Yeni nesil kompozit rezinlerin renk değişimlerinin karşılaştırılması

Estetik restorasyonların başarısında renk seçimi, kritik bir faktördür. Renk seçiminin tek aşamaya indirgenmesi hem klinisyenlere hem de hastalara kolaylık sağlayarak hem kompozit tüketimin hem de koltukta geçirilen sürenin azaltılmasına katkı sağlayacaktır. Bu nedenle, tek renkli bir kompozit ile tüm kavitelerin restore edilmesi hedeflenmektedir. Bu tez çalışmasının amacı, diş renginin ve renklendirme solüsyonlarının farklı renk sistemlerine sahip kompozitlerin renk stabilitesi ve renk uyumu üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışmada, 240 adet çift katmanlı akrilik diş (Ardiş Color G2, Dentaş, Ankara, Türkiye) VITA Classic skalasına göre üç ana gruba ayrılmıştır: A1 (n=80), A2 (n=80) ve A3 (n=80). Dişler daha sonra daldırma solüsyonlarına göre iki alt gruba ayrılmıştır: kahve ve distile su (n=40). Örnekler, test edilecek kompozitlere göre bukalemun etkisine sahip 3 farklı tek renkli kompozit rezin Omnichroma (Tokuyama, Japonya), Zenchroma (President, Almanya), Charisma Diamond One (Kulzer, Almanya) ve kontrol grubu olarak çok renkli kompozit rezin G-aenial Anterior (GC, Japonya) olmak üzere dört alt gruba ayrılmıştır (n=10). Diş ve kompozit restorasyon renk ölçümleri, kompozit restorasyonların dişlere yerleştirilmesinden hemen sonra ve 1., 7. ve 30. günlerde daldırma prosedürlerini takiben bir spektrofotometre (Vita Easyshade V, Vita Zahnfabrik, Bad Säckingen, Almanya) kullanılarak L*, a* ve b* değerlerinin kaydedilmesiyle gerçekleştirildi. Farklı zaman dilimlerinde kompozit rezinlerden elde edilen ölçüm değerleri, başlangıç değerleri ile karşılaştırılarak renk stabilitesi CIEDE2000 formülü ile hesaplanmıştır. Ayrıca, diş ile kompozit restorasyonun başlangıç ve 30. gün ölçümleri karşılaştırılarak renk uyumu CIEDE2000 formülü ile tekrar hesaplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizi, Mann- Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve post hoc testleri ile yapılmıştır (α = 0,05). Bu çalışmada, distile su ortamında çok renkli kompozit rezinlerin, tek renkli kompozitlere kıyasla daha düşük ve stabil renk değişimi gösterdiği belirlenmiştir. Charisma kompozit rezini, A3 renk tonunda istatistiksel olarak anlamlı (p<0.05) ve klinik olarak kabul edilemez düzeyde renk değişimi sergilemiştir. Zenchroma, distile suya daldırıldığında, tüm renk gruplarındaki dişler ile renk uyumları kabul edilebilir sınırı aşsa da, başlangıç ve 30. gün arasındaki renk uyumu farkı anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Kahve solüsyonunda tüm kompozit ve renk gruplarında zamanla artan renk değişimi gözlemlenmiş, 7. günden itibaren yalnızca tek renkli kompozitler klinik olarak kabul edilemez düzeyde değişiklik göstermiştir. 30. gün itibarıyla tüm kompozitler klinik sınırı aşmıştır. Omnichroma, kahveye daldırıldığında tüm renk gruplarındaki dişlerle renk uyumları kabul edilebilir sınırı aşsa da, başlangıç ve 30. gün ölçümleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Ayrıca, tek renkli kompozitlerin renk uyumu, dişin rengine bağlı olarak değişim göstermiş; açık renk tonlarında daha iyi uyum sağlanırken, koyu tonlarda bu uyum azalmıştır. Mevcut bilgiler ışığında kompozit türü, uygulandığı diş rengi ve solüsyona maruz kalma süresi, renk stabilitesi ve renk eşleşme yeteneği üzerinde doğrudan etkili bulunmuştur. Tüm analizlerde, çok renkli kompozit rezinlerin tek renkli kompozitlere kıyasla daha stabil olduğu ve istatistiksel olarak daha az renk değişimi sergilediği tespit edilmiştir (p<0.05). Anahtar Kelimeler: çok renkli kompozit, tek renkli kompozit, renk stabilitesi, renk uyumu, bukalemun efekti