The effects of duration words and spatial - temporal metaphors on perceived duration

Pek çok çalışma, süre algısı ile bu süreyi temsil eden uyaranın farklı özelliklerinin büyüklüğü arasında pozitif bir ilişki göstermektedir. Örneğin; öznel süre algısının artan rakamsal değerler (Xuan ve ark., 2007), uyaran büyüklüğü (Ono & Kawahara, 2007), parlaklığı (Goldstone, Lhamon & Sechzer, 1978), karmaşıklığı ve yoğunluğu (Schiffman & Bobko, 1974) ile arttığı gözlemlenmiştir. Bu çalışmada, zamansal yeniden üretim görevi kullanarak, dil uyaranı ile verilen zamansal ve uzamsal büyüklük / küçüklük bilgisinin kişilerin öznel zaman algısını etkileyip etkilemeyeceğini araştırdık. İlk deneyde, belirli bir süre anlatan zaman kelimeleri (örneğin; saniye, hafta) kullandık. İkinci deneyde ise, hem uzamsal hem de süre olarak büyüklük anlatan uzamsal-zamansal dil metaforları (örneğin; uzun ve kısa) kullandık. Sonuçlar, tüm katılımcıların kısa süreyi daha uzun, uzun süreyi ise daha kısa yeniden ürettiğini gösterdi. Ayrıca, ilk deneyde, "hafta" kelimesinin hedef sürede, "sene" kelimesinin ise hedef sürenin yeniden üretildiği esnada göründüğü durumda, katılımcıların uzun süreyi diğer tüm durumlara göre daha da az ürettikleri bulundu. Fakat diğer durumlarda kelimeler yolu ile belirtilen bu anlamsal büyüklük-küçüklük bilgisinin algılanan süreyi etkilediği görülmedi. Bulgular ile ilgili olası sebepler tartışılmıştır.