Vâhidî'nin Saâdetnâme'si (İnceleme-metin)

Saâdetnâme, 16. yüzyılda Vâhidî tarafından müellifi bilinmeyen Pend-i Pîrân ve Ebu'l-Leys Semerkandî'ye atfedilen Tezkiretü'l-Evliyâ adlı eserlerden geliştirilerek genişletilmiş telif-tercüme bir eserdir. Vâhidî, peygamberlerin örnek yaşantıları, evliyanın kerametleri, nasihatler ihtiva eden ve yirmi bölümden müteşekkil hikâyeler toplamı olan bu iki esere eklediği dört bölümle Saâdetnâme'yi genişletmiştir. Hikâyelerin bitiminde yazdığı nasihat içerikli beyt, kıta, mesnevi, nazm, dübeyt gibi manzum parçalar ve giriş ve sonuç bölümlerindeki mensur kısımlarda seci'li anlatımlarıyla Saâdetnâme'nin edebî değerini arttırarak eseri geliştirmiş, telif bir eser görünümüne getirmiştir. "Vâhidî'nin Saâdetnâme'si (İnceleme-Metin)" adlı çalışma, Giriş ve onu takip eden üç bölümden oluşmaktadır. Evliya tezkireleri, menkıbeler ve hikâye anlatma geleneği konularının incelendiği Giriş bölümünden sonra, Vâhidî'nin hayatı ve eserlerinin incelendiği birinci bölüm yazılmıştır. İkinci bölümde eserin dil ve üslubu ele alınmış ve eserdeki şiirler vezin ve kafiye başlıklarıyla şekil olarak incelenmiştir. Üçüncü ve son bölümde, Saâdetnâme'nin 24 bâbının içeriği, hikâyelerin detaylı özetleri ve şahıs isimlerinin künyeleri verilerek geniş bir muhteva çalışması yapılmıştır. Çalışmamızın Ekler bölümünde Saâdetnâme'nin çeviri yazılı metni verilmiş, metin teşkilinde dikkat edilen hususlar ele alınmış ve tıpkıbasımdan örnek varaklar eklenmiştir. Anahtar Kelimeler: (Klâsik Türk edebiyatı, Vâhidî, Saâdetnâme, 16. yüzyıl, menkıbe, çeviri, mensur hikâye)