Üniversite öğrencilerinde duygusal şiddete maruz kalma ve algılanan sosyal desteğin sanal ortamdaki yalnızlığına etkisinin incelenmesi

Bu tezde, üniversite öğrencilerinin duygusal şiddete maruz kalma düzeyleri ile algıladıkları sosyal desteğin, sanal ortamda hissettikleri yalnızlık üzerindeki etkileri kapsamlı bir şekilde araştırılmıştır. Dijitalleşmenin ve sosyal medyanın genç yetişkinler üzerindeki psikososyal etkileri son yıllarda önemli bir araştırma konusu haline gelmiştir. Bu çalışmada, Çukurova Üniversitesi'nin dört farklı fakültesinde öğrenim gören 388 lisans öğrencisinden toplanan veriler değerlendirilmiştir. Araştırmada, katılımcıların demografik özellikleriyle birlikte duygusal şiddet, algılanan sosyal destek ve sanal ortam yalnızlığı düzeyleri standart ölçekler aracılığıyla ölçülmüştür. Veriler SPSS 26.0 programında tanımlayıcı istatistikler, korelasyon ve çoklu regresyon analizleriyle incelenmiştir. Elde edilen bulgular, üniversite öğrencilerinin önemli bir bölümünün dijital ortamda yalnızlık hissi yaşadığını göstermiştir. Duygusal şiddete maruz kalma düzeyinin artması, sanal ortam yalnızlığını anlamlı şekilde yükseltirken; yüksek düzeyde algılanan sosyal destek ise yalnızlık hissini azaltıcı bir rol oynamıştır. Ayrıca, aileden ve yakın çevreden uzak olan öğrencilerde, sanal ortamda sosyal destek arayışının daha belirgin olduğu saptanmıştır. Bulgular, genç yetişkinlerin psikolojik sağlamlıklarını güçlendirmek ve dijital ortamlarda karşılaşabilecekleri riskleri azaltmak için üniversitelerde psikososyal destek hizmetlerinin ve topluluk temelli sosyal ağların güçlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Araştırmanın sonuçlarının, dijital çağda gençlerin yalnızlık, sosyal destek ve duygusal şiddetle başa çıkabilmeleri için etkili müdahale programlarının geliştirilmesine katkı sağlaması hedeflenmektedir.