Uzun dönem ventriküler destek cihazı uygulamalarındaki deneyimlerimiz

Giriş Kalp yetersizliği, tedavideki gelişmeler ve yeni açılımlara rağmen hala yüksek mortalite ve morbidite nedeni olarak halk sağlığını tehdit etmektedir. Donör kalp sayısındaki kısıtlılık, yaş ve diğer komorbid faktörler nedeniyle kalp transplantasyonuna uygun olmayan hastalar için Ventriküler Assist Device (VAD) gibi alternatif tedavilerin gereksinimi ortaya çıkmıştır. Günümüzde son dönem KY hastalarının tedavisinde kısa ya da usun süreli VAD yaygın olarak kullanılmaktadır. Hastalar ve Yöntem Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu onayı alındıktan sonra Mayıs 2012 ile Mayıs 2015 tarihleri arasında elektif koşullarda VAD implantasyonu geçiren erişkin olgular retrospektif olarak değerlendirildi. Değerlendirilen 75 hastanın 10 tanesi (%13.3) kadın, 65 tanesi (%86.7) erkektir. Olguların preoperatif, intraoperatif ve postoperatif verileri retrospektif olarak incelendi. Çalışmanın istatistiksel analizleri Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyoistatistik ve Tıp Bilişimi AD tarafından SPSS paket programı v.20 (IBM Inc.) ile yapılmıştır. Bulgular Hastalarımızın yaş ortalaması 54.28±11.47 yıl ve BMI ortalaması 26.36±4.31 kg/m2 bulundu. Etiyoloji açısından yapılan karşılaştırmada DKMP / İKMP oranı 36/39 bulunmuştur. Anestezi indüksiyonu için ortalama 8.07±2.23 mg dozunda midazolam iv olarak uygulanmıştır. Hastaların büyük çoğunluğunda (n=60) anestezi indüksiyonunda hipnotik ajan olarak iv tiyopental ortalama 196.87±104.56 mg ve 67 olguda opioid analjezik olarak ortalama 158.96±52.89 µg dozunda iv fentanyl kullanılmıştır. Kas gevşemesi ise hastaların çoğunluğunda (n=70) ortalama 55.43±7.92 mg dozunda iv rocuronium ile sağlanmıştır. Anestezi idamesinde tüm hastalarda inhaler %1 MAC konsantrasyonunda sevofluran uygulandı. İntraoperatif dönemde levosimendan kullanılan hasta sayısı 26 (%34.7) olarak bulunmuştur. Preoperatif veya intraoperatif dönemde 14 olgu (%18.7) İABP tedavisi almıştır. İntraoperatif dönemde kullanılan toplam eritrosit süspansiyonu, taze donmuş plazma ve trombosit süspansiyonu transfüzyonu sırasıyla 5.29±5.94, 5.04±5.47 ve 2.16±1.98 U olarak tespit edilmiştir. Preoperatif pulmoner arter basıncı yüksek olan 18 hastada (%24) erken postoperatif dönemde inhaler nitrik oksit tedavisi uygulanmıştır. Hastaların KPB sürelerinin ortalaması 108.03±63.34 dakika, toplam operasyon süresi ise ortalama 5.33±1.43 saat olarak bulunmuştur. Ekstübasyon süresi ortalama 32.21±37.86 saat olarak bulunmuştur. Postoperatif dönemde yoğun bakımda takip edilme süreleri ve toplam hospitalizasyon süreleri sırasıyla ortalama 16.15±17.63 ve 29.61±30.82 gün olmuştur. Hastaların 2 tanesine uygun donör bulunarak kalp transplantasyonu yapılması şansı doğmuştur ve bu hastalar yaşamlarını poliklinik kontrolünde devam ettirmektedirler. Tüm hastaların %49.3'ü (n=37) çeşitli nedenlerle hayatlarını kaybetmiştir. 36 hasta (%48) ise halen implante edilen LVAD sistemi ile yaşamlarına poliklinik kontrolünde devam etmekte ve kalp transplantasyonu için bekleme listesinde yer almaktadır. VAD implantasyonundan sonra non–kardiyak cerrahi prosedür uygulanan hastaların oranı %29.3 (n=22) olarak bulunmuştur. Sonuç Ventriküler destek cihazı implantasyonunda multidisipliner bir yaklaşımla olgu bazında değerlendirilmiş bir anestezi yönetimi ve postoperatif hasta bakımı için gelişmiş ve ayrıntılı hemodinamik ve nöro-monitorizasyon yöntemleri bilinmeli ve rutin olarak uygulanmalıdır. Gelişebilecek komplikasyonların daha erken tanınması ve önleminin alınmasındaki rolü gözardı edilemez. Sonuç olarak LVAD takılmasındaki başarı uyumlu bir ekip çalışması, özellikle de hastaların operasyon öncesi, sonrası ve KPB'dan ayrılmadan önce bir anestezist tarafından TEE ile değerlendirilmesiyle başarı şansı daha da artacaktır