Yeşil kamusal alanlar aracılığıyla sosyal sürdürülebilirlik: Bağcılar, İstanbul örnek olay incelemesi

Sürdürülebilirlik kavramı giderek daha önemli hale gelmiştir. Sürdürülebilirlik genellikle "ekonomik, çevresel ve sosyal" boyutlarıyla tanımlansa da, toplum içerisindeki sosyal sorunların artmasıyla birlikte sürdürülebilirliğin toplumsal boyutu daha fazla önem kazanmıştır. Bu tez, sürdürülebilir sosyal kalkınmayı teşvik etmede yeşil kamusal alanların rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. En erişilebilir kamusal alanlar olarak değerlendirilen yeşil alanlar, toplumun karşı karşıya olduğu temel sosyal sorunları yansıttıkları için bu araştırmanın odak noktası olarak seçilmiştir. Tezin vaka çalışması olarak ise İstanbul'un Bağcılar ilçesi seçilmiş, bu bölge üzerinden sosyal sürdürülebilirlik boyutları kapsamında toplumu güçlendirme hedeflenmiştir.Tez, sosyal sürdürülebilirliğin genel sürdürülebilirlik çerçevesi içindeki rolünü netleştirmek amacıyla bir literatür taramasıyla başlamaktadır. Sosyal sürdürülebilirliğe yönelik farklı yaklaşımlar incelenmiş ve bu bağlamda Berkeley Group ile İngiltere Yeşil Bina Konseyi tarafından 2012 yılında geliştirilen değerlendirme çerçevesi, diğer sosyal sürdürülebilirlik ve "yer üretimi" (Place-Making) teorileri ile birlikte ele alınmıştır. Bu araştırma, yeşil kamusal alanları ortak yaşam alanları olarak değerlendirmekte ve bu alanların sosyal sürdürülebilirliğe ilişkin temel niteliklerle olan bağlantısını analiz etmektedir. Kuramsal incelemelerin ardından elde edilen bulgular, Bağcılar ilçesindeki kentsel yeşil kamusal alanların aidiyet, eşitlik ve insan hakları gibi sosyal sürdürülebilirlik göstergeleri açısından önem taşıdığını ortaya koymuştur.