Uluslararası koruma ve geçici koruma kapsamındaki yabancıların Türkiye'de çalışma hakkı

Uluslararası koruma, haklı zulüm korkusuyla vatandaşı oldukları ya da vatansızlarsa ikamet ettikleri ülkeyi terk etmek durumunda kalan kişiler ile geri gönderilmeleri halinde ciddi insan hakkı ihlalleriyle karşılaşması muhtemel kişiler için uluslararası hukukta meydana getirilmiş koruma sistemini ifade etmektedir. Geçici koruma ise, yaygın şiddet veya çatışma ortamı sebebiyle ülkesinden ayrılmaya zorlanarak kitlesel olarak başka bir ülkeye sığınan kişiler için meydana getirilmiş koruma mekanizmasını ifade etmektedir. Bu koruma statülerine sahip kişilerin yaşamlarını onurlu bir şekilde sürdürebilmeleri için en çok önem arz eden unsurlardan biri çalışma hakkıdır. Elinizde bulunan çalışmanın amacı, bu kişilerin Türkiye'de çalışma hakkına erişimleri konusunda meydana getirilen düzenlemelerin açıklığa kavuşturulmasıdır. Bu doğrultuda, öncelikle Türk hukukundaki düzenlemelere kaynak teşkil ettiği için konunun milletlerarası hukuk boyutu ortaya konmuştur. Bu noktada, Mültecilerin Hukuki Statüsüne Dair 1951 Cenevre Sözleşmesi başta olmak üzere Birleşmiş Milletler düzenlemeleri ve Avrupa Birliği bünyesindekiler de dahil olmak üzere Avrupa Sistemi'ndeki düzenlemeler incelenmiştir. Ardından, Türk hukukunun konuya dair Anayasa, Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu, Uluslararası İşgücü Kanunu, Uluslararası Koruma Başvuru Sahibi ve Uluslararası Koruma Statüsü Sahibi Kişilerin Çalışmasına Dair Yönetmelik ve Geçici Koruma Sağlanan Yabancıların Çalışma İzinlerine Dair Yönetmelik'te yer alan düzenlemeleri, milletlerarası hukukun etkisi de dikkate alınarak incelenmiştir.