Yaşlılarda yaşlılığa uyum güçlüğünün yaşam kalitesine etkisi

Amaç: Bu araştırma yaşlılarda uyum güçlüğünün yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacıyla altmış beş yaş üzeri bireylerle gerçekleştirilmiştir. Materyal ve Metot: Bu araştırma kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Diyarbakır ilindeki Yenişehir Ofis ASM, Kayapınar 15 Temmuz ASM, Kayapınar Tekel 2 nolu ASM, Kayapınar, Talaytepe ASM, Kayapınar Tekel 1 nolu ASM, Bağlar Zümrütkent ASM, Yenişehir Ziya Gökalp ASM, Yenişehir Kültür ASM, Bağlar Havalimanı ASM, Yenişehir Üçkuyu ASM'nde kayıtlı olan toplam 65 yaşın üzerindeki 89.338 kişi evreni temsil etmektedir. Araştırmanın örneklem büyüklüğü güç analizi ile %95 güven aralığında 0.05 yanılgı düzeyinde 0.25 etki büyüklüğünde 0.95 evreni temsil gücüyle 456 yaşlı birey belirlenmiştir. Aile Sağlığı merkezlerinden seçilecek yaşlı bireylerin sayısı küme ağırlıklandırma metodu ile seçilip ardından Aile Sağlığı Merkezinde kayıtlı 65 yaş üzerindeki bireyler belirlenerek basit rastgele örnekleme metoduyla örneklem oluşturulmuştur. Bulgular: Yaşlılarda Uyum Güçlüğü Ölçeği puan ortalamasının 27.49±16.69 olduğu, Yaşlılarda Yaşam Kalitesi Ölçeği ortalamasının 71.74±10.98 olduğu belirlenmiştir. Araştırmada Yaşlılarda Uyum Güçlüğü ölçeği ve Rol ve Kendini Gerçekleştirme Biçimi, Karşılıklı Bağlanma, Fizyolojik Durum alt boyutlarının Yaşlılarda Yaşam Kalitesi üzere %20.2 'lik bir etkiye sahip olduğu saptanmıştır. Sonuç: Araştırmada Yaşlılarda Uyum Güçlüğü ölçeği ve alt boyutları ile sosyo demografik özelliklerin Yaşam Kalitesi üzerinde % 28.4'lük bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Yaptığımız çalışma sonucunda yaşlılığa uyumun artmasının yaşam kalitesini de arttırdığı belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda halk sağlığı hemşirelerinin yaşlı bireylerin yaşam kalitesini arttırmak ve uyum güçlüğünü en aza indirmek için eğitim programlarının hazırlanması ve uygulanması önerilmelidir. Anahtar Kelimeler: Uyum, Yaşam Kalitesi, Yaşlılık, Yaşlılıkta Uyum