Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kelime öğretimi sürecinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı yabancılara Türkçe öğretimi sürecinin kelime öğretimi (Hangi kelimelerin öğretileceği, hangi etkinliklerle öğrencilere sunulacağı, hangi materyallerin kullanılacağı, hangi strateji yöntem ve tekniklere başvurulacağı, hangi ölçme araçlarının tercih edileceği) açısından değerlendirilmesidir. Çalışma için etkileşimli bir desen olan durum çalışması seçilmiştir. Nitel modelde yürütülen bu çalışmanın örneklemini Düzce Üniversitesi Türkçe Öğretimi Uygulama ve Araştırma Merkezi (TÖMER) bünyesinde öğrenim gören A1 düzeyindeki öğrenciler ve kurumda görev alan 7 öğretici oluşturmuştur. Çalışmanın amacı doğrultusunda yabancılara Türkçe öğretimi kurumunda görev alan öğreticilerle yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Ayrıca araştırma kapsamında sınıf içi uygulamalara dönük olarak yapılandırılmamış gözlem formu da kullanılmıştır. Sınıf içi uygulamalar A1 düzeyinin başlangıcından bitişine kadar (6 Hafta) gözlemlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bu veriler tablolaştırılarak sunulmuştur. Sonuç olarak hedef kelimelerin belirlenmesinde öğrenci ilgi, ihtiyaç ve önceki öğrenmelerinin göz önünde bulundurulmadığına ulaşılmıştır. Planlamanın öğrenciler için yetersiz kaldığı ve tekniklerin genel olarak çeşitlendirilmediği gözlemlenmiştir. Alanda çalışan öğretmenlerin strateji, yöntem ve teknik konularında yeterli bilgiye sahip olmadığı belirtilmiştir. Süreçte kullanılan etkinliklerin de hatırlama, kavrama gibi alt düzey bilişsel becerilere hitap edecek şekilde hazırlandığı ve uygulandığı sonucu elde edilmiştir. Materyal kullanımında ise kitabın bazı derslerde hala yoğunlukta olduğu ve teknolojinin imkânlarının derslerde yeterince yer bulmadığı gözlemlenmiştir. Sürecin önemli parçalarından olan değerlendirmede basamağında geleneksel araçların tercih edildiği sonucu çıkarılmıştır. Bütün bunlarla birlikte kelimelerin dil öğrenme sürecindeki önemine ve bu alana gerekli önemin verilmediği çalışmadan elde edilmiştir.