özetlenmiş ve bunlardan emeklilikte yaşa takılanlar ile 4A/4B/4C sigorta kollarının önemine ilişkin açıklamalara yer verilmiştir Tüm bu konular dikkate alındığında ortaya konulan düzenlemeler sistemin orta ve uzun sürede daha etkili bir düzeye çıkarılması ve sistemden herkesin yüksek düzeyde yarar sağlaması yönünde olduğu görülmüştür. Anahtar Sözcükler: Sosyal güvenlik sistemi, emeklilik, politika.