Yabancılaşmanın insan kaynakları açısından incelenmesi

Çagımızda kapitalist sistemin baskın gücü, tüketiciler, çalısanlar gibi sosyo-ekonomik kesimler üzerinde gittikçe sarmallasan çesitli sorunlar ortaya çıkarmaktadır. Endüstri Devrimi ile birlikte is süreçlerinde daha belirginlesen ve hem çalısan hem de isletme üzerinde maddi ve insani kayıplara yol açan yabancılasma olgusu; kapitalist sistemin yasamsal sorun alanlarından birini olusturmaktadır. Yabancılasma, günümüzde endüstrinin yanı sıra hizmetler sektöründe de sıkça tartısılmaktadır. Tarihsel açıdan Hegel, Marx gibi düsünürlerle baslayarak açıklanan yabancılasma kavramı, agırlıklı olarak kapitalizme elestiri baglamında konu edilirken; çagımızda özellikle Batılı kapitalist ülkelerin isletme bilimi uzmanlarınca, daha çok çözüme yönelik yaklasımlarla ele alınmaktadır. Yabancılasma, günümüzde isletme bilimi içinde özellikle sosyoloji, psikoloji gibi bilim dalları ile kesisim alanında çalısma ekonomisi ve endüstri iliskileri boyutunda dikkate alınmaktadır. Personel Yönetimi'nden nsan Kaynakları Yönetimi anlayısına geçis, yabancılasma olgusu baglamında, mekanik iliskilerden çok insan iliskilerine dayalı endüstri sistemleri arayısını gündeme getirmistir. Bu açıdan, is süreçlerinde yabancılasmanın ortaya çıkmasının önlenmesine ve/veya giderilmesine özel bir önem verildigi gözlemlenmektedir. Küresellesme sürecinde dogan rekabet anlayısı; verimlilik, esneklik, hız gibi boyutlarda yarısmacı bir isletme sistemi ve yapısının kurulmasını gerektirmektedir. Bu gereklilik, rekabetin dogası geregi, yabancılasmaya zemin olusturmaktadır. Küresellesme baglamında örgütlerde yabancılasma sorununun giderek daha çok olası hale gelmesi, nsan Kaynakları Yönetimi'nin etkinligini giderek daha zorunlu kılmaktadır. Bu noktada nsan Kaynakları Yönetimi'nin; yabancılasmayı dogru degerlendirme ve dogru teshis etmesi, örgütsel çatısmayı kontrol etmesi ve stres, moral, mesleki egitim ve çalısma yasamı kalitesi gibi boyutlarda etkin çalısma kosullarını olusturması önem kazanmaktadır.