Üretim merkezlerinden hammadde taşımacılığının karayoluna etkileri

Ülkemizde yük taşımacılığının %92'si karayolu üzerinden yapılmaktadır. Günümüzde bu durumun ülke ekonomisine getirdiği yük tartışılmakta ve ülkesel ulaştırma politikalarının AB uyum süreci de göz önüne alınarak yük taşımacılığının karayolundan diğer ulaşım türlerine aktarılması için çalışmalar yürütülmektedir. Ülkesel ölçekteki bu çalışmalar, kent ölçeğine inildiğinde geçerliliğini yitirmektedir. Ülkemiz kentlerinde üretim ve tüketim mekânları arasındaki ulaşım ilişkisi de karayoluna bağımlılık göstermektedir. Bunda kapıdan kapıya nakliyatın getirdiği kolaylıkların yanı sıra diğer ulaşım türlerini kullanma alışkanlığının hiç olmamasının da etkisi vardır. Diğer ulaşım türlerine oranla oldukça maliyetli olan karayolu ulaşımının, demiryolu ile dağıtımın mümkün olduğu yük ve güzergâhlar için dahi tek alternatif olarak görülmesi, Ankara'da kent içi ulaşım problemlerini çözümsüz bir noktaya getirmektedir.Bu çalışmada, Ankara kentinde bulunan çimento fabrikaları, taş ocakları ve beton santralleri arasındaki ulaşım ilişkisi örneğinde, kent içi yük taşımacılığının yapısı ortaya konulmaktadır. Detaylı bir saha araştırması sonucu elde edilen bilgiler değerlendirilmiştir. Ortaya çıkan tablo, Ankara'da v kent içi ulaşımda karayolu-demiryolu karşılaştırmasında demiryolunun gündeme bile getirilmediğini ortaya koymaktadır. Çalışmanın son bölümünde Ankara'da kent içi yük taşımacılığının olumsuz etkilerinin azaltılıp iyileştirilmesi için öneriler sunulacaktır.