Yan flüt tekniği ve flüt dağarının incelenmesi

ÖZET Flütler tüm çalgılar arasında en eski ve en geniş alana yayılmış çalgılar arasındadır. Batı kültürlerine Bizanslılar tarafından tanıtılmıştır. Flüt, Rönesans ve Barok dönemleri boyunca askeri bir çalgı olup, Alman flütü olarak da biliniyordu. 19. yy. 'in ortalarına dek flütte şimdiki perde sistemi yoktu. Ton delikleri, parmakların rahat işlemesine göre yerleştirilmiş ve değişik büyüklüklerdeydi. Çalgı deliklerin parmak uçları tarafından açılıp kapanması suretiyle çalınıyordu. 19.yy. ortalarında "Theobald Böehm" adlı Alman flütçü, günümüzde de kullanılmakta olan mekanizma sistemini buldu. Modern Böehm flütü, yaklaşık 66 cm uzunluğunda ve 2 cm çapında silindir bir borudur. Üç bölümden oluşur: a) Baş b) Gövde c) Kuyruk Modern flütten üç oktavlık genişlik içerisinde tüm diatonik ve kromatik sesler elde edilir. Flütün notası sol askısı ile yazılır. Flütün tınlama bölgelerini üç gruba ayırabiliriz: a) Kalın ses bölgesi b) Orta ses bölgesi c) înce ses bölgesi Günümüzde flütler nikel, gümüş, altın hatta platin gibi metal ve metal karışımlarından yapılmaktadır. Değişik zamanlarda flütler sayısız boyutlarda ve seslede yapılmışlardır. Ancak bunlardan sadec bir kaç tanesi müzikal ve tarihi önemi açısından seçilirler. Flüt ailesinin, orkestralarda kuşanılmakta olan diğer üyelerini şöyle sıralayabiliriz: a) Küçük flüt (Piccolo) b) Alt flüt c) Bas flüt. Değişik tonlarda yapılan flütlerde mevcuttur. Ancak onlar orkestralarda değil, bandolarda kullanılmaktadır. Çalışmamın II. Bölümünde "Flüt Dağarı" konusunu işlemeye çalıştım. Bu bölümde bestecilerin, fl-solo, fl-pf ve fl-orch için yazmış oldukları eserleri ve bunların arasından günümüzde en çok bilinen ve çalınan etüt, sonat dinleti parçaları ve konçertoları yayınevi ve yayınevi adresleri ile birlikte belirtmeye çalıştım. -n-