Ankara University
Discipline

General Surgery

Ankara University

101

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Akut kolesistit geçiren hastalarla sağlıklı bireylerin sistik kanal ve safra yolları anatomisinin karşılaştırılması

ÖZET Bu çalışma, safra yollarındaki anatomik varyasyonların akut kolesistit gelişimindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Literatürde sistik kanalın morfolojik özelliklerinin (uzunluk, çap, konfigürasyon, birleşme yeri ve açısı) kolesistit patogenezindeki rolünü sistematik olarak inceleyen araştırmalar sınırlı sayıdadır. Ayrıca bu varyasyonların klinik ve laboratuvar parametrelerle ilişkisi yeterince ortaya konmamıştır. Yöntem: Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 2015–2024 yılları arasında MRCP incelemesi yapılan hastaları kapsayan retrospektif tanımlayıcı bir çalışma olarak yürütülmüştür. Çalışmaya akut kolesistit tanısı almış 82 olgu ile farklı endikasyonlarla MRCP çekilmiş 30 kontrol olgusu dahil edilmiştir. MRCP görüntüleri tek bir radyoloji uzmanı tarafından körleme yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular: Sistik kanal uzunluğu ve çapı açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Tortuozite, akut kolesistit grubunda anlamlı olarak daha sık saptanmıştır (p=0.004). Posterior ve medial birleşimler ile dar koledok açısı (≤90°) akut kolesistit gelişiminde bağımsız risk faktörleri olarak belirlenmiştir. Sonuç: MRCP ile saptanan sistik kanal varyasyonları, akut kolesistit gelişiminde önemli rol oynamaktadır. Özellikle tortuozite, posterior–medial birleşimler ve dar koledok açısı, hastalık için prediktif anatomik belirteçler olarak öne çıkmaktadır.

Safra kesesiSafra kesesi hastalıklarıSafra kesesi taşları
Mert Eren Irkın
Süleyman Demirel University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Ratlarda çekum perforasyonu ile oluşturulan peritonit modelinde oral resveratrol uygulamasının bakteriyel translokasyon ve inflamasyon üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Peritonit, gastrointestinal sistem perforasyonları sonucunda gelişebilen ve yüksek morbidite ile mortaliteye yol açabilen ciddi bir klinik tablodur. Deneysel peritonit modelleri içerisinde çekum perforasyonu, patofizyolojiyi en iyi taklit eden yöntemlerden biridir. Peritonit sürecinde bağırsak bariyer bütünlüğünün bozulması, bakteriyel translokasyona ve buna bağlı olarak sistemik inflamatuar yanıt sendromu (SIRS), sepsis ve çoklu organ yetmezliği gibi ağır komplikasyonlara neden olabilir. Resveratrol, doğal bir polifenol olup antioksidan, antiinflamatuar ve antimikrobiyal etkileri ile ön plana çıkmaktadır. Bu etkileri sayesinde resveratrol, inflamatuar süreçlerin düzenlenmesinde ve immün yanıtın modülasyonunda potansiyel bir tedavi ajanı olarak değerlendirilmektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda, resveratrolün sepsis ve inflamasyonla ilişkili hayvan modellerinde olumlu etkiler gösterdiği bildirilmektedir. Ancak, oral yolla uygulanan resveratrolün deneysel peritonit modelinde bakteriyel translokasyon ve inflamatuar yanıt üzerindeki etkilerini değerlendiren yeterli sayıda çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı; çekum perforasyonu ile oluşturulan deneysel peritonit modelinde, oral yolla uygulanan resveratrolün bakteriyel translokasyon ve sistemik inflamasyon üzerine etkilerini değerlendirmektir. Bu kapsamda, resveratrolün TNF-α ve IL-6 gibi proinflamatuar sitokin düzeyleri ile karaciğer, dalak, mezenterik lenf nodu ve kan kültürlerinde bakteriyel üreme üzerindeki etkileri araştırılacaktır.

Bakteriyel translokasyonHayvan deneyleriPeritonit+1
Burak Çetinkaya
Süleyman Demirel University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Deneysel meme kanseri modelinde COVİD-19 aşılarınınimmünolojik etkileri

COVID-19 salgınının kontrolü için önerilen seçeneklerden biri aşıdır. Kanser hastalarının COVID-19'dan ölme riski sıradan insanlara göre daha yüksektir dolayısıyla aşılama açısından yüksek öncelikli bir grup olarak düşünülmelidir. Bu çalışmanın temel amacı; meme kanserinde COVID -19 aşılarının etkisini incelemektir. Bu amaçla 4T1 meme kanseri BALB/c fare modeli grupları oluşturuldu. Gruplara belirli zamanlarda iki doz Sinovac- CoronaVac (SV), Pfizer-BioNTech (B) aşıları ve Serum Fizyolojik (SF) uygulandı. Ağırlık ve tümör boyutu takibi yapıldı. Belirli günlerde kan alındı ve 2019–nCov protein düzeyine bakıldı. 22. günde sakrifikasyon yapıldı. Tümör, lenf nodları ve akciğerler çıkarıldı. Akciğer, tümör dokularının yarısı ve lenf nodları Akım Sitometri analizinde CD3+ ,CD4+, CD8+, CD62L+, CD11b+, Gr1+, F4/80+ moleküllerin düzeyi incelendi. Akciğer ve tümör dokularının diğer yarısı metastaz açısından ve nekroz oranı açısından araştırıldı. Hayvan ağırlığı, tümör boyutu, nekroz oranı, akciğere metastazı ve Tümör infiltre eden miyeloid seri hücre oranlarında anlamlı fark görülmedi. ELISA testinde Sinovac- CoronaVac ikinci Pfizer-BioNTech ilk dozda yeterli düzeyde antikor oluşturdu. Lenf nodlarında CD3+ oranı kontrol gurubunda yüksek değerlendirildi CD4+ ve CD8+ oranında anlamlı fark görülmedi. Miyeloid hücre oranı aşı yapılan grupta kontrol grubu ile karşılaştırıldığında yüksek bulunsa da SF grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı fark görülmedi. Kontrol ve SF grubu ile kıyaslandığında COVID -19 aşıları yapılan gruplarda tümör boyutu, akciğer metastazında ve immün parametrelerde anlamlı fark görülmedi. Anahtar Kelimeler: Sinovac- CoronaVac, Pfizer-BioNTech, TNBC, BALB/c

Urfan Hummatov
Hacettepe University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Yapay zeka ve makine öğrenimi ile pankreas tümörlerinin saptanması

Giriş: Pankreas kanserleri, klinik belirtileri geç izlenmesi ve tarama testlerinden yoksun olmaları nedeniyle kötü prognozlu tümörlerdir. Yapay zeka teknolojileri, büyük veri setlerinin incelenmesi alanında çığır açmaktadır. Hızlı bölgesel evrişimsel sinir ağları, görüntü tanıma algoritmaları arasında obje tanıma alanında yüksek doğruluk, senstivite ve spesifite skorlarıyla dikkat çekmektedir. Amaç: Çalışmamızda, merkezimizde kaydedilmiş pankreatik tümörlü hastaların bilgisayarlı tomografi görüntüleri, yapay zeka modeline eğitilerek pankreas tümörlerinin erken tanısının koyulması; doktora ulaşımın zor olduğu bölgelerde sürecin otomatize edilip uzmanların iş yükünü hafifletmeleri ve mevcut sağlık sistemine olan yükü azaltmayı amaçlanmıştır. Yöntem ve Gereçler: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı'nda 2016-2024 yılları arasında patolojileri pankreas tümörüyle uyumlu 350, pankreas görüntülemeleri sağlıklı 360, toplam 710 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Faster rCNN (Hızlı Bölgesel Evrişimsel Sinir Ağları) derin öğrenme aracı kullanılarak etiketlenmiş Bilgisayarlı Tomografi görüntüleri, denetimli öğrenme ile yapay zeka modeli oluşturulmuştur. Bulgular: Modelimiz, test setinde kullanılan görüntülemelerinde ve patolojilerinde pankreatik tümörü pozitif 50 hastanın 48'inde tümörü lokalize edip tanıyabilmiş, 200 sağlıklı pankreas rapor edilen bireyin 197'sini sağlıklı olarak kategorize etmiştir. Modelin doğruluğu %98,4, duyarlılığı %98 ve özgüllük %98,5 olarak ölçülmüştür. Pozitif olasılık oranı 65,33, negatif olasılık oranı 0,02 bulunmuştur. Modelin F1 skoru %95,04 olarak hesaplanmıştır. Test setinde, pankreatik tümörü öngören sınıflandırma CNN pozitif OO ile pozitif ilişkili bulunmuştur. (P = 0,04). Eğri altında kalan alan 0.998 hesaplanmıştır. Sonuç: Model, Bilgisayarlı Tomografi görüntü taramalarındaki pankreatik tümörleri tespit etmede yüksek doğruluk, duyarlılık ve özgüllük göstermiştir. Yüksek Dice Skoru, F1 skoru, EAA metrikleri, geliştirdiğimiz modelin şüphesiz yararlılığının göstergesidir.

Güneş Oral
İstanbul University-Cerrahpaşa
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Serum omentin-1, chemerin ve vaspin'in pankreas duktal adenokarsinom ile ilişkisi

Giriş ve Amaç Pankreas kanseri, gelişen teknoloji ve tedaviler ile multidisipliner yaklaşıma rağmen agresif ilerleyişi ve kötü seyri nedeniyle mortalite ve morbiditesi yüksek bir hastalıktır. Pankreas kanserine neden olan çeşitli genetik sendromlar, yaş, sigara kullanımı, diyabet, alkol, obezite ve çeşitli moleküler yollar gibi birçok risk faktörünün pankreas kanseri ile ilişkili olduğu tespit edilmiştir ve kesin mekanizma hala net bilinmemektedir. Bu nedenle önleme, erken tanı ve hızlı tedavi klinik olarak zordur. Omentin-1 inflamatuar tepkimelerde ve hücre farklılaşmasında kritik bir rol aldığı, aynı zamanda kanser hücrelerinin apoptozunu teşvik edebileceği düşünülmektedir. Chemerin ise, glukoz dengesinde, inflamasyon ve yağ dokusu gelişiminde önemli işlevleri bulunan çok yönlü bir adipokindir. Vaspin ise yeni keşfedilen apiokinlerdendir ve endometrial kanserli ve kolorektal kanserli hastalarda yüksek serum vaspin seviyesinin malignite derecesi ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Bu tez çalışmasında serum omentin 1, chemerin ve vaspin seviyelerinin pankreas duktal adenokarsinom (PDAK) ile ilişkisinin tanısal değerlendirmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem Bu tez çalışmasında Genel Cerrahi Polikliniği'ne başvuran, çalışmaya katılmayı kabul eden, PDAK tanısı alan 23 rezektabl ve 21 metastatik hasta ile rutin kontrol için polikliniğe başvuran ek hastalığı olmayan 40 sağlıklı gönüllü dâhil edildi. Sağlıklı gönüllülerde ve hasta gruplarında sabah açlık kan örneklerinde Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) tekniği ile serum omentin-1, chemerin ve vaspin düzeyleri ile CA19-9 ve CEA değerleri ölçüldü. İstatistiksel analizlerde p<0.05 olan sonuçlar anlamlı olarak değerlendirildi. Bulgular Bu tez çalışmasında hasta grubu ile sağlıklı grup arasında serum omentin-1, chemerin ve vaspin düzeyleri açısından anlamlı farklılık olduğu saptandı. Sağlıklı grupta omentin-1 düzeyi ortalaması 123,56±35,77 ng/L, pankreas kanseri grubunda 65,65±10,41ng/L bulundu. Serum omentin-1 düzeyleri pankreas kanseri grubunda önemli ölçüde düşük bulundu (p:<0,001). Sağlıklı grupta serum chemerin düzeyi ortancası 447,81(383,92-483,64) ng/L, pankreas kanseri grubunda 1086,61(839,94-1617,74) ng/L bulundu. Pankreas kanseri grubunda serum chemerin seviyeleri belirgin düzeyde artmış olarak bulundu (p:<0,001). Sağlıklı grupta serum vaspin düzeyi ortalaması 0,78±0,11 ng/mL, pankreas kanseri grubunda 1,39±0,34 ng/mL bulundu. Pankreas kanseri grubunda serum vaspin düzeyleri önemli ölçüde artış gösterdi (p:<0,001). Rezektabl pankreas kanseri grubu ile metastatik grubu arasından anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla p:0,405, p:0,216, p:0,626). Sonuç Serum omentin-1 düzeyinin azalması ile chemerin ve vaspin düzeylerinin artması pankreas kanserini tanısal olarak saptamada ve metastatik durumu öngörmede rol gösterebilir. Serum omentin-1, chemerin ve vaspinin PDAK'ı öngörmede klinik kullanımda önemli tanısal destek sağlayabilir. Bu biyobelirteçlerin rezektabl pankreas kanserini metastatik pankreas kanserinden ayırımında kullanılamayacağı sonucuna varıldı.

Veysi Başbayandur
İstanbul University-Cerrahpaşa
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Yüksek riskli evre II kolon adenokarsinomlu hastaların histopatolojik özelliklerinin evre III hastalıkla karşılaştırılması ve prognostik önemi

Amaçlar: Kolon kanseri rekürrensi ve mortaliteyi artıran özellikler yüksek risk özellikleri (YRÖ) olarak adlandırılır. NCCN yönergelerinde YRÖ, farklılaşmamış tümörler, lenfovasküler/perinöral invazyon, obstrüksiyonu/perforasyon, <12 lenf nodu (LN) çıkarılması, T4 hastalık ve pozitif cerrahi sınır içerir. Gereç ve Yöntem: 2016 –2020 arasında tek merkezde evre II/III kolon adenokarsinomlu 377 hastaya retrospektif çalışma yapıldı. Hastalar evre II (<3 YRÖ veya ≥3 YRÖ) ve evre III olmak üzere üç gruba ayrıldı. Bulgular: Evre II ≥3 YRÖ hastalar (n=88), evre III hastalara (n=187) kıyasla daha yüksek lenfatik, pleksus, perinöral invazyon ve 90-günlük mortalite eğilimindeydi (p<0.05). Evre III hastalar daha yüksek vasküler invazyon, düşük peritümoral Crohn benzeri lenfoid reaksiyon, yüksek preoperatif CEA ve CA 19-9 eğilimindeydi (p<0.05). Evre II <3 YRÖ hastalarda 5 yıllık genel sağkalım (SK) ve hastalıksız sağkalım süresi (HSK) oranları %79,4 ve %74,5, evre II ≥3 YRÖ'de %58,9 ve %58,9 ve evre III'de %71,2 ve %61,3 idi (p=0,037 ve p=0,040). Alt grup analizinde evre II ≥3 YRÖ ile evre III arasında SK (p=0,126) ve HSK (p=0,600) açısından anlamlı fark yoktu. Cox regresyon modeli çok değişkenli analizinde SK'ı etkileyen faktörler, ≥ 65 yaş, kolostomi, <12 LN ve yüksek CEA iken HSK'ı etkileyen faktörler, ≥ 65 yaş, kolostomi, büyük tümör hacmi, <12 LN, yüksek CEA ve evre III hastalıktı. Sonuç: Evre II ≥3 YRÖ kolon adenokarsinomları, evre II <3 YRÖ ve evre III'e göre daha kötü seyretti ancak alt grup analizinde evre II ≥3 YRÖ ve evre III arasında sağkalım farkı yoktu. Bu durum, evre II ≥3 YRÖ kanserlerin evre III hastalığa benzer davranabileceğini düşündürmektedir. Anahtar sözcükler: Kolon kanseri, yüksek riskli özellik, adenokarsinom

Ergin Erginöz
İstanbul University-Cerrahpaşa
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Tiroidektomi sonrası boyun eklem hareket açıklığı ve izometrik kuvvetlendirme egzersizlerinin boyun ağrısı ve erken dönem yaşam kalitesi üzerine etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, tiroidektomi uygulanan hastalarda ameliyat sonrası dönemde boyun eklem hareket açıklığı ve izometrik kuvvetlendirme egzersizlerinin boyun ağrısı ve erken dönem yaşam kalitesi üzerine olan etkilerini değerlendirmek ve bu etkinin istatistiksel olarak anlamlı olup olmadığını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Kasım 2024 – Nisan 2025 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Prof. Dr. Murat Dilmener Hastanesi'nde multinodüler guatr, Graves hastalığı ve İnce İğne Aspirasyon Biyopsisi sonucunda Bethesda evrelemesine göre AUS, FLUS, foliküler lezyon, malignite şüphesi ya da malignite (Bethesda 3,4,5,6) tanısı ile tiroidektomi yapılan 93 hasta çalışmaya dahil edildi. Rastgele belirlenen 48 hasta çalışma grubunu, 45 hasta kontrol grubunu oluşturdu. Çalışma grubuna postoperatif 1–10. günler arasında boyun eklem hareket açıklığı ve izometrik kuvvetlendirme egzersizleri uygulandı. Kontrol grubuna ise egzersiz uygulanmadı. Her iki grup postoperatif 1. ve 10. günlerde Visual Analog Skala (VAS) ile ağrı; Boyun Ağrı Rahatsızlık ve Erken Dönem Yaşam Kalitesi Ölçeği (BAREDYKÖ) ile de yaşam kalitesi açısından değerlendirildi. Elde edilen veriler prospektif olarak analiz edildi. Bulgular: Egzersiz uygulanan çalışma grubunda ağrı düzeyinde daha belirgin azalma ve yaşam kalitesinde anlamlı artış saptandı (p<0,05). Her iki grupta ağrı zamanla azalsa da, egzersiz yapılan gruptaki iyileşme daha belirgindi. Sonuç: Tiroidektomi sonrası erken dönemde yapılan boyun egzersizlerinin, ağrı kontrolü ve yaşam kalitesinin artırılmasında etkili olduğu görülmüştür. Egzersizlerin rutin takibe entegrasyonu önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: tiroidektomi, post-operatif boyun ağrısı, yaşam kalitesi, boyun hareket açıklığı, izometrik egzersiz

Mertcan Ak
İstanbul University-Cerrahpaşa
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Deneysel ikinci derece derin yanık modelinde kültüre edilmemiş hücre spreyi kullanımı

Yanık yaralanmalarının çoğu ayaktan tedavi edilebilirken %10'luk bir hasta grubunda yanık ünite veya merkezinde izlem ve tedavi gerekir. Bu tedavi süreci bazen komplike olabilir ve sekel/fonksiyon kaybı ile sonuçlanabilir. Birinci ve yüzeyel ikinci derece yanık yaraları sadece yara bakımı ile iyileĢebilirken; derin ikinci ve üçüncü derece yanıklar cerrahi tedavi gerektirir. Bu hastalarda otogreft kullanımı ile yanık yaralarının kapatılması standart tedavi yöntemidir. Ancak uzun süreli yara bakımı gerektirmesi, enfeksiyon, donör saha bakımı ve komplikasyonları gibi sorunlar nedeniyle ideal cerrahi tedavi arayıĢı sürmektedir. Kültüre edilmiĢ epidermal otogreftler bir süredir kullanılmasına rağmen; ideal bir yara tedavi yöntemi olamamıĢtır. Öte yandan erken dönem otolog hücre spreyinin mesh grefte göre re-epitelizasyonu hızlandırdığı düĢünülmektedir. Bunun üzerine iki aĢamalı enzim etkisiyle keratinosit izolasyonuna dayanan, daha hızlı uygulanılabilen kültüre edilmemiĢ hücre spreyi kullanımı gündeme gelmiĢtir. Bu araĢtırmanın amacı, sıçanlarda oluĢturulan derin ikinci derece yanıklarda kültüre edilmemiĢ hücre spreyi kullanımının deneysel modelini oluĢturmak ve bu yöntemin etkinliğini klasik kısmi kalınlıkta deri grefti ile karĢılaĢtırmaktır. Deney için 24 adet Wistar Albino cinsi erkek sıçan 4 gruba ayrıldı. Ġlk grup iĢlem sonrası 3., ikinci grup iĢlem sonrası 7., üçüncü grup iĢlem sonrası 14. ve dördüncü grup iĢlem sonrası 21. gün makroskopik ve histolojik olarak değerlendirilecek deneklerden oluĢuyordu. Hepsinin dorsal derisine farklı lokalizasyonda iki adet derin ikinci derece yanık oluĢturuldu. Yanık yarasının 5.gününde iĢleme alındı. Tanjansiyel eksizyon sonrası yanık yarasının birine kısmi kalınlıkta deri grefti uygulandı. Alınan donör greftinin diğer yarısına iki aĢamalı enzim uygulaması yapıldı ve keratinositler açığa çıkarıldı. Bu hücreler diğer tanjansiyel eksizyon yapılan yanık yarasına sprey olarak uygulandı. ĠĢlem sonrası 3., 7., 14. ve 21.gün denekler sakrifiye edildi ve fotoğrafları çekilerek doğrudan gözlemle makroskopik olarak incelendi, biyopsiler alındı. Spesimenlerde epitelize olmayan alan, inflamatuar yanıt ve neovaskülarizasyon incelendi. Doğrudan gözlem yöntemi ile yapılan makroskopik incelemede deri grefti grubu ile sprey grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptandı. Ancak histopatolojik incelemede, inflamatuar yanıt ve neovaskülarizasyon açısından deri grefti ve sprey grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Ayrıca bakılan korelasyon testlerinde makroskopik inceleme yüzdesi ile epitelize olmayan alan, inflamatuar yanıt ve neovaskülarizasyon arasında istatistiksel olarak ters yönde orta kuvvette anlamlı bir iliĢki saptandı. Bu çalıĢmanın sonucunda klasik otolog deri grefti ile kültüre edilmemiĢ hücre spreyinin yara iyileĢmesi üzerine etkilerinin benzer olduğu saptandı. Elde edilen sonuçlar kültüre edilmemiĢ hücre spreyi yönteminin yanık tedavisinde kullanılabilecek etkili bir greft yöntemi olabileceğini göstermektedir. Ancak bu yöntemin insanlarda kullanımı ve daha net sonuçlar elde etmek için ileri çalıĢmalara gereksinim vardır. Tanımladığımız bu hayvan modeli gelecekteki çalıĢmalarda kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: Derin ikinci derece yanık, cerrahi tedavi, otolog hücre, kültüre edilmemiĢ hücre spreyi

CerrahiHücrelerOtogrefler+2
Safa Kürşat Nural
Hacettepe University
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Canlı böbrek donörlerine ilişkin psikososyal değerlendirme

Organ bağışı ne yazık ki Türkiye'de istenilen oranlara ulaşabilmiş durumda değildir. Hastalar için gerekli tüm doku ve organları kadavra donörden temin edebilen hiçbir ülke yoktur. Bununla beraber gelişmiş ülkelerde kadavra kaynaklı nakil oranı %80, canlı kaynaklı nakil oranı %20'iken Türkiye'de tam tersidir. Canlı vericili böbrek nakli son dönem böbrek yetmezliği olan hastalara en kaliteli yaşam şansını vermektedir. Canlıdan yapılan organ bağışlarında alıcının iyileşmesi pahasına normal ve sağlıklı bir insana majör bir cerrahi girişim yapılması etik kurallara ve "önce zarar verme" ilkesine ters düşen bir durum gibi görünmektedir. Buna rağmen vericinin neden ameliyat edildiğini biliyor olması, yüce duygularla başka bir insana hayat gibi değerli bir armağan vermesi ve bu yardım sonrası elde ettiği manevi kazanç bu operasyonu etik açıdan mümkün kılmaktadır . Dünya Sağlık Örgütüne göre sağlıklı olma, bedensel, ruhsal ve sosyal anlamda tam olarak iyi olma hali olarak belirlenmiştir. Literatüre bakıldığında böbrek vericilerinin 40 yıllık tıbbi takiplerinde böbrek yetmezliği ve diğer hastalıklara yakalanma sıklığında toplumdan bir farkları olmadığı görülmektedir. Bu kişilerin nakil sonrası psikolojik gelişimleri ile ilgili çalışma ve yayınlar ise sınırlıdır. Bu çalışmada 19-65 yaşları arasında, 125'i bayan,165'i evli,50'si anne-baba olan 184 canlı böbrek vericisinin bir yakının son dönem böbrek yetmezliği tanısı alması sonrasında canlı böbrek vericisi olmak nedeniyle ortaya çıkan travma sonucu oluşan değişimleri ele almak amaçlanmıştır. Alıcıların sadece 55'i bekleme listesinde kayıtlıyken 117'si diyalize girmiştir. Bu amaç kapsamında, canlı böbrek vericilerinin nakil öncesi karar vermelerine etki eden faktörler, bunların geriye dönük değerlendirilmesi, travma sonrası gelişim olgusu ve bu olguyu etkiledigi düşünülen faktörlerden sosyo-demografik ve alıcıya iliskin degişkenler(vericilerin yaş, cinsiyet, akrabalık derecesi, eğitim durumu, yaşadığı yer,alıcının diyalize girip girmediği, girdiği süre, diyazliz tipi vb değişkenlere göre ), baş etme yöntemleri ve algıları incelenmiştir. Sonuç olarak canlı böbrek vericilerinin yaşadığı travma sonrasında daha güçlü olduğu tespit edilmiştir.

Sosyal psikolojiTıbbi psikoloji
Levent Yücetin
Demiroğlu Bilim University · Institute of Health Sciences
2014
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Meme koruyucu cerrahi ile beraber sentinel lenf nodülü biyopsisi yapılan hastaların uzun dönem takiplerinin değerlendirilmesi

Giriş: Meme kanseri tanısında artan tarama yöntemleri sayesinde meme kanserini artık erken evrede yakalamak mümkün olmaktadır. Bu nedenle eskiden rutin tedavi yöntemi olarak kullanılan modifiye radikal mastektominin yerine, meme koruyucu cerrahi ile birlikte sentinel lenf nodülü biyopsisi yapılarak, gerekirse aksiller disseksiyon yapılmaktadır. Koltuk altı lenf bezi disseksiyonu, hastalar için morbiditesi oldukça yüksek bir operasyon olmakla birlikte, lenf nodu tutulumu prognoz tayininde en önemli göstergedir. Sentinel lenf nodülü biyopsisi, düşük morbidite ve lenf nodu tutulumu tahmininde yüksek güvenilirlikle günümüzde gereksiz aksiller disseksiyon oranını oldukça azaltmıştır. Ancak yanlış negatiflik oranlarının halen %1 ile %14 arasında olması eksik tedavi olasılığına neden olmaktadır.Materyal Metod: 2002 Ocak-2010 Nisan tarihleri arasında Şişli Florence Nightingale Hastanesine başvuran ve meme koruyucu cerrahi ile birlikte sentinel lenf nodülü tayini yapılan ve İHK sonucu negatif gelen 172 hastada nüks oranları, genel sağkalım, hastalıksız sağkalım, prognoza etkili faktörler ve morbidite oranları tespit edilmiştir.Bulgular: Çalışmaya alınan 172 olgunun ortalama yaşı 53,57±12,45 yıldı. Ortalama tümör çapı 18,80 mm olan olguların %68'i T1, %31,4'ü T2, %0,6'sı T3'tü. Patolojik inceleme sonucunda 135 (%78,5) hastada İDK, 16 (%9,3) hastada İLK, 21 (%12,2) hastada ise diğer tipte meme karsinomları tespit edildi. 29 olgu (%17) grade I; 64 olgu (%37) grade II; 79 olgu (%46) grade III idi. Çıkarılan ortanca lenf nodülü sayısı 2 (1-5) olup, 169 (%98,3) olgunun parafin sonucu negatif, 3 (%1,7) olguda ise izole tümör hücresi olduğu saptandı. Olguların 135'inin (%78,5) östrojen reseptörü pozitif, 37'sinin (%21,5) ise negatifti; progesteron reseptörü ise, 123 olguda (%71,5) pozitif, 49'unda (%28,5) negatif bulundu. Ayrıca tüm seride Cerb-B2 skoru negatif olan 152 (%88,4); pozitif olan 20 (%11,6) olgu tespit edildi. Ortalama 4 yıllık (48 ay) takip süresinde tüm grupta 4 olguda (%2,3) lokal-bölgesel nüks, 7 olguda (%4,1) uzak organ metastazı oluştuğu saptandı. Lokal-bölgesel nüks gelişen 4 olgunun 3'ü lokal (meme), 1'i aksiller alanda görüldü. 172 olgunun 6'sı takip süresinde (%3,5) kaybedilmiş olup, ölüm nedeni 4'ünde (%2,3) meme kanserine, 2'si (%1,2) diğer nedenlere bağlı olarak bulundu. Olguların 3 yıllık ve 5 yıllık genel sağkalım oranları sırasıyla %99,2 ve %96,7, hastalıksız sağkalım oranları sırasıyla %95,7 ve %94 olarak hesaplandı. Çalışma sonucunda tümörün modifiye SBR gradı, memedeki tümör sayısı ve östrojen durumu, hastalıksız sağkalıma etki eden faktörler olarak tespit edildi.Sonuç: SLNB, tecrübeli ellerde, uzun dönem takipte, düşük morbidite ve nüks oranları ile birlikte yüksek hastalıksız ve genel sağkalım imkanları sunmaktadır. Uygun hastalarda aksiller disseksiyona alternatif olarak güvenle uygulanabilir.

BiyopsiLenf nodlarıMeme+1
Cengizhan İpek
Demiroğlu Bilim University
2011
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

İskemik kolon anastomozlarında kaçak önlenebilir mi? Dermalix ile sıçan modelleri

Amaç: Dermalix®(Dx)'in yara iyileşmesi ve anastomoz kaçağı üzerindeki etkisini rat iskemik kolon anastomozu modelinde değerlendirmek Gereç ve Yöntem: Çalışmanın dizaynında 40 adet rat 3 gruba ayrılmıştır; negatif kontrol grubu (10 rat), kontrol grubu (15 rat) ve deney grubu (15 rat). Negatif kontrol grubuna sadece laparotomi yapılmış olup kontrol grubunda iskemi oluşturulup uçuca kolon anastomozu, deney grubuna ise iskemi oluşturulup uçuca kolon anastomozu ile Dx uygulaması yapılmıştır. Ratlar postoperatif 7.günde sakrifiye edilmiş, rezeke edilen kolon anastomozlarında ise patlama basıncı ölçümü yapılıp adezyon varlığı, nötrofil infiltrasyonu, lokal inflamasyon, epitel rejenerasyonu, granülasyon dokusu oluşumu, neovaskülarizasyon, kollejenizasyon ve yabancı cisim reaksiyonu oluşumu değerlendirilmiştir. Bulgular: Kontrol grubunda 2, deney grubunda ise 1 ratta anastomoz kaçağına bağlı sınırlı abse oluşumu gözlenmiştir. Patlama basınçları; kontrol grubunda ortalama 134,7 mmHg, deney grubunda ise 194,7 mmHg olarak hesaplanmıştır. Deney grubunda patlama basıncı istatistiksel olarak anlamlı oranda yüksektir (p=0,005). Yara iyileşmesinin ilk aşamalarından olan nötrofil infiltrasyonu, lokal inflamasyon, epitel rejenerasyonu ve granülasyon dokusu oluşumunda istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. Neovaskülarizasyon ve kollejenizasyon, deney grubunda daha fazla (p=,00, p=0.032) saptanmış olup Dx'in neovaskülarizasyonu artırdığı izlenmiştir. Yabancı cisim reaksiyonu ve adezyon oluşum arasında ise anlamlı bir fark saptanmamıştır. Sonuç: Özellikle patlama basıncı, neovaskülarizasyon ve kollejenizasyon üzerindeki olumlu etkileri göz önüne alındığında, Dx anastomoz kaçağını önlemede umut verici bir teknoloji olarak görülmektedir.

AnastomozDermalixKolon+3
Yasemin Konuk
Ankara University
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Ekstralevator APR ile standart APR'nin uzun dönem sağkalım, intraoperatif perforasyon, çevresel rezeksiyon sınırı ve çıkarılan lenf nodu sayısı açısından karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışma, 2001-2020 yılları arasında uzak metastazı olmayan rektum kanseri nedenile Ekstralevator APR ve standart APR yapılan hastalar arasında perforasyon oranları, ortalama çıkarılan lenf nodları ve malign lenf nodları, çevresel rezeksiyon sınırı pozifliği ve sağkalım farklılıklarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: 2001 ve 2020 yılları arasında metastatik olmayan rektum adenokarsinomu nedeniyle APR yapılan toplam 215 hastaya ait kaydı retroprospektif tutulmuş olan tıbbî ve demografik veriler retrospektif kayıtlar ineclenerek intraoperatif perforasyon, cerrahi rezeksiyon sınırı, çıkarılan lenf nodları ve sağ kalım açısından incelendi. Başka nedenlerle APR yapılan ve nihai patolojisi adenokanser olmayan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Standart APR ve ekstralevator APR yapılan hastalar olmakla 2 grup belirlendi. Her iki amelyat yöntemi ve tümör evreleri arasında klinik ve patolojik faktörler karşılaştırıldı. Kaplan-Meier sağkalım analizi, patolojik evre için yapıldı ve eğriler, log-rank testi ile karşılaştırıldı. Bulgular: Toplam 215 hasta tespit edildi (ELAPE yapılan hasta sayısı 102, standart APR yapılan hasta sayısı 113). Standart APR yapılan hastalarda intraoperatif perforasyon, pozitif çevresel cerrahi sınır oranları daha yüksekti. Ancak 3, 5 ve 10 senelik sağkalım ve çıkarılan lenf nodu sayısında anlamlı fark yoktu. Sonuç: Yaptığımız çalışma sonucunda, uzak organ metastazı olmayan rektum kanseri nedeni ile ELAPE yapılan hastalarda standan APR yapılan hastalara kıyasla amelyat sırasında lokal rekürrens için önemli parametreler sayılan perforasyon ve çevresel cerrahi rezeksiyon sınırı pozitifliği anlamlı olarak daha düşüktü, ancak çıkarılan lenf nodu ve 3, 5 ve 10 yıllık genel sağkalım arasında anlamlı fark olmadığı sonucuna vardık. Anahtar Sözcükler: Rektum kanseri, sağkalım, amelyat tekniği

CerrahiCerrahi işlemler-operatifCerrahi tedavi+6
Ulvı Majıdlı
Ankara University
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Ratlarda oluşturulan postoperatif yapışıklık modelinde red ginseng'in yapışıklık üzerine etkisi

Amaç:Postoperatif dönemde karın içinde meydana gelen yapışıklıklar cerrahların sıkça karşılaştıkları bir durumdur. Bu durum mortalitede artışa sebep olacak kadar ciddi sonuçlar doğurmaktadır. Yıllardır yapışıklığı önlemek adına çeşitli deneysel tedaviler uygulanmıştır. Yapılan deneysel çalışmaların sıklığına rağmen klinikte yaygın uygulanan bir sonuç elde edilememiştir. Red ginseng (Rg) özellikle Çin reçetesinde yer edinmiş antitümoral etkinliği olan, kardiyak fonksiyonlarında iyileşme sağlayan, erektil disfonksiyon tedavisinde etkili,antiinflamatuvar etkinliği olan bir bitkidir. Çalışmanın amacı Rg'nin postoperatif gelişen karın içi yapışıklığa olan etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem:Çalışmada 30 rat, 10'arlı üç gruba ayrıldı. Ratlara çekal abrazyon modeli uygulandı. Abrazyon sağlanan çekum Kontrol, Serum fizyolojik ve Rg gruplarına ayrıldı. 1. grupta direkt, 2. grupta Serum fizyolojik uygulanarak, 3. grupta Rg uygulanarak batın içine alındı. İşlem sonrası 21. günde tekrar laparotomi yapıldı. Makroskopik ve mikroskobik olarak değerlendirildi. Bulgular:Çalışma esnasında 1 adet rat eksıtus olmuştur. Makroskopik olarak değerlendirmeler sonucunda anlamlı farklılık tespit edilmedi (p=0,06) . Mikroskopik olarak yapılan değerlendirmede Rg'nin inflamasyon açısından Serum fizyolojik grubuna göre etkili olduğu, vasküler proliferasyon açısından ise kontrol grubuna göre etkili olduğu , fibrozis açısından etkili olmadığı tespit edildi. Sonuç: İstatiksel veriler neticesinde Rg'nin yapışıklığı önleyici net bir etkisi tespit edilmemiştir. Daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Red ginseng, postoperatif yapışıklık, karın içi yapışıklık

AdezyonlarCerrahi-abdominalDoku adezyonları+4
Ersin Rasim Arslan
Hatay Mustafa Kemal University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

İrinotekan ile karaciğer hasarı oluşturulan sıçanlarda mezenkimal kök hücre tedavisinin parsiyel hepatektomi sonrası karaciğer rejenerasyonu üzerine etkisi

Bu çalışma, irinotekan ile hasarlanmış karaciğerde parsiyel hepatektomi yapılarak kemik iliği kaynaklı mezenkimal kök hücrelerin (rKİ-MKH) rejenerasyona etkisini incelemeyi amaçlamıştır. İrinotekan, karaciğer metastatik kolorektal kanserlerde sık kullanılan bir kemoterapötiktir. Steatohepatite neden olduğunda parsiyel hepatektomilerin karaciğer yetmezlik riskini arttırabilir. Rejenerasyonu destekleyecek tedavilerin araştırılması bu durumda oldukça önemlidir. Bu amaç ile çalışmamızda sıçanlar dört gruba ayrıldı. Grup I'e laparotomi yapıldı. Grup II' ye %70 parsiyel hepatektomi (PH) yapıldı. Grup III' e intraperitoneal irinotekan verildikten 7 gün sonra PH yapıldı. Grup IV' e irinotekandan sonra PH yapılırken portal venden rKİ-MKH uygulandı. Hepatektomiden 72 saat sonra hayvanlar sakrifiye edildi. Histopatoloji ve ELISA tayini için karaciğer örneği; AST, ALT ve albümin ölçümü için kan örneği alındı. Sıçanların vücut ve karaciğer ağırlıkları kayıt edildi. İstatiksel olarak anlamlı sonuçlara bakıldığında irinotekan; ishal, kilo kaybı, remnant karaciğer ağırlığında azalma, HGF-EGF düzeyinde azalma, AST-ALT artışı, albüminde düşüş, belirgin portal inflamasyon, vasküler konjesyon ve karyolizise neden olmuştur. Bu bulgular irinotekanın GİS mukoziti ve hepatotoksik etkilerini doğrulamaktadır. rKİ-MKH tedavisine bağlı gözlenen iyileşmeler ise; HGF, EGF, albumin düzeylerinde artış, karyolizis, vasküler konjesyon, portal inflamasyon, nekrotik hücre oranlarında azalma ve binükleer hücre, mitoz bölünme oranlarındaki artıştır. Bu sonuçlar rKİ MKH' lerin, irinotekan ile hasarlanmış karaciğer dokusunda rejeneratif tedavide iyi bir malzeme kaynağı olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Kök hücrelerin rejenerasyonu kolaylaştırma yeteneği büyüme faktörlerinin uyarılması ile açıklanabilir. MKH tedavilerinin güvenle klinik pratikte kullanılabilmesi için özgün etkilerinin daha ileri çalışmalar ile araştırılması gereklidir. Anahtar Kelimeler: İrinotekan, Steatohepatit, Rejenerasyon, Mezenkimal kök hücre.

Rejenerasyonİrinotekan
Büşra Ekici
Eskişehir Osmangazi University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Anti-oksidan, anti-inflamatuar ve anti-koagülan özellikteki etil piruvat'ın sıçanlarda yapılan intestinal iskemi reperfüzyon hasarına etkisi

Çalışmada sıçanlarda intestinal iskemi reperfüzyon modeli oluşturarak intestinal hasarın erken tanısında uygun bir belirteç saptamak, intestinal hasarı önlemek ve gelişen sistemik inflamatuar yanıtı engellemek amacıyla etil pirüvat kullanılabilirliğini (anti-oksidan, anti-inflamatuar, anti-koagulan etkinliğini) araştırmak amaçlanmıştır. Mayıs 2023- Mayıs 2024 tarihleri arasında randomize kontrollü deneysel tasarımda gerçekleştirilen çalışma, Türkiye'nin Eskişehir ilinde Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalında gerçekleştirildi. Çalışma Eskişehir Osmangazi Universitesi Tıp Fakultesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu (HADYEK) tarafından (Tarih: 23.08.2021 karar no: 857) onaylandı. Çalışma, her biri randomize şekilde seçilen, 8'er sıçandan oluşan 4 grup üzerinde yapıldı. Kontrol-sadece laparotomi yapılan grup, I/R- sadece geçici mezenter iskemi yapılan grup, I/R + 50 mg/kg Etil Pirüvat verilen grup, I/R + 100 mg/kg Etil Pirüvat verilen grup. Toplamda 32 adet sıçan kullanıldı. Geçici iskemi süresi 45 dakika, reperfüzyon süresi 90 dakika olarak belirlendi. Reperfüzyon sonrası vena kava inferiordan kan ve terminal ileumdan doku örnekleri alındı. ALT, AST, CK, LDH, BUN, Kreatinin, MDA, 4HNE, TNF-α, İnterlökin-1β ve İnterlökin- 6, PT, aPTT, INR, Trombosit testleri çalışıldı ve ayrıca doku örnekleri histopatolojik değerlendirmeye alındı. Sonuç olarak 100 mg/kg etil pirüvat intestinal iskemi reperfüzyon hasarında antioksidan, antiinflamatuar, antikoagülan ve antitrombotik etki göstermiştir. İntestinal hasarın erken tanısında TNF-alfa, IL-6, IL-1B, AST, ALT, BUN, Kreatinin parametrelerinin uygun biyokimyasal belirteçler olduğu gözlendi. Anahtar Kelimeler: Anti-Oksidan, Anti-İnflamatuar, Anti-Koagülan, Etil Piruvat, İntestinal İskemi Reperfüzyon.

Ahmet Ümit Cebeci
Eskişehir Osmangazi University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Sesamum indicum bitkisinden elde edilen yağın gümüş sulfodiazin (silverdin) ile yanık iyileşmesi üzerine etkisinin karşılaştırılması

Allakhverdiyev B, Sesamum indicum bitkisinden alınan yağın gümüş sulfodiazin(silverdin) ile yanık iyileşmesi üzerine etkisinin karşılaştırılması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir 2025. Vasküler nekrotik dokuya neden olmaları ve enfeksiyonlara yatkınlık yaratmaları nedeniyle, başta yanık yaraları olmak üzere çeşitli yara türleri önem taşır.Yanık yarasının ana sonucu derinin epidermal bütünlüğünün kaybıdır. Termal, elektriksel ve kimyasal yaralanmalar bu yaraların en yaygın nedenleridir. Genler, sitokinler,kemokinler ve cerrahi yoluyla yara iyileşmesini yönetmek için klinisyenler tarafından birçok çaba sarf edilmiştir.Tedavi edilmeyen bir yanık yarası genellikle 72 saat içinde ilerleyerek tedaviyi zorlaştırır,hastanede kalış süresini uzatır, maliyetleri artırır ve yara izi kalma olasılığı farkedilemez hale gelir.Orta derecede etkinliği sayesinde, hiç veya daha az toksisite, düşük maliyet ve bitkisel ürünlerin daha fazla bulunabilirliği, araştırma için en iyi alternatiflerden biridir. Literatürde yanık yaralanmalarını iyileştirmek için bitkisel ilaçların kullanıldığı çok sayıda rapor bulunmaktadır .Bu bitkilerden biri de Sesamum indicum bitkisidir.Sesamum indicum L. (Susam),Pedaliaceae familyasına aittir.Tohumun çeşitli biyoaktif bileşenlerinin arasında hayati mineraller, vitaminler, fitosteroller, çoklu doymamış yağ asitleri, tokoferoller ve sesamin ve sesamolin gibi benzersiz lignan sınıfları rapor edilmiştir. Lignanlar olarak adlandırılan bir grup fenilpropanoid, tokoferoller ve fitosterollerle birlikte bulunur ve antioksidan özellikleri sayesinde reaktif oksijen türlerine karşı savunma sağlar .Antioksidanlar ve biyoaktif bileşikler açısından zengin bir kaynak olan susam tohumları, yara iyileşmesi üzerinde farklı etkilere işaret ederek yanıkları tedavi etmek için de kullanılmıştır. Ayrıca susam, lipit peroksidasyon sürecini inhibe edebilen, kollajen dokulara kan akışını artıran, fibril kollajen ömrünü arttıran ve hücre hasarlarını azaltabilen maddeler içerir . Bu çalışmada sesamum indicum bitkisinden elde edilen yağın gümüş sulfodiazin (silverdin) ile yanık iyileşmesi üzerine etkisi karşılaştırılmıştır.Alınan sonuçların yanık yarası iyileşmesi üzerinde susam tohumu yağının gümüş sulfodiazine göre bazı parametrelerde üstünlüğü görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Yanık yarası, silverdin, susam tohumu yağı

Babak Allakhverdıyev
Eskişehir Osmangazi University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Mezenkimal kök hücre ve s-asetil-glutatyon uygulamasının ana safra kanalı bağlanmış sıçanlarda karaciğer hasarı üzerine etkisi

Ulfanov, O. Mezenkimal Kök Hücre ve S-Asetil-Glutatyon Uygulamasının Ana Safra Kanalı Bağlanmış Sıçanlarda Karaciğer Hasarı Üzerine Etkisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi Anabilim Dalı, Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2026. Safra yollarındaki staz, karaciğerde fibrozise yol açar. Tedavi edilmezse, bu süreç kronik karaciğer yetmezliği, hepatosellüler karsinom ve sirozla sonuçlanabilir. Bu nedenle fibrozisin ilerlemesini engelleyen tedavilerin geliştirilmesi önemlidir. Antioksidanlar ve kök hücre uygulamaları bu alanda umut verici bulunmuştur. İnsan mezenkimal kök hücreleri (MKH) ve güçlü bir antioksidan olan S-Asetil-Glutatyon (SAG), deneysel çalışmalarda etkinliği kanıtlanmış tedavi seçenekleridir. Bu çalışmada Wharton jeli kaynaklı insan MKH (WJ-MKH) ile SAG kombinasyonu araştırılmıştır. Çalışmada 50 Wistar Albino erkek sıçan 5 gruba ayrılmıştır: Grup I (sham), Grup II (SKL), Grup III (SKL+SAG), Grup IV (SKL+WJ MKH), Grup V (SKL+SAG+WJ-MKH). Sham grubunda sadece laparotomi yapılmıştır. SKL grubunda ana safra kanalı bağlanmıştır. Grup III'e ligasyondan sonra 28 gün boyunca 35 mg/kg SAG verilmiştir. Grup IV'e ligasyondan iki hafta sonra intravenöz WJ-MKH uygulanmıştır. Grup V'te ligasyonu takiben SAG başlanmış, 14. günde MKH infüzyonu yapılmıştır. Tüm sıçanlar 4. haftada sakrifiye edilerek kan ve karaciğer dokuları toplanmıştır. Serumda albümin, total protein, AST, ALT, ALP, DB, TB ve INR ölçülmüştür. Karaciğer dokusunda histopatolojik inceleme ve ELISA (TGF-Beta, redükte GSH, HGF, MDA) yapılmıştır. Bulgular, SAG'ın MKH'nin terapötik etkisini güçlendirdiğini göstermiştir. Özellikle biyokimyasal parametrelerde ve histopatolojik hasar bulgularında anlamlı düzelmeler saptanmıştır. Sonuç olarak SAG, MKH tedavisinin etkinliğini artırabilir. Ancak bu bulguların klinik uygulamalara aktarılması için ileri preklinik ve klinik çalışmalar gereklidir. Anahtar Kelimeler: Karaciğer fibrozis, Mezenkimal kök hücre, SA

Orkhan Ulfanov
Eskişehir Osmangazi University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Pediatrik hastalarda heterotopik reversed pozisyon teknikle karaciğer nakli

Amaç: Pediatrik canlı vericili veya kadaverik split karaciğer naklinde büyükboyutta karaciğer greftlerinin kullanılmasına bağlı olarak çeşitli problemlerle karşılaşılabilmektedir. Büyük greft implantasyonu sonrası karnın zorlanarak primer kapatılması ve grefte yeterli kan akımı sağlanamaması bu sorunlardan bazılarıdır. Bu çalışmanın amacı heterotopik reversed pozisyon tekniğinin uygulandığı hastaların sonuçlarından bahsetmektir.Materyal ve metod: Bu teknikte, canlı vericili ya da kadaverik split segment 2- 3 greftlerinin ön-arka çapı, alıcının ortotopik konumda greftin transplante edileceği karın boşluğunun ön-arka çapından büyük olduğunda greft sagittal planda 180o döndürülerek, heterotopik olarak sağ subfrenik alana yerleştirilmektedir. Bu sayede karnın primer kapatılması mümkün olmaktadır. Ayrıca hiler yapıların da ters dönmesi nedeni ile vasküler ve biliyer anastomozların sırası değişebilmektedir. Bu teknikle karaciğer nakli yapılan 11 hastadan 10'u 5 yaş altındaydı. On olgunun vücut ağırlığı 9 ? 20 kg arasında, GRWR 1.5 ? 3.4 arasında idi.Sonuçlar: Onbir hastanın 9'una fulminant karaciğer yetmezliği nedeni ile transplantasyon yapıldı. Postoperatif dönemde hiçbir hastada vasküler problem görülmezken, geç dönemde biliyer striktür gelişen 2 hasta perkütan olarak tedavi edildi. Yedi olgu ortalama 11.5 aydır hayatta olup, 4 hasta greft dışı nedenlerle (ensefalopatinin gerilememesi, hemodinamik instabilite, GVHD, peptik ülser perforasyonu) kaybedildi.Tartışma: Pediatrik karaciğer naklinde, özellikle akut fulminant yetmezlikli olgularda, ascite veya kolestatik büyük karaciğer olmadığından karın yeterli genişlemez. Greft boyutunun büyük olması nedeni ile karnın primer kapatılamaması, greft ve alıcının hiler yapılarının uygun bir şekilde karşı karşıya gelmemesi gibi sorunlar mevcuttur. Bu sorunlar tanımlanan teknikle aşılabilmektedir. Ancak transplante edilen karaciğerlerin, rejenerasyon sonrası uzun dönem sonuçlarının incelenmesi bu tekniğin kabul edilebilirliğinin daha da yerleşmesi için gereklidir.

AtellerDoku ve organ tedariğiKadavra+2
Veysel Ersan
İnönü University
2012
10
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Akut apandisitli hastalarda mevcut skorlama yöntemlerinin karşılaştırılması ve yeni oluşturulacak olan skorlama yönteminin tanıdaki güvenilirliği

Giriş: Apendiks hastalıkları, acil hastaneye başvuruların sık sebepleri arasındadır ve apendektomi en çok uygulanan acil cerrahi operasyonlarından biridir. Literatürde akut apandisit tanısında farklı skorlama sistemleri bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı basit bir skorlama sistemi geliştirmek ve yeni oluşturulan MBALA skorlama sisteminin performansını Alvarado, Ohmann ve Eskelinen skoruna göre değerlendirmektir. Materyal ve Metot: 20.12.2017 - 20.12.2018 tarihleri arasında Hitit Üniversitesi Erol Olçok Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi'ne karın ağrısı ile başvurup akut apandisit tanısı koyulan ve apendektomi yapılan 306 hastada prospektif olarak Alvarado, Ohmann, Eskelinen skorlama sistemleri uygulandı. Skorlama sistemlerinin sonuçları nihai histopatolojik değerlendirme ile karşılaştırılarak skorlama sistemlerinin başarısı değerlendirildi. Bulantı veya kusma, ateş, iştahsızlık, lökositoz, yaş, cinsiyet, kapsül reaktif protein, sağ alt kadran defans parametreleri ile oluşturulan MBALA skor modeli gücü araştırıldı. Bulgular: Akut apandisit tanısıyla apendektomi yapılan 306 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. 127' si kadın, 179' u erkekti. Yaş ortalaması 35.79 ± 14.73 (en küçük 18 ve en büyük 90) idi. Ohmann skorlama sistemi ile duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif prediktif değerler ve genel doğruluk oranı % 28,9, % 82,5, % 91,7, % 14,9 ve % 35,9; Eskelinen skoru ile değerler % 58,3, % 57,5, % 90,1, % 17,2 ve % 58,2 idi; Alvarado skoru ile değerler % 72,6, % 55,5, % 91,5, % 23,2 ve % 70,3; MBALA skoru ile değerler % 75,1, % 70,0, % 94,3, % 29,8 ve % 74,5' tir. Akut apandisiti, negatif apendektomiden ayırmada MBALA skorunun kesim değeri ≥ 14 idi. MBALA skorlama sistemi en güvenilir puanlama sistemi olarak bulundu. Sonuç: Literatürdeki farklı skorlama sistemlerinin başarıları değişik oranlarda bildirilmiştir. Bu çalışmada en doğru sonuçlar MBALA skorlama sisteminden elde edilmiş olup akut apandisiti negatif apendektomiden ayırt etmede daha etkin saptanmıştır. Ayrıca yaş, sağ alt kadran defans, kapsül reaktif protein ve cinsiyet parametrelerinin bir arada da değerlendirildiği ilk skorlama modelidir. Anahtar Kelimeler: Apandisit; Alvarado, MBALA skoru; Duyarlılık.

Mesut Bala
Hitit University
2019
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Morbid obez hastalarda serum ısthmın-1 düzeylerinin incelenmesi

Obezite, anormal miktarda fazla yağ dokunun vücutta toplanmasıdır. Uzun zamandan beridir var olan obezite son yıllarda cinsiyet, yaş ve etnik köken dikkate alınmaksızın giderek artan bir toplumsal sorun haline gelmiştir. Önceleri gelişmiş ülkeleri etkileyen bir sorun olan obezite zaman içinde tüm dünyayı etkilemiştir. 1975 yılından itibaren dünya genelinde obez bireylerin sayısı üç katına çıkmıştır. Obezite birçok hastalık için risk faktörüdür. Obezite mortalite ve morbiditeyi de artırmaktadır. Ayrıca psikososyal durumlar üzerinde de olumsuz etkileri mevcuttur. Obezitenin dereceleri hakkında en yaygın kullanılan yöntem vücut kitle indeksi (VKİ) ölçümüdür. Adipokinler adipoz dokudan salınırlar. Adipokinler enerji metabolizmasını ve doku homeostazını parakrin ve/veya endokrin tarzda düzenleyen peptit hormonlardır. Adipokinler metabolik hastalıkların etyolojisinde önemli bir role sahiptirler. Isthmin 1 yeni keşfedilen bir adipokindir. Isthmın-1 molekülü glikoz alımını indükler, insülin direncini iyileştirir ve hepatik steatozu inhibe eder. Adipositlerde isthmin 1 insüline benzer şekilde fosfoinositid 3-kinaz - protein kinaz B yolunu aktive ederek glikoz alımında artışa neden olur. İnsülin adipositlerde önemli bir anti-lipolitik hormondur. Bu nedenle isthmin 1 sinyalinin yağ dokudan yağ asidi salınımını inhibe ederek dolaylı yoldan hepatik lipid birikimini engellediği varsayılmaktadır. Istmin 1 molekülünün etkilerinin tam olarak anlaşılması, birçok metabolik hastalığın tedavisi için bize umut vermektedir. Isthmin 1'e bağlı gelecekteki tedavilerin etkinliği ve güvenirliliği için daha fazla çalışmaların yapılması gerekmektedir.

Muhammet Cemil Demirbağ
Fırat University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Rat modelinde sol kolon cerrahisinde marjinal arter oklüzyonunda santral vasküler ligasyon seviyesinin anastomoz güvenliğine etkisi

Giriş: Kolorektal cerrahide mortalite ve morbiditeyi etkileyen en önemli faktörlerden birisi anastomoz güvenliğidir. Kolorektal cerrahide rezeksiyon yapılacak kolon segmenti transeke edilmeden önce santral vasküler ligasyon yapılmakta ve transeksiyon sonrası kolonun vasküler beslenmesi kontrol edilmektedir. Bu yaklaĢımla ligasyon ve transeksiyondan sonra anastomoz yapılacak segmentlerin vasküler beslenmesinin yetersiz olması durumunda anastomoz güvenliği tehlikeye girmektedir. Amaç: Çalışmamızda ratlarda sol kolon cerrahisinde marjinal arter oklüzyonunda santral vasküler ligasyon seviyesinin anastomoz güvenliğine olan etkisini araştırdık. Yöntem: Çalışmada 42 adet, 250-280 gr erkek wistar albino rat kullanılması planlanmaktadır. Ratlar 3 gruba ayrılacaktır: 1.grup (n=14): Vasküler ligasyon yapılmadan sol kolon transeksiyonu ve anastomozu yapılan kontrol grubu 2.grup (n=14): İnferior mezenter arter yüksek ligasyon ve marjinal arter ligasyonu sonrası sol kolon transeksiyonu ve anastomoz yapılan grup 3.grup (n=14): İnferior mezenter arter alçak ligasyon ve marjinal arter ligasyonu sonrası sol kolon transeksiyonu ve anastomozu yapılan grup Deney 5 gün sürecek olup 5. günün sonunda tüm ratlar sakrifiye edilecektir. Sakrifiye edilen hayvanlarda kontrol grubundaki anastomoz hattı ile diğer gruplardaki anastomoz hattındaki değiĢikliklerin varlığı histopatolojik olarak vaskülarizasyon, epitelizasyon, inflamasyon değerlendirmesi ve mekanik olarak patlama basıncı ile gösterilecektir. Bulgular: Deney hayvanlarının sonuçları karşılaştırıldığında, patlama basınç değerlerinde alçak ligasyon yapılan grubun yüksek ligasyon yapılan gruba göre ortalama basınçlarının daha yüksek olduğu, ancak istatiksel olarak fark olmadığı görüldü. Reepitelizasyon değerlerine bakıldığında yine aynı şekilde alçak ligasyon yapılan grupta yüksek ligasyon yapılana göre daha fazla olduğu, ancak bunun da istatiksel olarak farklı olmadığı görüldü. İnflamasyon skoru ve mikrovaskülarite değerleri arasında yüksek ligasyon yapılan grubun ortalama değerleri alçak ligasyon yapılan gruba göre daha yüksekti fakat istatiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. Sonuç: Yaptığımız hayvan modeli çalışmasının sonucunda; sol kolon ve rektum cerrahisinde uyguladığımız CME ve TME tekniklerindeki yüksek ligasyonu, marjinal arter trombozu olan hastalarda da anastomoz kaçağı oranını artırmadan ve preoperatif veya peroperatif görüntüleme yapmadan marjinal ark tıkalı dahi olsa güvenli bir şekilde uygulanabilir olduğu sonucuna vardık. Anahtar Kelimeler: Kolorektal anastomoz , Anastomoz güvenliği, Marjinal arter, inferior mesenterik arter, yüksek ve alçak ligasyon

AnastomozAnastomoz-cerrahiCerrahi-sindirim sistemi+3
Muhammed Fatih Hant
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Crohn hastalığında cerrahi sonrası nüksü öngörmede kullanılabilecek patolojik bulguların değerlendirilmesi

ÖZET Amaç: İnflamatuar bağırsak hastalıklarından Crohn hastalığı tanısı olanlarda, intestinal tutulumun medikal tedavilere dirençli olması halinde hayatlarında bir veya birden çok kez operasyon geçirmek durumda kalırlar. Ameliyat sonrası klinik nüksü öngörmede, endoskopik nüksü anlatan Rutgeerts skoru yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada amacımız intestinal tutulumlu Crohn hastalığı sebebiyle ameliyat ettiğimiz hastalarda endoskopik nüksleri öngörebilmek için, çıkarılmış olan rezeksiyon materyallerindeki mikroskobik ve makroskobik patolojik bulgular ile hastaların Rutgeerts skorları arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Çalışmamızda Kasım 2019 ile Ekim 2023 arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Genel Cerrahi Kliniğinde ameliyat ettiğimiz, intestinal tutulum ile seyreden Crohn hastalığı tanılı, on sekiz yaş üzeri 32 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların rezeksiyon materyalleri histopatolojik olarak tekrar incelendi ve skorlamalar yapıldı. Operasyon sonrası yapılan takip kolonoskopi raporları incelenip, Rutgeerts skoruna göre sınıflandırıldı. Elde edilen verilerin ilişkisi kıyaslandı. Bulgular: Hastaların ameliyat sonrası yapılan kolonoskopi Rutgeerts skorları ile rezeksiyon materyallerindeki makroskobik ve mikroskobik bulgular istatistiksel olarak değerlendirildi. Makroskobik bulguların Rutgeerts skorları ve endoskopik nüks ile ilişkisi olmadığı tespit edildi. Mikroskobik bulgulardan nötrofilik kriptit ve kript apsesi varlığının ve şiddetinin Rutgeerts skoru ile paralel artış gösterdiği ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edildi. Diğer mikroskobik bulguların Rutgeerts skorları ve endoskopik nüks ile ilişkisi olmadığı tespit edildi. Sonuç: Crohn hastalığında bağırsak rezeksiyon materyalinde görülen histolojik bulgulardan nötrofilik kriptit ve kript apselerinin varlığı endoskopik nüks ihtimalini arttırmaktadır. Riskli hastalarda yakın endoskopi kontrolü yapmak ve nüksün engellemesi için ameliyat sonrası dönemde medikal tedaviye erken dönemde başlamak faydalı olabilir. Anahtar Kelimeler: Crohn Hastalığı, Endoskopik Nüks, Patolojik Bulgular, Rutgeerts Skoru

Işıl Karabulut
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Papiller tiroid kanserli olguların ameliyat sonrası spesmen bulgularında son 20 yılda neler değişti? retrospektif analiz

Bu çalışmada son 20-30 yılda papiller tiroid kanseri (PTK) nedeniyle ameliyat edilen hastaların; demografik özellikleri, spesmen bulgularındaki tümör boyutu, odak sayısı, kronik lenfositik tiroidit birlikteliği, lenf nodu metastazı, cerrahi yaklaşımları, hastane yatış süresinin yıllara göre ayrılmış gruplarda incelenmesi amaçlanmaktadır. Ocak 1999 – Aralık 2018 tarihleri arasındaki dönemde Bursa Uludağ Üniversitesi Genel Cerrahi Anabilim Dalında tiroidektomi yapılan olguların kayıtları retrospektif incelenmiştir. Olgular beşer yıllık 4 gruba ayrılmıştır. Olguların demografik verileri, multifokal tümör varlığı, odak sayısı, tümör boyutu, kapsül invazyonu, vasküler invazyonu, kronik lenfosittik tiroiditin birlikteliği, tümör dışı yayılım, metastatik lenf nodu varlığı ile sayısı, en büyük metastatik lenf nodunun boyutları ve cerrahi prosedürler karşılaştırılmıştır. Postoperatif hastanede kalış süreleri değerlendirilmiş. PTK ve multifokal tümörlerde yıllar içerisindeki gruplarda anlamlı artış mevcuttu(p<0,001). PTMK artarken mikrokarsinom dışı PTK'lerde azalma vardı(p<0,001). Tek odaklı PTK'lerde tümör boyutu(p<0,001) ve multifokal PTK'lerde toplam tümör boyutu azalma eğilimindeydi(p=0,02). Kronik lenfositik tiroidit birlikteliğinde gruplar arasında artış mevcuttu(p<0,001). Total/Totale yakın tiroidektomide anlamlı artış saptanırken subtotal tiroidektomi anlamlı azalış mevcuttu (p<0,001) aynı şekilde lateral boyun diseksiyonunda artış (p<0,001) olurken santral boyun diseksiyonunda azalış mevcuttu(p=0,002). Yatış süreleri karşılaştırıldığında, ilk yıllara göre postoperatif 1 gün yatış süresinde artış saptandı(p<0,001). PTMK boyutları incelendiğinde 5 mm ve altında anlamlı artış bulundu(p<0,001). Bu çalışmada 20 yıllık zaman periyodu içinde papiller kanser boyutlarında giderek küçülme olduğu, papiller mikrokarsinom sıklığının giderek arttığı gözlenmiştir. Ayrıca yapılan ameliyatlar karşılaştırıldığında total/totale yakın tiroidektomi ve lateral boyun diseksiyonu oranlarında yıllar içinde önemli artış gözlenmiştir. Kılavuzlardaki güncel değişiklikler, ultrasonografi ve ince iğne aspirasyon biyopsinin kullanımının artması ve tiroidektomi spesmenlerinin alanlarında uzmanlaşmış patologlar tarafından incelenmesi çalışmamızdaki değişimin nedenleri olarak değerlendirilmiştir. Anahtar kelimeler: Papiller tiroid karsinom, papiller tiroid mikrokarsinom, multifokal tümör, tümör boyutu

Kanser hastalarıKarsinomaLenf nodları+5
Burak Bakar
Bursa Uludağ Üni̇versi̇ty
2021
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Mide kanseri nedeniyle total veya subtotal gastrektomi yapılan hastaların yaşam kalitesini ölçme

Giriş: Mide kanseri hem Dünya'da hem de Türkiye'de önemli oranda yüksek görülmektedir. En önemli tedavisi cerrahi rezeksiyondur. Ancak midenin sindirim sisteminde çok önemli bir role sahip olması; rezeksiyon sonrası morbidite ve mortalitenin yanında yaşam kalitesinde de anlamlı değişiklikler meydana getirmesine neden olmaktadır. Tıp dünyasında önemi artan yaşam kalitesi kavramı giderek subjektif bir kavram olmaktan çıkıp objektif parametrelere dönüşmeye başlamıştır. Bu amaçla hastalara yönelik fiziksel, sosyal ve psikolojik iyilik halini ölçen anketler hazırlanmıştır. EORTC QLQ-C30, EORTC STO22 bu anketlerden biridir. Materyal ve metod: Bezmialem Vakıf Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde mide kanseri nedeniyle ameliyat edilen hastaların yaşam kaliteleri ölçüldü. Ölçüm için Avrupa'da yaşam kalitesi için tercih edilen anket (EORTC QLQ-C30, EORTC STO22) formları kullanıldı. Çalışma için 10.07.2018 tarihinde 15/183 numaralı girişimsel olmayan etik kurul onayı alındıktan sonra 2010 Ekim ile 2018 Nisan ayları arasında mide kanseri tanısı ile total veya subtotal gastrektomi ameliyatı yapılmış olan hastalar retrospektif olarak tarandı. Demografi, patoloji ve ameliyat bilgileri not edildi. Bu hastalardan hayatta olanlar ve adjuvan tedavisinin üzerinden en az 3 ay geçmiş olup nüksü olmayan 85 hasta ile irtibata geçildi. Prospektif olarak EORTC QLQ-C30, EORTC STO22 Türkçe formları dolduruldu. Daha sonra total gastrektomi ve subtotal gastrektomi istatistiksel yöntemlerle kendi aralarında kıyaslandı. Sonuç: EORTC QLQ-C30 anketine göre diyare EORTC STO22 anketine göre ise disfaji total gastrektomi hastalarında daha sık görüldü. Bu bilgiler ışığında subtotal gastrektomi yapılan hastaların yaşam kalitelerinin daha yüksek olduğu tespit edildi.

AnketlerCerrahi-sindirim sistemiGastrektomi+5
Mehmet Güzel
Bezmialem Vakıf University
2019
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Laparoskopik kolesistektomi sırasında batın içerisine sızan safra ve taşların batın içi etkilerinin deneysel çalışma ile gösterilmesi

Laparoskopik kolesistektomi semptomatik safra taşlarının tedavisinde seçkin bir yöntem olarak kısa bir sürede açık cerrahinin yerine geçmiştir. Bu yeni prosedür post-operativ daha az ağrı, hastanede kalış süresinin kısalması, brid ve insizyonel herniasyonun azalması, erken dönemde mobilizasyon ve daha iyi kozmetik sonuçlar nedeni ile tercih edilmektedir. Her cerrahi teknikte olduğu gibi, Laparoskopik kolesistektomi de beraberinde bazı sorunları getirmiştir. Bu komplikasyonlar per-op ve post-op dönemde izlenmektedir. Laparoskopik kolesistektomi esnasında olabilecek bir komplikasyonda, safra kesesinin perfore olmasıdır. Sıkça karşılaştığımız bu komplikasyon sonucu peritoneal kaviteye safra sızması ve safra taşlarının peritoneal kavite içerisinde dağılması gibibdurumlarla karşılaşabilmekteyiz. Bu materyalleri peritoneal kaviteden uzaklaştırmak ise mevcut metodlar ile her zaman mümkün olmayabilir. Tezimde, periton için irritan olan bu safranın ve yabancı cisim özelliği gösteren taşların intraabdominal etkilerini ratlar üzerinde yaptığımız deneysel bir çalışma ile izleyip değerlendirdik. Kontrollü karşılaştırmalarda bulduğumuz sonuçların anlamlı olduğunu gördük.

Nihat Gülaydın
Bezmialem Vakıf University
1997
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Rektum kanserinde ameliyat stratejisine endorektal ultrasonografi, manyetik rezonans ve pozitron emisyon tomografisinin katkısı

ÖZET Giriş: Gastrointestinal sistemin en sık görülen kanserleri kolorektal kanserlerdir. Özellikle rektum kanserli hastalarda operasyon öncesi evreleme büyük önem taşımaktadır. Bunun sebebi ise evrelemeye göre tedavi yönetimindeki değişik olanakların hasta için tercih edilebilmesidir. Evreleme hasta için uygun tedavi yönetimini planlamaya yardımcı olmaktadır. Amaç: Rektum kanserli hastaların ERUS, MR ve PET -CT ile yapılan değerlendirilmelerinin ameliyat stratejinise etkileri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada; klinik ve histopatolojik olarak Ekim 2010 - Nisan 2012 rektum kanseri tanısı almış 30 olgu preoperatif olarak ERUS, MR ve PET-CT ile değerlendirilmiş, histopatolojik bulgularla karşılaştırılmıştır. Bulgular: Ekim 2010 – Nisan 2012 tarihleri arasında Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Genel Cerrahi Kliniğinde biyopsi ile rektum kanseri tanısı alan 30 hasta çalışmaya alınmıştır. (20 hasta erkek (%66,6), 10 hasta Kadın (%33,3), hastaların yaşları 38 ile 78 arasındaydı, 21 hasta neoadjuvan tedavi gördü. 9 hasta neoadjuvan tedavi görmedi.) Hastaların tümüne preoperatif MR, PET-CT ve ERUS yapılmıştır. Çalışmaya opere edilen primer rektum adenokanserli hastalar dahil edildi. T evresini değerlendirmede MR, ERUS ve PET-CT 30 hastadan sırasıyla 9 (%31) , 12 (%41) , 12 (%40) hastada doğru evreledi. N evresini değerlendirmede MR , ERUS ve PET-CT 30 hastadan sırasıyla 15 (%51), 16 (%55,1) , 17 (%56,6) hastada doğru evreledi.. PET-CT' nin diğer görüntüleme yöntemleri ile karşılaştırıldığında evrelemede anlamlı bir farklılık oluşturmadığı ve ameliyat stratejisini değiştirmediği görülmüştür. PET-CT ile üç hastada uzak metastaz saptandı. Bunlardan biri karaciğer, ikisi akciğer metastazı idi. Akciğer metastazı düşünülen kitlelerden alınan biyopsilerde metastaz saptanmadı. PET-CT' nin uzak metastazı saptamada yüksek yanlış pozitiflik oranı olduğu görülmüştür. İstatiksel analizde değerlendirme sonucu için anlamlı p değerleri saptanmamıştır. Sonuç: PET-CT'yi rektum kanseri evrelemesinde T,N ve ekstramezorektal yayılım değerlendirilmesinde rutin olarak kullanılmasının faydası gösterilememiştir.

Yurdakul Deniz Fırat
Bezmialem Vakıf University
2012
00
Master'sOpen AccessTR

Fare balb/c ve C57BL/6J hatlarında in vitro fertilizasyon ve heterolog zigot aktarılması

ÖZET Solunum yolu basısı benign tiroid büyümelerinde yeterli semptom olmaması durumunda hekimler tarafından uzun zaman tanınmayabilir. Doğru tanı konamayan hallerde hastaların yanlış tanılarla tedavi edilmesine yol açabilmesi açısından önemlidir. Böyle durumlarda hastanın yaşam kalitesi düşer. Yapılan araştırmalarda üst hava yolu obstrüksiyonu nedeni ile tiroidektomi yapılan hastalarda, ameliyat sonrası dönemde solunum fonksiyon testlerinde belirgin iyileşme saptanmıştır. Bununla birlikte bildirilen çalışmalarda solunum yolu basısına ait semptom derecesi veya radyolojik bulgulardan elde edilen veriler yardımı ile tiroidektomi endikasyonu konacak objektif kriterlerden bahsedilmemektedir. Çalışmamız, herhangi bir nedenle tiroidektomi yapılan hastalarda ameliyat sonrası dönemde hava yolu basısına ait şikayetlerde gerileme olması gözlemine dayanarak planlandı. Bu amaçla Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi Anabilim Dalı' nda yatmakta olan ve benign tiroid patolojisi nedeni ile tiroidektomi kararı alınan ve havayolu basısına ait değişik derecelerde dispne şikayeti olan 50 hasta değerlendirildi. Ameliyat öncesi dönemde dispne skorlaması, trakea çapı ölçümleri, tiroid ultrasonografısi yapıldı ve solunum fonksiyon testleri ile üst hava yolu basısına ait objektif bulgular arandı. Ameliyat sonrası dönemde hastalar kontrole çağırılarak yapılan yeni solunum fonksiyon testleri ile tiroidektominin solunum fonksiyonları üzerine etkisi değerlendirildi. 53Çalışmanın sonucunda hastalarda saptanan semptom derecesinin, trakea çapının, tiroid volümünün solunum fonksiyon testleri ile korelasyon gösterdiği ve tiroidektominin üst hava yolu obstrüksiyonu olan olgularda basıya ait solunum fonksiyon testi bulgularını ortadan kaldırdığı gösterilmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda klinik sorgulama, trakeanın radyolojik olarak basit grafı ile görüntülenmesi, tiroid volümü saptanması gibi basit ve non- invaziv metodlarla elde edilen bulguların solunum fonksiyon testleri ile birlikte değerlendirmesi yapıldığında üst hava yolu basısı hakkında önemli bilgiler vereceğini düşünmekteyiz. 54

EmbriyolojiFarelerÜreme
Kerem Tuncay Özgünen
Çukurova University · Institute of Health Sciences
2000
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Kolonoskopi öncesi bağırsak temizliği için kullanılan;Polietilen Glikol", "Monobazik Sodyum Fosfat" ve "SennozitA-B Kalsiyum" solüsyonlarının kolon mukozası ve serumdaTAS/TOS değerleri ile serum IL-6 üzerine etkilerininkıyaslanması

Amaç: Kolonoskopi, başta kolorektal kanser olmak üzere birçok bağırsak hastalığının tanısı, takip ve tedavisi sürecinde uygulanan girişimsel bir işlemdir. Bağırsak mukozasının sağlıklı incelenebilmesi için kolonoskopi öncesinde mekanik bağırsak temizliği sağlanmalıdır. Eskiden, sıkı bir katı gıda almaksızın beslenme diyeti ile birlikte bol musluk suyu alımı ile sağlanmaya çalışılan bağırsak temizliği, yeni solüsyonların kullanıma başlanması ile daha kolay ve etkin yapılabilir hale gelmiştir. Literatürde bu solüsyonların; etkinliği, temizlik becerisi, serum elektrolit düzeyi üzerine etkisi ve klinik yan etki profilleri açısından yapılan çalışmalar mevcut olsa da, serum ve bağırsak mukozası üzerinde oksidatif stres ve birlikte pro-inflamasyon etkilerine dair yapılmış bir çalışmaya rastlanmamıştır. Dizayn edilen bu çalışmamızda, kolonoskopi öncesi bağırsak temizliğinde kullanılmakta olan; Polietilen Glikol 3350 (PEG), Monobazik Sodyum Fosfat (NaP) ve Sennozit A-B Kalsiyum preparatlarının serum ve bağırsak mukozası üzerindeki oksidatif stres düzeyi ve pro-inflamatuar sitokin düzeyinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya dahil edilen olguların, solüsyon kullanım öncesi - sonrası venöz kanlarından ve sigmoid kolon mukozasından alınan örneklerde, oksidatif stres belirteçlerinden; Total Oksidan Seviye (TOS), Total Antioksidan Seviye (TAS) ölçülmüş ve pro-inflamatuar sitokin İnterlökin-6 (IL-6) düzeyleri analiz edilmiş, Oksidatif Stres İndeksi (OSI) hesapla bulunmuştur. Oksidatif stres ile indüklenmiş DNA hasarının kronik dönemde pre-kanseröz etki gösterebilmesi nedeni ile, kalın bağırsak hastalıklarının, başta maligniteler ve iltihabi bağırsak hastalıkları olmak üzere oksidatif stres ile ilişkisinin araştırıldığı makalelerin sayısı son dönemde giderek artmaktayken, bağırsak temizliği için kullanılan solüsyonların oksidatif stres ve inflamasyon açısından güvenilirliğinin araştırılması da önemli hale gelmiştir. Gereç ve Yöntem: Kolonoskopi planlanmış ve çalışmaya dahil edilen 76 olgu rastgele olarak üç gruba ayrılmış ve her grup farklı bir solüsyon kullanılarak bağırsak temizliği işlemine tabi tutulmuştur. Olgulardan, solüsyon kullanım öncesinde ve solüsyon tüketiminden sonra iki kez kübital venöz kan örneği alınmış; ayrıca kolonoskopi esnasında sigmoid kolon mukozasından biyopsi numunesi alınmıştır. Elde edilen serumda; Beyaz Kan Hücre Sayısı (WBC), C-Reaktif Protein(CRP), TAS, TOS, OSI ve IL-6 düzeyi; dokuda ise TAS, TOS, OSI değerleri ölçülmüştür. Ölçümler ELISA ve spektrofotometrik analiz yöntemleriyle gerçekleştirilmiş, veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Önce ve sonra alınan serum numunelerin değişim analizleri "Δ" (delta) olarak ifade edilmiştir. Bulgular: Serumda ölçülen; IL-6 (Δ), TAS (Δ), TOS (Δ) ve OSI (Δ) değerleri arasında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p > 0. 05). Sigmoid kolon mukozal doku örneklerinde TOS değerleri kıyaslandığında solüsyonlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuş (p = 0, 043) olsa da alt grup analizlerindeki fark, istatistiksel anlamlılık seviyesine ulaşamamıştır (p > 0, 05). Doku TOS değerleri arasındaki anlamlılığa en yakın fark Sennozit A-B Kalsiyum ve Monobazik Sodyum Fosfat (p=0, 054) arasında Monobazik Sodyum Fosfat lehine olarak değerlendirilmiştir. Hastalardan alınan serum örneklerindeki; CRP, WBC ve IL-6 düzeyleri gibi klasik inflamasyon belirteçleri ile oksidatif stres belirteçleri arasında korelasyon çalışılmış olup herhangi bir korelasyon gözlenmemiştir (p>0. 05). Ayrıca, hastalardan Boston Bağırsak Temizliği Skorlaması (BBPS) ve ASA (Amerikan Anestezi Derneği ) skorlaması hesaplanmış olup, skorlama sonuçları ile oksidatif stres parametrelerine yönelik bir etki veya korelasyon saptanmamıştır (p>0, 05). BBPS skorları; PEG, NaP ve Sennozit A-B Kalsiyum için sırasıyla (ort ± ss) 6. 1±1. 63, 6, 04 ± 1, 39, 6. 17 ±1, 37 olarak bulunmuştur. Sonuç: Elde edilen veriler doğrultusunda, kullanılan üç bağırsak hazırlık solüsyonunun serumdan ölçülen sistemik oksidatif stres düzeyleri veya pro-inflamatuar yanıt üzerine belirgin bir etkisi olmadığı gözlenmiştir. Doku TOS düzeyleri kıyaslandığında, solüsyonlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olsa da alt grup analizlerindeki fark, istatistiksel anlamlılık seviyesine ulaşamamıştır. Doku TOS düzeyleri arasındaki anlamlılığa en yakın fark NaP ve Sennozit A-B Kalsiyum arasında NaP lehine doku oksidasyonunun daha fazla olması lehine değerlendirilmiştir. Ayrıca, solüsyonlar arası BBPS skorları arasında fark gözlenmemiştir. Sonuç olarak, kısa süreli kullanımda solüsyonların benzer güvenlik profiline sahip olduğu gösterilmiş olmakla birlikte, bağırsak temizliğinde kullanılan solüsyonların biyokimyasal etkilerinin dikkate alınması önem arz etmektedir. Anahtar Kelimeler : Bağırsak Hazırlığı, Kolon Temizliği, Polietilen Glikol, Sodyum Fosfat, Sennozit A-B Kalsiyum, Oksidatif Stres, IL-6

Safa Cihan Coşkun
Bezmialem Vakıf University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Kolon kanserinde interferon epsilon (IFN-ε) ekspresyon seviyelerinin belirlenmesi ve klinopatolojik özelliklerle ilişkisinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, kolorektal kanser tanısı almış hastalarda İnterferon Epsilon (IFN-ε) düzeylerinin tümörlü ve normal dokular ile ameliyat öncesi ve sonrası serum örneklerinde karşılaştırılarak, IFN-ε'nin kolorektal kanser patogenezindeki olası antitümöral etkisinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Gaziantep Üniversitesi Hastanesinde kolorektal kanser tanısı alan ve kemoterapi veya radyoterapi almamış 50 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Preoperatif ve postoperatif 30. günlerde alınan serum örneklerinde IFN-ε düzeyleri Enzim Bağlantılı İmmünosorbent Analiz (ELISA) yöntemiyle belirlenmiştir. Aynı hastalardan alınan tümörlü ve sağlam kolon dokularında IFN-ε gen ekspresyonu Gerçek Zamanlı Polimeraz Zincir Reaksiyonu (Real-Time PCR) ile değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler SPSS 23 programı ile analiz edilmiş, parametrik veriler için bağımsız örneklem T-Testi, parametrik olmayan veriler için ise Wilcoxon ve Mann-Whitney U testleri uygulanmıştır. Bulgular: Ameliyat öncesi periferik kan IFN-ε düzeyleri, ameliyat sonrası değerlere kıyasla anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0,05). Tümörlü ve normal doku IFN-ε seviyeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamış olsa da normal dokularda IFN-ε ekspresyonunun tümörlü dokulardan daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Sonuç: Çalışma sonuçları, IFN-ε'nin kolorektal kanser gelişiminde koruyucu veya antitümöral bir rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Bu bulgular, İnterferon Epsilon'un kolorektal kanserlerde prognostik bir biyobelirteç olarak kullanılabilirliğini desteklemekte olup, bu konuda daha geniş örneklemli çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: İnterferon Epsilon, Kolorektal Kanser, ELISA, Real-Time PCR, Tip I İnterferon, Antitümöral Etki

İbrahim Halil Özdemir
Gaziantep University
2025
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Tiroid kanserleri ile e-kaderin ß-katenin arasındaki ilişki ve e-kaderin ß-katenin düzeyi ile metastaz ilişkisi

Amaç: Tiroid kanserleri tüm kanser olgularının yaklaşık %1 kadarını oluşturmasına karşın endokrin sistemde en fazla görülen kanserdir. Çalışmamızda 100 tiroid kanseri olgusu değerlendirildi. Bunlardan 33'ü papiller kanser, 42'i papiller kanser foliküler varyant, 20'i foliküler karsinom, 5'i az diferansiye tümörlü hastalardı. Foliküler kanserli olan hastaları minimal invaziv ve yaygın invaziv olarak ayrıldı. Foliküler kanserlerden 12 minimal invaziv, 8 hasta yaygın invazivdi. Tüm olgular PCR ve immünohistokimyasal metodlar kullanılarak incelendi. PCR da ß-katenin mutasyonu olup olmadığı araştırıldı.Materyal ve Metod: İmmünuhistokimyasal incelemede tüm preparatlar E kadherin ve ?? -katenin boyaları ile boyandı. Az diferansiye tümörler incelenirken aynı preparatın iyi diferansiye alanların da güçlü boyanma gözlenirken, kötü diferansiye alanlarda hiç boyanma gözlemlenmemiştir.Bulgular: ? -katenin (CTNNB1) gen mutasyonu tüm olguların 44 (% 44,0) tanesinde pozitif bulunmuştur. Kanser çeşidi ile PCR'da bulunan mutasyonu arsında bir korelasyon saptanmamıştır. Boyun diseksiyonu yapılmış olan hastaların 4 (% 40,0)'nüde ? -katenin (CTNNB1) gen mutasyonu pozitif olup, yapılmayan hastaların 40 (% 44,4)'ında pozitiftir. Bunlar arasında anlamlı bir fark tespit edilememiştirİyi diferansiye tümörlerden kötü diferansiye tümörlere doğru gidildikçe E-kaderin ekspresyonunun azaldığı gözlenmiştir. E-kaderin ve ß-katenin kompleksinde gelişen dengesizlik iyi diferansiye tümörlerin az diferansiye tümörlere dönüşümünde rol oynamakta ve aynı zamanda bölgesel lenf nodu metastazı gelişimine katkıda bulunmaktadır.(p=0,0001)Sonuç: E-kaderin/ ß katenin kompleksini spesifik olarak hedefleyen antikanser ajanlar geliştirilmektedir ve bu ajanlar az diferansiye tiroid kanseri tedavisi için de araştırılmalıdır. Böylelikle ölümcül malignitesi olan hastalar için bir tedavi umudu olabilir.Anahtar Kelimeler: E-kaderin, ß katenin, Tiroid Kanseri, CTNNB1 gen mutasyonu

Beta kateninCadherinlerMutasyon+4
Şahin Fahrettin Gündoğdu
Çukurova University
2011
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Lokal ileri evre meme kanserli hastalarda, neoadjuvan kemoterapinin VEGF ve KI-67 değişimine etkisi

Neoadjuvan kemoterapi, lokal ileri evre meme kanserli hastaların tedavisinde günümüzde kullanılan bir yöntemdir. Neoadjuvan kemoterapi ile primer operable meme kanserlerinde meme koruyucu cerrahi şansı artmakta, inoperable ve inflamatuvar meme kanserlerinde ise operabiliteyi sağlayıp sağkalımı uzatmaktadır. Neoadjuvan kemoterapi uygulaması esnasında verilen sitotoksik ajanların etkisiyle neoadjuvan kemoterapi öncesi ve sonrasında değerlendirilen bazı parametrelerde değişimler olmaktadır. Amaç: Bu çalışmada lokal ileri evre meme kanserli hastalarda neoadjuvan kemoterapi etkisiyle tümör çapı, tümörlü dokuda çalışılan vasküler endotelyal growth faktör, östrojen reseptörü, progesteron reseptörü, Ki-67 ve Cerb-B2 düzeylerinde değişim olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi ve Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı?nda 2008 ve 2013 yılları arasında lokal ileri evre meme kanseri (Evre III-A, evre III-B, evre III-C) nedeniyle tedavi gören, çalışmaya başlamadan önceki hastaların da çalışmaya dahil edildiği 69 hastanın verileri prospektif olarak araştırılmıştır. Tümör çapı, tümörlü dokuda çalışılan vasküler endotelyal growth faktör, Ki-67, östrojen reseptörü, progesteron reseptörü ve Cerb-B2 düzeyleri neoadjuvan kemoterapi öncesi ve sonrası dönemde karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Neoadjuvan kemoterapi öncesi dönemde tümörlü dokuda değerlendirilen vasküler endotelyal growth faktör, Ki-67, östrojen reseptörü, progesteron reseptörü ve Cerb-B2 düzeyleri ile; neoadjuvan kemoterapi sonrası dönemde değerlendirilen tümör çapı, vasküler endotelyal growth faktör, Ki-67, östrojen reseptörü, progesteron reseptörü ve Cerb-B2 arasında istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. Sonuçlar: Bu çalışmada lokal ileri evre meme kanserli hastalara uygulanan neoadjuvan kemoterapinin etkisiyle tümör çapı, vasküler endotelyal growth faktör, Ki-67, östrojen reseptörü, progesteron reseptörü ve Cerb-B2 gibi parametrelerde istatistiksel olarak değişim olabileceği saptanmıştır. Tümörlü dokuda çalışılan vasküler endotelyal growth faktör düzeyindeki anlamlı değişim, tümörün anjiyogenezisinin ve bu yolla metastaz yapabilme yeteneğinin neoadjuvan kemoterapi etkisiyle azalabileceği sonucunu düşündürmektedir. Tümörlü dokuda çalışılan Ki-67 proliferasyon indeksi düzeylerindeki anlamlı değişim; malign hücre proliferasyonunun neoadjuvan kemoterapi etkisiyle azaldığını gösterebilir. Değerlendirilen vasküler endotelyal growth faktör, Ki-67, östrojen reseptörü, progesteron reseptörü ve Cerb-B2 düzeylerindeki değişikliklerin kliniğe olan yansımaları için, uzun dönem sonuçlarının değerlendirildiği randomize klinik çalışmalara ihtiyaç vardır Anahtar sözcükler: Meme kanseri, neoadjuvan kemoterapi, tümör çapı, VEGF, Ki-67, ER, PR, Cerb-B2.

Genler-C-Erbb-2Kemoterapi-adjüvantKi-67+7
Ahmet Gökhan Sarıtaş
Çukurova University
2013
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Laparaskopik reflü cerrahisinde nissen rosetti ve floppy nissen tekniklerinin karşılaştırılması

ÖZET Laparaskopik Reflü Cerrahisinde Nissen Rosetti ve Floppy Nissen Tekniklerinin Karşılaştırılması Amaç:Laparaskopik reflü cerrahisi gastroözofageal reflü semptomlarını çok iyi kontrol altına alan ancak beraberinde bazı yan etkileri olan ameliyat teknikleridir. Bu tez çalışmasında gastroözofageal reflü hastalığı nedeniyle yapılan laparaskopik fundoplikasyon prosedürlerinden Nissen ve Rosetti fundoplikasyonlarının kısa(cerrahi süresi, komplikasyon gelişmesi, hastanede kalış süresi) ve uzun dönem(semptomların kaybolması, yaşam kalitesi gibi subjektif ve patolojik asit reflünün ortadan kalkıp kalkmadığının endoskopik olarak gösterilmesi) sonuçlarının karşılıklı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada literatürden farklı olarak tek cerrah tarafından opere edilen ve iki farklı prosedür uygulanan hastaların tek bir gözlemci tarafından değerlendirmesi yapılmıştır. Gereç ve Yöntem:Mart 2010 - Mart 2013 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi Genel Cerrahi Anabilim dalı polikliniğine gastroözefageal reflü şikâyetiyle başvuran 126 hasta değerlendirmeye alındı. Yapılan endoskopi sonucu hiatal hernisi olup eroziv reflü hastalığı bulunan 80 hastaya randomize kontrollü şekilde aynı cerrah tarafından (Dr. Parsak) laparoskopik nissen ve laparoskopik rosetti operasyonu uygulandı. Hastalara preoperatif ve postoperatif dönemde reflüye spesifik ve nonspesifik gastrointestinal şikayetleri, bunların sıklığı ve şiddetini, postoperatif dönemde ameliyattan memnuniyeti sorgulayan bir form uygulandı. İstatistiki analizler için Wilcoxon testi, Kruskal Wallis varyans analizi, Spearman'ın korelasyon katsayısı ve Mann Whitney U testi kullanıldı. Sonuçlar: Postoperatif dönemde % 10 yutma güçlüğü, % 11,3 regürjitasyon, % 16,2 yanma, % 35 şişkinlik, % 11,3 ağızdan sık gaz çıkarma, % 11,3 ishal, % 73,8 karın ağrısı, % 1,3 kusma ve % 20 ağızdan sık gaz çıkaramama saptadık. Hastaların % 7,5'inde şikayetlerde tekrar etme, % 8,8'inde de ilaç kullanım öyküsü mevcuttu. Karın ağrısı ve yutma güçlüğü dışında diğer tüm bulgularda postoperatif dönemde azalma mevcuttu. Ayrıca postoperatif dönemde ağızdan gaz çıkaramama da yeni oluşan semptomlar arasındaydı. Semptom süresinin memnuniyet düzeyini etkilemediğini; regürjitasyon, şişkinlik ve yanma şikayetlerinin semptom süresi uzun olanlarda daha sık görüldüğünü; cinsiyet ve eğitimle postoperatif şikayet ve memnuniyet arasında bir ilişki olmadığını gördük. Hastaların % 92,5'i mevcut durumlarından memnun ve yine % 92,5'i ameliyata sıcak bakıyordu. Ayrıca Nissen operasyonu uygulananlarla Rosetti operasyonu uygulanan hasta grupları arasında operasyon süresi haricinde semptom ve memnuniyet olarak farklılık olmadığını saptadık. Tartışma: Laparaskopik reflü cerrahisi gastroözofageal reflü hastalığını kontrol etmede etkin bir yöntem olsa da postoperatif dönemde bazı nonspesifik gastrointestinal şikayetler görülmektedir. Ancak bunların sıklık ve derecelerinin az olması memnuniyet oranını düşürmemektedir. Bizim çalışmamızda laparaskopik Nissen fundoplikasyonu ile laparaskopik Rosetti fundoplikasyonu arasında operasyon süresi dışında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Ancak bu konuda kesin hüküm verebilmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler:laparaskopik Nissen fundoplikasyonu, laparaskopik Rosetti fundoplikasyonu, postoperatif gastrointestinal şikayetler,

İlker Halvacı
Çukurova University
2014
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Anorektal fizyoloji testlerinin klinik teşhis ve tedavide önemi

Anorektal Fizyoloji Testlerinin Klinik Teşhis ve Tedavide Önemi Pelvik taban hastalıkları ve anal inkontinans tanı ve tedavisinde son yıllarda sürekli geliĢme gösteren yeniliklere rağmen halen dünyada ve ülkemizde sosyoekonomik ve tıbbi bir sorun olmaya devam etmektedir. Özellikte teĢhis aĢamasında kullanım sıklığı artan anorektal fizyoloji testlerinin tedavi sürecindeki etkileri giderek artmaktadır. Bu çalıĢmada Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı‟nda, Ocak 2015 - Ağustos 2017 arasında Pelvik taban hastalıkları ve Anal inkontinans nedeni ile baĢvuran 240 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. TeĢhis aĢamasında kullanılan anorektal fizyoloji testlerinin tedaviye etkilerinin literatürle karĢılaĢtırılması planlandı. Hastaların değerlendirmelerinde fizik muyane bulguları Wexner skorları, sistemik hastalık öyküsü, normal vajinal doğum sayıları, doğum travması, epizyotomi öyküsü proktolojik ve pelvik taban hastalık öykülerine bakıldı, Ġnkontinans skoru olarak Wexner inkontinans skorlama sistemi kullanıldı. Hastalar perioperatif ve sfinkter onarım sonrası postoperatif, obstruktif defekasyon sendromu ve anal inkontinans olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Bu hasta gruplarında anorektal manometri, endoanalusg, defakografi, EMG uygulanma oranlarına bakıldı. Ve bu testlerin tedavide nasıl bir yeri olduğu araĢtırıldı. Birden çok Anorektal fizyoloji testi uygulanan hastalarda hastalığa neden olan etkenin daha iyi aydınlatıldığı ve tedavi planının daha doğru yapıldığı bulundu

Uğur Topal
Çukurova University
2017
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Gastrointestinal sistem kanserli hastalarda beslenme durumunun postoperatif mortalite ve morbiditeye etkisi

Hastaların vücut fonksiyonlarını etkileyen, ameliyat sonrası morbidite ve mortalite ile yakından ilişkisi bulunan önemli faktörlerden birisi kişinin beslenme durumudur. Nutrisyonel durumun ortaya konması ve eksikliklerin giderilmesi prognoz üzerine pozitif yönden etkili olacağı bilinen bir gerçektir. Hastanede yatan kişilerde malnutrisyon gelişme olasılığı biliniyor olmasına rağmen, halen hastaların beslenme durumları tam olarak saptanamamaktadır. Malnutrisyon tanısında kullanılan altın standart kabul edilen bir yöntem olmamakla beraber birçok laboratuar ve tarama yöntemleri sıklıkla kullanılmaktadır. Bunlar arasında Beden Kitle İndeksi, Subjektif Global Değerlendirme ve NRS-2002 sayılabilir. Özellikle gastrointestinal maligniteye bağlı olarak cerrahi planlanan hastalarda nütrisyon durumu yapılacak cerrahinin sonuçlarında anahtar bir role sahiptir . NRS ve SGD değerleri malnütrisyon ve majör abdominal cerrahi komplikasyonları açısından prediktif olabilir. Bu yüzden nütrisyon durumunun değerlendirilmesi ve tedavi edilmesi, postoperatif morbidite ve mortalite oranlarının azalmasını, hastanede yatış süresinin kısalmasını, yaşam kalitesinin artmasını ve maliyet oranlarının azalmasını sağlayabilir. Çalışmamızda NRS ve SGD tarafından ağır malnutrisyonlu hastaların belirgin olarak daha yüksek postoperatif mortalite ve morbiditeye sahip olduğu saptandı. Bu çalışmalar ışığında preoperatif dönemde nutrisyonel statünün saptanması ; gereken hastalara destek verilmesi postoperatif komplikasyon oranlarının ve mortalitenin azalmasına katkı sağlayacaktır.

BeslenmeBeslenme durumuGastrointestinal neoplazmlar+6
Halil Durmaz
Manisa Celal Bayar University
2018
10
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Deneysel akut pankreatit modelinde hepatik perfüzyon değişiklikleri

Dr.Semra TutcuDENEYSEL AKUT PANKREAT T MODEL NDEHEPAT K PERFÜZYON DEĞ Ş KL KLERAkut pankreatit, gelişen tanı ve tedavi olanaklarına rağmen hala yüksek mortaliteve morbidite nedenidir. Akut pankreatitde uzak organlar değişik derecelerdeetkilenebilmekte ve önemli klinik tablolara neden olmaktadır.Akut pankreatitin başta akciğer ve böbrekler olmak üzere pek çok organdasekonder değişikliklere neden olduğu ve karaciğerin bu durumdan etkilenen organlararasında yer aldığı bilinmektedir. Farklı deneysel modellerle yapılan çalışmalarda,karaciğer hasarı histopatolojik olarak gösterilmiştir. Ancak bu histopatolojikdeğişikliklere eşlik edebilecek perfüzyon bozuklukları konusunda çok az sayıdaçalışma bulunmaktadır.Bu çalışmada amacımız ılımlı akut pankreatitin karaciğer perfüzyonu üzerine olanetkisini incelemekti.Çalışmada ortalama ağırlıkları 250 gr olan her iki cins Sprague-Dawley tipi 40adet rat kullanıldı. Ratlar, 20'si kontrol, 20'si pankreatit grubu olmak üzere randomizeolarak iki gruba ayrıldı. Pankreatit grubundaki ratlara 50 mikrogram/kg serulein birersaat arayla toplam beş kez intraperitoneal olarak, kontrol grubundaki ratlara ise 0,1ml serum fizyolojik çözeltisi birer saat arayla toplam beş kez intraperitoneal olarakenjekte edildi. lk enjeksiyonun yapılmasından altı saat sonra ratın femoral veni 24 Gbranül ile anestezi altında kanüle edildi. Noniyonik kontrast ajan femoral vendenverilerek dinamik bilgisayarlı tomografi çekimi yapıldı. Elde edilen görüntülerbilgisayarlı perfüzyon tomografi yazılım programı ile işlenerek perfüzyon haritalarıoluşturuldu. Bu haritalardan kan akımı ve kan hacmi değerleri elde edildi. Ratlarınfemoral veninden amilaz çalışılması için kan örnekleri alındı. Laparotomi ile pankreasve karaciğer dokusu en blok olarak çıkarıldı ve histopatolojik inceleme yapıldı. Deneyişlemlerinin bitimini takiben ratlar sakrifiye edildi. Bulguların istatistiksel analizi içinStudent T testi kullanıldı ve 0.05'den küçük p değerleri anlamlı kabul edildi.Sonuç olarak çalışmamız, ratlarda serulein ile oluşturulan akut pankreatitmodelinde, karaciğerde portal yangı, sinüzoidal dilatasyon ve hepatositdejenerasyonu şeklinde histopatolojik değişiklikler oluştuğunu; pankreatitin altıncısaatinde bilgisayarlı perfüzyon tomografi ile karaciğerin her iki lobunun kan hacmindeve sağ lobun kan akımında istatistiksel olarak anlamlı derecede artış, sol lobun kanakımında istatistiksel anlamlılığa ulaşmayan göreceli bir artış olduğunu gösterdi.Bizim karaciğerde saptadığımız perfüzyon değişikliklerinin hangi mekanizma ileortaya çıktığını anlayabilmek için yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.

Semra Tutcu
Manisa Celal Bayar University
2007
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

İntestinal iskemi reperfüzyon oluşturulan ratlarda Tadalafil'in anastomoz iyileşmesi üzerine etkisi

Gastrointestinal sistem cerrahisi sonrasında mortalite ve morbiditeden sorumlu faktörler içerisinde anastomoz kaçakları halen ilk sırada yer almaktadır. İnce barsak iskemi ve reperfüzyon hasarının anastomoz iyileşmesini olumsuz etkilediği gösterilmiştir. Bu nedenle günümüzde ince barsak iskemi reperfüzyon hasarının olumsuz etkilerini önleyebilecek yada oluşan olumsuz etkileri geri çevirebilecek bir ilaç bulmaya yönelik araştırmalara araştırıcıların ilgisi devam etmektedir.Bu çalışmada, vasküler düz kaslarda vazodilatasyon yaparak kan akımını arttıran ve trombosit agregasyonunu inhibe ederek mikrosirkülasyonu düzenleyen Tadalafil'in intestinal iskemi reperfüzyon oluşturulan ratlarda ince barsak anastomoz iyileşmesi üzerine etkisini araştırmayı amaçladık.Çalışmada ortalama ağırlıkları 200-250 gram olan erkek cinsi Sprague-Dawley tipi ratlar kullanıldı. Ratlar rastgele seçilerek dört gruba ayrıldı. Grup I'de normal barsağa anastomoz, Grup II'de normal barsağa anastomoz + Tadalafil, Grup III'de intestinal iskemi reperfüzyon + anastomoz, Grup IV'de intestinal iskemi reperfüzyon + anastomoz + Tadalafil uygulandı. Grup III ve IV'de süperior mezenterik arter ve ince barsağa gelen kollateral damarlar klemplenerek 30 dakika iskemi sonrası reperfüzyon sağlandı. Grup II ve IV'e çalışmanın başlangıcından 2 saat önce başlanarak 4 gün 10mg/kg/gün oral yolla Tadalafil verildi. Anastomoz iyileşmesini değerlendirmek üzere postoperatif 4. gün ratlar sakrifiye edilerek anastomoz patlama basınçları ölçüldü, histopatolojik inceleme ve perianastomotik doku hidroksiprolin düzeyi ölçümü için doku örnekleri alındı. Hidroksiprolin düzeyleri biyokimyasal olarak ölçüldü. Anastomoz hattı histopatolojik olarak modifiye Ehrlich-Hunt skorlaması ile değerlendirildi. İstatistiksel değerlendirmeler ?SPSS 16.0 for Windows? paket programında Anova ve Tukey testleri kullanılarak yapıldı ve p<0,05 değerleri anlamlı kabul edildi.Anastomoz patlama basınçları grup II'de grup I'e göre ve grup IV'de grup III'e göre yüksek bulundu (p:0,041 ve p:0,000). Hidroksiprolin değerleri grup II'de grup I'e göre yüksek bulundu ancak istatistiksel anlamlılık saptanmadı (p:0,081) buna karşın grup IV'de grup III'e göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p:0,000).30 dakikalık intestinal iskemi reperfüzyonun ince barsak anastomoz iyileşmesini olumsuz etkilediği literatüre uygun olarak anastomoz patlama basıncı ve perianastomotik doku hidroksiprolin düzeyi ölçümü ile gösterildi. Tadalafil'in normal barsağa anastomoz yapıldığında anastomoz iyileşmesine olumlu etkisi anastomoz patlama basıncı ölçümü ile gösterildi. İntestinal iskemi reperfüzyon hasarına uğrayan ince barsaklarda Tadalafil'in anastomoz iyileşmesini olumlu yönde etkilediği hem anastomoz patlama basınçları ile hem de perianastomotik doku hidroksiprolin değerleriyle gösterildi.Sonuçta; İntestinal iskemi reperfüzyon hasarına maruz kalan ince barsaklarda Tadalafil'in operasyondan 2 saat önce başlanarak 4 gün 10 mg/kg/gün dozunda verilmesiyle anastomoz iyileşmesini olumlu etkilediği gösterildi.Yapılacak yeni çalışmalar ışığında Tadalafil'in etki mekanizması, kullanım dozu ve en fazla ne kadar süre ile oluşan iskemi reperfüzyon hasarında etkili olduğu daha iyi anlaşılacaktır.

Lütfi Mutlu
Manisa Celal Bayar University
2009
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Total tiroidektomi sonrası intakt parathormon düzeyi ile hipokalsemi riski saptanabilir mi?

Günümüzde çeşitli endikasyonlarla bilateral total tiroidektomi yapılmaktadır. Ameliyat sonrası hastalar çoğunlukla birinci veya ikinci gününde taburcu olmaktadır. Ancak tiroidektomi komplikasyonları arasında en sık görülen hipokalsemi nedeniyle hastaların hastanede yatış süresi uzamakta ve bu da ek maliyet ve iş gücü kaybına neden olmaktadır. Bu çalışmada biyokimyasal bir belirteç olan intakt parathormon ile hipokalsemiyi erken dönemde tespit etmeye çalıştık.

HipokalsemiKalsiyumParatiroid hormon+2
Adil Haciboncuk
Gaziantep University
2019
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Sleeve gastrektomi operasyonu öncesi ve sonrası alt özofagus sfinkterinin hıgh resulatıon manometre (HRM) ile değerlendirilmesi

Laparoskopik Sleeve Gastrektomi (LSG) operasyonu, günümüz dünyasında obezite için en çok uygulanan tedavi seçeneklerinden biri olmuştur. Sleeve Gastrektomi operasyonunda; büyük kurvatura pilorun 2-3 cm proksimalinden, His açısına kadar serbestleştirildikten sonra staplerlar ile mide rezeksiyonu gerçekleştirilir. His açısı; özofagus ile fundus arasındaki dar açıdır. Bu dar açı ve gazla dolu fundus, kardianın kapalı kalmasını sağlar. Sonuç olarak gastroözofegeal reflü önlenir. Sleeve Gastrektomi operasyonu sırasında fundus serbestleştirilmesi His açısının bozulmasına ve dolayısıyla reflü mekanizmalarının bozulmasına sebep olur. Bu nedenle çalışmamızın amacı; Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Kliniğinde yapılan Sleeve Gastrektomi operasyonlarında, preoperatif ve postoperatif High Resulation Manometre (HRM) ile Alt Özofagus Sfinkter Basıncının nicel olarak ölçülmesi ve postoperatif reflü yapma olasılığını ortaya konması olmuştur. Yaptığımız çalışmada sonucunda, LSG yapılan preoperatif ve postoperatif 28 hastada HRM ile Alt Özofagus Sfinkteri Dinlenim Basıncı ölçüldü. Ölçümler sonucunda postoperatif dönemde Alt Özofagus Sfinkter Basıncının düştüğü görüldü. (p=0,048) Cinsiyetler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. (p>0,05) Ancak, BMI düşüş hızına göre Alt Özofagus Sfinkter Basıncının istatistiksel anlamda daha çok düştüğü görüldü. (p=0,026) Sonuç olarak, günümüz dünyasında çok fazla yapılan LSG operasyonlarından sonra, gelişebilecek reflü ve reflüye bağlı komplikasyonlardan (özofajit, Barrett Özofagusu gibi) korunmak için postoperatif LSG hastalarına her zaman daha uyanık olunması gerektiğini düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Laparoskopik Sleeve Gastrektomi, High Resulation Manometre, Alt Özofagus Sfinkter Basıncı, Reflü

Mehmet Emin Gönüllü
Düzce University
2024
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Canlı vericili karaciğer nakillerinde total kaval klempaj tekniğinin uzun dönemli sonuçları

Amaç: Total kaval klempaj tekniği ile canlı donörden yapılan karaciğer transplantasyonunun uzun dönemli sonuçlarının retrospektif olarak incelenmesi Gereç ve Yöntem: 2010 yılından 2015 yılına kadar Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği Anabilim Dalı'nda canlıdan canlıya karaciğer nakli yapılan 31 hastanın vena cava inferior total klempaj süresinin, biyokimyasal parametreler, renal yetmezlik bulguları, morbidite, greft ve hasta sağ kalımı üzerine etkileri retrospektif olarak incelenmiştir. Bu çalışmada yaş, cinsiyet, Child ve Meld skorları, intraoperatif anestezi verileri, preoperatif ve postoperatif biyokimyasal parametreleri ve postoperatif komplikasyonlar incelenmiştir. Bulgular: Çalışmamıza katılan hastaların 21'i (%67) erkek,10'u (%32) kadındır. Yaş ortalaması ise 43,48 dir. En küçük hasta 6 yaşında bir kız çocuğu iken en yaşlı hasta ise 63 yaşındadır. Çalışmamızda transplantasyonu gerçekleşen hastaların %71'inin NaMELD skoru 10-20 arasındaydı. 12 hastanın CHILD skoru CHILD B-7 ve 3 hastanın CHILD C-11 di. Ameliyatlar maximum 11 saat, minumum ise 6 saat sürmüş olup ortalama olarak 8,29 saat sürdü. Total kaval klempaj süresi ise maximum 135 dakikaydı, ortalama olarak 81,29 dakika olarak gerçekleşti. Transplantasyonu gerçekleşen 31 hastanın 18'ine operasyon sonrası kan transfüzyonu uygulandı. Hastaların %48,4'üne operasyon esnasında vasopressör verildi. 1 yıllık süre içerisinde 31 hastanın 6'sı kaybedildi. Bu kayıpların 5'i postoperatif 40 günlük süre içerisinde gerçekleşti. Total kaval klempaj süresi ile ameliyat sonrası 1 ve 7 günlük pik GGT değerleri arasında anlamlı, pozitif yönde ve orta derecede bir ilişki bulunmuştur (p<0,05; r=0,527) (p<0,05; r=0,468). Diğer taraftan total kaval klempaj süresi ile postoperatif 48 saatlik, 7 günlük ve 1 yıllık bakılan pik kreatinin(Cre) değerleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır(p>0,05). Transplantasyonu gerçekleşen hastaların 1 yıllık sağ kalım oranı %80,6 olduğu görüldü. Total kaval klempaj süresinin sağ kalım üzerine anlamlı bir etkisinin olmadığı görüldü (p>0,05). Sonuç: Total klempaj tekniği ile yapılan canlı vericili karaciğer nakillerinde, klempaj süresinin uzun dönemde renal yetmezlik,safra yolu komplikasyonları,morbidite ve mortalite ile anlamlı bir ilişkisinin bulunmadığı görülmüştür. Literatürde, total kaval klempaj süresinin uzun dönemli etkileri üzerine yeterli çalışma bulunmamaktadır. Bu konu ile ilgili daha geniş çalışmalar yapılması önerilmektedir. Anahtar kelime: Canlı vericili karaciğer nakli, total kaval klempaj tekniği, uzun dönem sonuçları

Canlı donörlerCerrahiKaraciğer+2
Yakup Kadri Kapudere
Gaziantep University
2020
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Akut kolesistit cerrahi tedavisinde açık ve laparoskopik yöntemlerin karşılaştırılması

Günümüzde; cerrahi hastalıkların tedavisindeki radikal geleneksel yaklaşımların yerini minimal invaziv veya endoskopik metodlar almaktadır. Laparoskopik kolesistektomi; kısa süre içinde safra kesesi ameliyatlarında altın standart olarak kabul edilmiş ve endoskopik cerrahinin diğer formlarının geliştirilmesinde önemli etken olmuştur. Daha önceleri laparoskopik girişim için kontrendike olarak kabul edilen akut kolesistit; tecrübenin artması ve teknolojik gelişmelerin sağlık alanına uygulanması ile endike hale gelmiş ve hızla yaygınlaşmaya başlamıştır.Akut kolesistit cerrahi tedavisinde açık ve laparoskopik yöntemlerin birbirine karşı bazı avantaj ve dezavantajları bulunmaktadır. Haziran 2005 - Mayıs 2010 tarihleri arasında akut kolesistit nedeniyle opere ettiğimiz 338 hastayı çalışmamıza dahil ederek hastaları laparoskopik yöntem ile opere edilenler ve açık yöntem ile opere edilenler olmak üzere iki gruba ayırdık. Her iki yöntemin avantaj ve dezavantajlarının belirlenmesi, yöntemlerin mortalite ve morbidite oranlarının, peroperatif ve postoperatif komplikasyonlarının, hastanede yatış sürelerinin, rejim başlanma sürelerinin ve cerrahi konfor durumlarının karşılaştırılmasını amaçladık.Laparoskopik ve açık yöntemler arasında mortalite, peroperatif ve postoperatif komplikasyonlar, hastanede yatış süreleri açısından istatiksel olarak anlamlı farklar saptandı.Literatür bilgileri ve gözlemlerimize dayanarak laparoskopik cerrahinin daha kozmetik ve daha az ağrılı olması ve daha erken dönemde rejim başlanması nedeniyle hasta için daha konforlu bir ameliyat şekli olduğunu söyleyebiliriz.Safra kesesi ameliyatlarında altın standart olarak kabul edilen laparoskopik kolesistektominin akut kolesistit cerrahi tedavisinde de güvenle kullanılabileceği yönünde literatürde yeterli çalışma olmamakla birlikte; çalışmamızda kullanılabilirliliği yönünde bir kanaat oluşmuştur. Ancak yinede daha büyük sayılarda hasta grupları ile daha fazla çalışmalara ihtiyaç olduğu düşüncesindeyiz.

CerrahiCerrahi tedaviKolesistektomi+3
Serdar Dündar
Gaziantep University
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Enterokutan fistüllü hastalarda fistül kapanmasına ve mortaliteye etki eden faktörler

Enterokutan fistüller tedavi yöntemlerdeki gelişmelere rağmen hala ciddi klinik tablolar oluşturmaktadır. Cerrah bir taraftan konservatif tedavi sürecinde karşılaşılabilecek komplikasyonları doğru değerlendirip gerektiğinde acil cerrahi kararı vermek, diğer taraftan konservatif yöntemle kapanmaya yatkın fistüllerde olabildiğince erken cerrahiden kaçınmak ikilemiyle karşı karşıyadır. Bu nedenle fistüllerin kapanmasına ve mortaliteye etki eden faktörlerin ortaya konulması oldukça önemlidir.Bu çalışmada 1 Ocak 2005-31 Aralık 2008 tarihleri arasında kliniğimizde tedavi gören 41 enterokutan fistül hastası retrospektif olarak incelendi. Konservatif tedavi ve cerrahi tedavi uygulanan hastalarda fistüllerin kapanmasına ve mortaliteye etki eden faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. Veriler bilgisayar kayıtlarından ve hasta dosyalarından elde edildi. İstatistiksel değerlendirmede SPSS 13 programı kullanıldı.Enterokutan fistüllerin %82.9'unu postoperatif gelişmiş fistüller, %17.1'ini spontan gelişmiş fistüller oluşturuyordu. Konservatif tedavi uygulama süresi ortalama 19 (7-51) gündü. Konservatif tedavi aşamasında fistül kapanmasına etki eden faktörler; düşük debi (p<0.001), uzun fistül traktı (p=0.005), kolon lokalizasyonu (p=0.001) ve somatostatin kullanımı (p=0.006) idi. Fistül kapanma oranı %39, mortalite oranı %12.5 olarak bulundu.Hastaların %61'inde cerrahi tedaviye ihtiyaç duyuldu. Cerrahi tedavi endikasyonu hastaların %76'sında sepsis, peritonit ve ileus gibi komplikasyonlar, %24'ünde ise konservatif tedaviye yanıtsızlıktı. Cerrahi tedavi uygulananlarda kapanmaya etki eden tek faktör sepsis varlığıydı (p=0.010). Cerrahi tedaviyle fistül kapanma oranı %84 olmasına karşın, mortalite oranı %28 idi. İleri yaş (p=0.021), sepsis varlığı (p<0.001) ve hipoalbuminemi (p=0.001) mortaliteye etki eden faktörler olarak bulundu.Bu veriler ışığında enterokutan fistüllerin tedavisinde, erken dönemde cerrahi girişimden olabildiğince kaçınılarak, şartlar elverdiği ölçüde konservatif tedaviye devam edilmesinin uygun olacağı söylenebilir. Konservatif tedavinin optimal düzeyde uygulanabilmesi için, fistül kapanmasına ve mortaliteye etkili faktörlerin göz önünde bulundurulması, fistüle bağlı komplikasyonların yakın takibi, erken tanısı ve etkin kontrolünün gerekli olduğu görülmektedir.

FistülKomplikasyonlarMortalite+3
Fethi Kalkan
Gaziantep University
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Sıçanlarda oluşturulan kolon anostomozlarında klasik teknik ile doku yapıştırıcısı (Siyanoakrilat) kullanımlarının karşılaştırılması

Giriş: Gastrointestinal sistem kanserlerinde ve birçok benign abdominal hastalıkta kolon anastomozu gereken bir prosedürdür.Çalışmamızda amacımız sıkça ve güvenle birçok alanda yapıştırıcı olarak kullanılan siyanoakrilatın kolon anostomozları tedavisinde de güvenli bir şekilde kullanılıp kullanılamayacağının araştırılmasıdır.Materyal ve Metod: Çalışmamızda 60 adet erişkin Wistar albino sıçan kullanıldı ve 3 eşit gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışındaki 40 albino sıçana deneysel intestinal anastomoz modeli oluşturuldu ve bunların 20 tanesine de 5/0 Poliglaktin ile sütür konularak basit kapama yapılırken 20 taneside siyanoakrilat ile yapıştırılarak basit kapama uygulandı.Anastomoz iyileşme göstergeleri olarak patlama basıncı ve doku hidroksiprolin içeriği ölçüldü.Sonuç: Kontrol grubu ve siyanoakrilat ile basit kapama grupları arasında patlama basıncı olarak anlamlı fark yokken, basit kapama grubunda patlama basıncı değerleri diğer iki gruba göre istatistiksel olarak daha düşük çıkmıştır. Yara iyileşmesinde önemli bir rolü bulunan Hidroksiprolin seviyelerinin ölçümlerinde ise gruplar arasında ileri derece anlamlı fark saptanmıştır. Sonuç olarak bir doku yapıştırıcısı olarakta kullanılan siyanoakrilat, kolon anastomostozları cerrahi teknikleri arasında yer alabilir.Anahtar kelimeler: Kolon Anastomozları, Doku yapıştırıcısı, Klasik teknik

AnastomozAnastomoz-cerrahiDoku yapıştırıcılar+2
Orhan Bat
Düzce University
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Dalak parankim kanamasında ca-alginat'ın etkinliği

Giriş: Dalak parankim kanaması karın travma cerrahisinde ana problemdir. Kanama ile mücadele etmek için çalışmaların büyük bölümü hemostatik materyaller üzerinedir.Amaç: Bu çalışmada dalak parankim kanamalarında Kalsiyum Alginatın hemostatik etkinliğini araştırdık.Gereç ve Yöntemler: Otuziki adet Wistar albino cinsi dişi sıçan üzerinde çalışıldı (6 aylık, 250- 300 gr). Gruplar sekizerli sıçanlardan oluşan 4 gruba bölündü.1. Grup (Sham grup) (n=8), laparatomi sonrası kapatıldı.2. Grup (SF grup) (n=8), Laparatomi sonrası dalak ortasına standart yaralama yapıldı, sonra 2x2 cm boyutlarında, % 0,9 NACI solüsyonu emdirilmiş gazlı bezler ile üç dakika süreyle kanamalı dalak dokusunun üzerine yerleştirildi.3. Grup (Ca-Alginat grup) (n=8), laparatomi sonrası standart yaralama yapıldı. Sonra 1x1 cm boyutlarında Ca-Alginat (Sorbalgon) örtüsü lasere dalak dokusunun üzerine yerleştirildi.4.Grup (Kontrol grup) (n=8), Sadece preop. ve postop. kan örneği alındı.Grupların Peroperatif kanama miktarı, preop. ve postop. 1. gündeki hct, Wbc, hg, Rbc, plt seviyeleri belirlendi. İstatistiksel analizleri yapıldı. Bir hafta sonra adhezyon skorlaması, histopatolojik inceleme yapıldı.Bulgular: Postoperatif, çalışma grubundaki ortalama hemotokrit düşüşü SF grubuna göre, anlamlı olarak azdı (p< 0,05). Ca-Alginat grubundaki kanama miktarı, SF grubundan anlamlı düzeyde azdı (p=0,001).Histopatolojik incelemesinde SF grubu ile Ca-Alginat grubunda iflamasyon, vaskülarizasyon ve fibrozis açısından anlamlı fark bulunmakla idi (p<0,05). Adhezyon açısından sadece Ca-Alginat grubu ile Sham grubu arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmakta idi (p<0,05).Sonuç: Bu çalışmada Ca-Alginat'ın dalak parankim (Evre 2) yaralanmalarında başarılı bir hemostatik madde olduğu görülse bile, bu konuda daha fazla çalışma yapılması, ayrıca karın içerisine bırakıldığında temas ettiği yüzeyler arasında ciddi adhezyon yaptığından dikkatlı olunması gerektiği düşüncesindeyim.Anahtar Kelimeler: Sıçan, Ca-Alginat, dalak iii

DalakKalsiyumKalsiyum aljinat+1
Ali Kemal Taşkın
Düzce University
2012
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Mide adenokarsinomlarının tanısında asprosin ve C-erbB-2 düzeyleri arasındaki korelasyonun araştırılması

Son yıllarda, gelişmiş ülkelerde, mide kanseri insidansı azalmış olsa da, hala tüm dünyada en sık görülen malignitelerden biridir. Erkeklerde 17, 1/100.000 ve kadınlarda 7, 9/100.000 insidansında görülmektedir. Asprosin glikoz metabolizması üzerinde etkili olan ve beyaz yağ dokusunda salınan yeni saptanan bir adipokindir. İnsan epidermal büyüme faktörü reseptörü-2 (HER2(C-erbB-2)) geni HER ailesinin üyesi olup protoonkogendir. Mide adenokarsinomunda yapılan çoğu çalışmada c-erbB-2 aşırı ekspresyonu negatif prognostik faktör olarak saptanmaktadır. Özellikle ileri mide kanserlerinde hedefe yönelik tedavi imkânı tanıdığı için prognoz üzerine olumlu etkileri gösterilmiştir. Kanserde güvenilir biyobelirteçler ve terapotik hedeflerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi oldukça önemlidir. Bu çalışma ile mide kanseri tanısı alan hastaların dokularında Asprosin ve C-erbB-2 düzeyleri arasındaki korelasyon ile tanı ve derecelendirilmesindeki rolünün araştırılması amaçlanmıştır. Mide adenokarsinomlarında, asprosin ve c-erbB-2 immünreaktivitelerinde değişikliğin araştırılarak gelecekte daha ayrıntılı çalışmalar ile mide adenokarsinomlarının erken tanısı ve evrelemesinde rol oynayabileceğini düşünmekteyiz. Çalışmaya Fırat Üniversitesi Patoloji Anabilim Dalı arşivinden rastgele seçilen 60 mide adenokarsinomu (20 grade I, 20 grade II, 20 grade III) ve 20 normal mide mukozası örneği alındı. Toplam 4 grupta asprosin ve c-erbB-2 immünohistokimyasal olarak boyanıp düzeyleri incelendi. Yaptığımız çalışmada mide adenokarsinomlarında asprosin ile cerbB2 immünreaktivitesi arasında ise negatif bir korelasyon olduğu ve bu korelasyonun istatistiksel olarak anlamlı olduğu gözlendi. Anahtar kelimeler: Mide Adenokarsinom, Asprosin, C-erbB-2

AdenokarsinomAsprosinErbB reseptörleri+4
Ertuğrul Şahin
Fırat University
2021
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Postoperatif peritoneal adezyonların önlenmesinde intraperitoneal sinovyal sıvı, bal, propolis, vitamin E ve zeytinyağının etkinliği

Postoperatif Peritoneal Adezyonların Önlenmesinde İntraperitoneal Sinovyal Sıvı, Bal, Propolis, Vitamin E ve Zeytinyağının Etkinliği Cerrahi tekniklerin geliştiği modern hayatta dahi birçok komplikasyona ve maliyete sebep olması açısından, postoperatif adezyonlar önemini koruyan bir sorundur. Bu çalışma; ratlar üzerinde postoperatif peritoneal adezyonları engellemek için sinovyal sıvı, bal, propolis, vitamin E ve zeytinyağının intraperitoneal olarak uygulanmış olduğu deneysel bir çalışmadır. Çalışmamızda her grupta yedi ratın olduğu yedi grup oluşturulmuştur. Grup 1: kontrol grubu; grup 2: sinovyal sıvı, grup 3: bal, grup 4: propolis, grup 5: vitamin E, grup 6: zeytinyağı ve grup 7: vitamin E+zeytinyağı uygulanan gruplardır. Ratlara bu tedaviler uygulandıktan 14 gün sonra relaparotomi yapılmış ve makroskopik skorlama, histopatolojik inceleme ve biyokimyasal olarak IL-6, GSH, HSP-70 seviye kontrolleri yapılmıştır. Makroskopik değerlendirmede; vitamin E+zeytinyağın kontrol ve propolis grubuna göre, zeytinyağın yine kontrol ve propolis grubuna göre, vitamin E'nin propolis grubuna göre adezyonları daha belirgin azalttığı görülmüştür (p<0,001). Mikroskopik değerlendirmede; vitamin E'nin propolis grubuna göre (p=0,04) daha fazla fibrozisi azalttığı görülürken, inflamasyon (p=0,067) ve vasküler proliferasyon (p=0,159) açısından gruplar arasında anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Biyokimyasal değerlendirmede; IL-6 seviyesini bal ve eklem sıvısının propolis grubuna göre (p=0,001), HSP-70 seviyesini balın kontrol grubuna göre (p=0,011) daha belirgin azalttığı; GSH seviyesini eklem sıvısının propolis grubuna göre (p=0,031) daha belirgin arttırdığı görülmüştür. Sonuç olarak çalışmamızda bu bazlı propolisin makroskopik, mikroskopik ve biyokimyasal olarak etkin olmadığı; zeytinyağı ve vitamin E'nin makroskopik adezyonda, vitamin E'nin mikroskopik adezyonda engelleyici bir ajan olarak denenebileceği; bal ve eklem sıvısının ise antiinflamatuvar etkinliğinden faydalanarak uygulanabileceği ön görülmüştür. Ancak daha yüksek dozlarla, daha geç relaparotomi yapılarak geniş çaplı deneyler yapılmalıdır. ANAHTAR KELİMELER: Peritoneal adezyon, eklem sıvısı, HSP-70, IL-6, GSH.

AdezyonlarBalPeriton+5
Erman Yekenkurul
Düzce University
2020
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Bariatrik cerrahiye bağlı hızlı kilo kaybı nedeniyle yapılan vücut şekillendirme ameliyatlarının değerlendirilmesi

Obezite, vücutta anormal miktarda fazla yağ dokunun depolanmasıdır. Dünya sağlık örgütüne göre obezitenin temel sebebi, alınan enerji ile harcanan enerji arasındaki dengesizliktir. Obezite, organ sistemleri ve psikososyal durum üzerindeki olumsuz etkileriyle birçok sağlık problemine neden olmaktadır. Obezitenin tedavi seçeneklerinden biri olan bariatrik cerrahi sonrası kişilerde aşırı kilo kaybına bağlı ciltte sarkmalar ve bu sarkmalara bağlı vücut şekillendirme ameliyatı (VŞA) ihtiyacı oluşmaktadır. Çalışmamızda bariatrik cerrahi sonrası hastaların beden memnuniyetleri üzerindeki değişimlerini, hızlı kilo kaybına bağlı deri sarkmaları nedeniyle vücut şekillendirme ameliyatına ihtiyaç duyan hastalar ile vücut şekillendirme ameliyatına ihtiyaç duymayan hastaların özelliklerini karşılaştırmayı, Vücut Kitle İndeksi (VKİ) 40 kg/m2 altında olanlar ile 40 kg/m2 ve üstünde olanlar arasında farklılık olup olmadığını ve VŞA yapılan hastaların sağlık sistemi üzerinde oluşturduğu yükü tespit etmeyi amaçladık. Bu çalışmada, bariatrik cerrahi için kliniğimize başvuran 541 hastanın ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası birinci yılda antropometrik ölçümleri ile segmental vücut analizi yapıldı ve Çok Boyutlu Beden Benlik İlişkileri Anketi (ÇBBBİA) uygulandı. Ameliyat sonrası birinci yılda masif dersi sarkması ve VŞA isteği değerlendirildi. ÇBBBİA skorlarının, bariatrik cerrahi sonrası beden ölçümlerdeki değişimlerden etkilendiği görülmüştür. Bariatrik cerrahi sonrası birinci yıl kontrolünde hastaların büyük kısmı (%90,62) vücudunun en az bir yerinde sarkma olduğunu beyan etmiş ve sarkma olduğunu beyan eden hastaların %79,31'i VŞA istediğini belirtmiştir. ÇBBBİA skorlarının VŞA isteği üzerinde etkili olduğu gözlenmiştir. VKİ'si 40 kg/m2 ve üstü olan hastalarda sarkma ve VŞA isteği, 40 kg/m2 altında olan hastalardan daha fazla idi. Bu grupta tahmini VŞA maliyeti de daha yüksek bulundu. Sonuç olarak bariatrik cerrahi için genel kabul görmüş VKİ kriterinin maliyet-etkinliği ile ilişkili çalışmalar yapılırken VŞA maliyetleri göz önünde bulundurulmalıdır.

CerrahiKilo vermeObezite+1
Ömer Faruk Can
Fırat University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Sentinel lenf nodu metastazı olan meme kanserli hastalarda non-sentinel lenf nodu metastazı ihtimalini belirlemede kullanılan nomogramların retrospektif validasyon çalışması

Bu çalışma tek merkezli retrospektif bir veritabanında pozitif sentinel lenf nodu (SLN)' biyopsili meme kanseri hastalarındaki 'non-sentinel lenf nodu metastazını (NSLNM) tahmin etmekte kullanılan beş farklı modelin validasyonunu gerçekleştirmek ve kendi hasta popülasyonumuzda NSLNM insidansında etkili tümör özeliklerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir.Ocak 2007- Mart 2011 arasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı'nda meme kanseri için SLN biyopsisi geçirmiş 197 hastadan SLN metastazı görülen 42'si ile ilgili 26 parametre incelenmiştir. Hasaların tamamında KALN uygulanmıştır. Hastalara MSKCC, Stanford, Cambridge, Tenon ve Gür et. al. tarafından geliştirilmiş tahmin modelleri uygulanmıştır. Receiver Operating Characteristics (ROC) eğrisi altındaki alan, her bir nomogram için hesaplanmıştır. Ayrıca Pearson Ki-Kare Testi ve Fisher exact test.i kullanılarak bizim popülasyonumuzda NSLNM tahmininde en yüksek etkiye sahip parametreler belirlenmiştir.Pozitif SLN'li 42 hastadan 14'ünde non-SLN metastazı bulunmaktaydı. MSKCC, Cambridge, Stanford, Tenon ve Gür et. al. modellerinden bizim hasta serimize en uygun değerler Tenon modelinden elde edilmiştir. Ki-kare analizinde; genel patolojik tümör boyutu, lenfovasküler invazyon (LVI) ve pozitif SLN sayısı, non-SLN pozitifliğini tespitte istatistiksel olarak anlamlı bulundu..Tenon modelinde verilen düşük riskli grup ile bize bulunan skorlar sırasıyla 3,5 ve 3,75 idi ancak diğer modellerde yanlış pozitiflik değerleri kabul edilemeyecek kadar yüksek ya da özgüllük ve duyarlılık değerleri düşüktü. Kendi popülasyonumuzdaki tümör özellikleri üzerinde yapılan incelemede patolojik tümör boyutu, pozitif SLN sayısı ve LVI durumu pozitif non-SLN tahmininde mutlak kullanılması gereken parametreler olarak belirlendi. Hasta sayısı azlığı nedeniyle bulunan sonuçlar daha büyük serilerde tekrar kontrol edilmelidir.

BiyopsiLenf nodlarıLenfatik metastazlar+3
Seçil Soydan Özkaptan
Gazi University
2011
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Ratlarda deneysel çekal abrezyon modelinde postoperatif peritoneal yapışıklıkların önlenmesinde karbondioksit insüflasyonunun yeri

Amaç: Laparoskopi tekniği, cerrahi pratiğinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Laparoskopik operasyonlar; peritona daha az travma, daha az intraoperatif kanama, intraabdominal organlara ve dokulara daha kibar manipulasyonlar, operasyon dışı bölgelerde daha az doku hasarı, eldiven pudrası, gazlı bez, kompres ve operasyon aletleri gibi yabancı maddelere daha az maruziyet ve postoperatif daha erken derlenme ile birliktedir. Bu özellikler laparoskopiyi adezyon formasyonu açısından konvansiyonel cerrahiye üstün kılmaktadır. Laparoskopinin postoperatif adezyonlarla olan ilişkisi literatürde hep açık cerrahiye oranla daha az doku travmasına neden olduğu görüşü temel alınarak açıklanmaya çalışılmıştır. Oysa ki CO2' nin bu inflamatuar yanıtı üzerinde çok az durulmuştur.Bu çalışmada, kapnoperitoneumun postoperatif adezyon formasyonunu önlemede rolü olup olmadığını laparoskopik girişim olmadan sadece CO2 kullanarak araştırmak istedik.Gereç ve Yöntem: 250±20 gr arasında değişen 30 adet dişi Wistar Albino tipi rat kullanıldı. Ratlar 5 gruba ayrıldı ve her grup 6 rattan oluşmaktaydı. Grup 1 Sham grubu; grup 2 kontrol grubunu; grup 3 laparotomi öncesi 15 dakika karbondioksit insüflasyonunu sonrası orta hattan laparotomi yapıldı. Daha sonra scraping model oluşturdu grup 4 Laparotomi öncesi 15 dakika karbondioksit insüflasyonunu sonrası orta hattan laparotomi yapıldı. Daha sonra scraping model oluşturdu. İşlem sonrası insizyon 3/0 vicril ile kapatıldı.Sonra 45 dakika karbondioksit insüflasyonu uygulandı; grup 5 Orta hattan laparotomi yapıldı, daha sonra scraping model oluşturulup 45 dakika karbondioksit insüflasyonu uygulandı. 10 gün sonra ratların karın ön duvarına ters-U şeklinde bir insizyon yapılarak karın ön duvarı kaldırıldı ve karın içerisindeki tüm adezyonlar incelenip kayıt edildi. Alınan doku örneklerinden histopatolojik inceleme yapıldı ve biyokimyasal olarak MDA ve PAI çalışıldı.Sonuçlar: Gruplara göre inflamasyon, fibrozis ve adezyon sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0,05). Grup 1'den grup 5'e doğru gittikçe inflamasyon, fibrozis ve adezyon bulguları hafiflemektedir. Gruplara göre PAİ 1 değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Gruplara göre MDA değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0,05). Fark grup 1 ve 5'ten kaynaklanmaktadır. Grup 1'in MDA değerleri, diğer gruplara göre daha yüksek iken, grup 5'in MDA değerleri diğer gruplara göre daha düşük olarak bulunmuştur. Fibrozis bulguları ve PAİ 1 değerleri arasında pozitif yönlü güçlü, doğrusal bir ilişki saptanmıştır. Adezyon bulguları şiddetlendikçe, PAİ 1 değerleri de artmaktadır.Yorum: Sonuçlarımız CO2 pnömoperitoneumun postoperatif intraperitoneal adezyon gelişiminde olumlu etkileri olduğunu düşündürmektedir. Çalışmamaızda scraping model oluşturduğumuz için adezyon oluşumunun mekanik etkiyle azalttığını söyleyemeyiz.Postoperatif adezyon formasyonunun patofizyolojik temeli iyi biçimde tanınmlanmıştır. Ancak kapnoperitoneumun postoperatif adezyon formasyonunu antiinflamatuar mekanizmayla azalttığını düşünmekteyiz. Bu mekanizmayı araştırmak için bu konu üzerinde daha fazla çalışmaya ihtiyacımız vardır.

AdezyonlarKomplikasyonlarLaparoskopi+1
Harun Karabacak
Gazi University
2012
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Ratlarda uzamış pnömoperitoneumun renal fonksiyonlar üzerine etkisi

Çalışmanın amacı PNP süresindeki artışa ikincil oluşan renal hasarın farklı basınç düzeyleri altında incelenmesi, renal hasarı göstermede daha etkin biyobelirteçlerin tespit edilmesidir. Çalışmada 60 adet Wistar Albino rat toplam 10 gruba ayrıldı. Grup 1 Sham grubu; grup 2, 3 ve 4 sırasıyla 4, 8 ve 12 mmHg basınçlar altında 60 dk süreli PNP grubu; grup 5, 6 ve 7 sırasıyla 4, 8 ve 12 mmHg basınçlar altında 120 dk süreli PNP grubu; grup 8, 9 ve 10 sırasıyla 4, 8 ve 12 mmHg basınçlar altında 240 dk süreli PNP grubu olarak tasarlandı. Analizde tüm gruplarda BUN değerlerinin istatiksel olarak anlamlı farka sahip olduğu görüldü. Cr değerlerinin ise 120 dakika süreyle PNP uygulanan grupta ve 8 mmHg basınç grubunda anlamlı fark oluşturmaktaydı. IL-18 değerleri açısından ise tüm gruplar arasında istatiksel anlamlı bir fark yoktu. NGAL'in ise hem yüksek basınç gruplarında hem de uzamış PNP gruplarında anlamlı farka sahip olduğu görüldü. Basınç ve süre artışının NGAL düzeyi için birbirinden bağımsız birer faktör olduğu saptandı. Cys-C açısından ise istatiksel anlam teşkil eden farkın en yüksek basınç ve en uzun PNP grubunda olduğu saptandı. Sonuçta IL-18 AKI erken tanısında ve uzamış pnömoperitoneumda efektif bir biyobelirteç değildi. Aksine NGAL ve Cys-C yeni ve duyarlı biyobelirteçler olmakla birlikte BUN ve Cr gibi daha uzun süredir kullanımda olan ölçütlerin etkinliklerini korudukları görüldü. Özellikle altta yatan renal kapasite düşüklüğü olan olgularda ve renal rezervin kıymetli olduğu vakalarda laparoskopi süresinin minimalize edilmesinin, uzayan PNP durumlarında ise basıncın düşük tutulmasının renal fonksiyonların korunmasına katkıda bulunacağını düşünmekteyiz.

Böbrek fonksiyon testleriBöbrek hastalıklarıLaparoskopi+3
Ramazan Kozan
Gazi University
2012
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Deneysel künt karaciğer travması oluşturulan ratlarda abound beslenme solüsyonunun karaciğer doku iyileşmesi üzerine etkileri

Travma Dünya?da genç nüfusun ensık ölüm nedenlerinden biridir. Künt batın travmalarında yaralanan organlar sıklık sırasına göre dalak, karaciğer ve diafragmadır. Günümüzde künt karaciğer yaralanmaları çoğunlukla konservatif tedavi edilmektedir. Bu çalışma ile künt karaciğer yaralanmalarında Abound Beslenme Solüsyonunun karaciğer doku iyileşmesi üzerine etkilerini incelemeyi amaçladık. Wistar-Albino cinsi 200-250 gr ağırlığında 21 dişi rat kullanıldı. Genel anestezi sonrasında ratların sağ üst batın duvarına sabit ağırlık düşürülerek karaciğer travması oluşturuldu. Travma sonrası ratlar üç gruba ayrıldı. 7 gün boyunca her grup kendi kafesinde takip edildi. Grup I; travma uygulanmadı, sadece standart beslenme verildi. Grup II; karaciğerde travma sonrası herhangi bir tedavi verilmedi. Grup III; karaciğerde travma sonrası oral Abound Beslenme Solüsyonu verildi. Travma sonrası yedinci günde laparatomi yapılıp vena kava inferiordan kan örneği alındı ve ratlar sakrifiye edilip karaciğer total eksize edildi. Kan örneklerinden AST, ALT, ALP, Total protein, Albumin, Globulin, MDA, SOD, CAT, GSH, GST tayini yapıldı. Total olarak rezeke edilen karaciğer dokusunun histopatolojik incelemesinde karaciğerdeki inflamasyon derecesi ile Ki-67, blc-2 ve bax boyanma yüzdeleri değerlendirildi. Travma sonrası AST, ALT, ALP ve MDA düzeyleri Grup II?de diğer gruplardan daha yüksekti. Grup III?te Grup II?ye göre anlamlı enzim düşüşleri tespit edildi (p<0,05). Travma sonrasında total protein, albümin, globülin, GSH, GST ve SOD düzeyleri benzerdi (p>0,05). Karaciğerdeki inflamasyon skoru en yüksek Grup II?de izlendi. Grup III?te azalmıştı ama istatistiksel olarak benzerdi (p>0,05). Bcl-2, bax ve Ki-67?nin gruplar arasında değişimi istatistiksel olarak anlamlı izlendi (p<0, 05). Sonuç olarak; Abound Beslenme Solüsyonunun künt karaciğer travması sonrasında karaciğer yara iyileşmesi üzerine olumlu değişime sebep olmuştur. Bu olumlu sonuç klinik çalışmalar ile desteklendiğinde daha da anlamlı olacaktır. Anahtar Kelimeler: Travma, abound, karaciğer, iyileşme

BeslenmeKaraciğerSıçanlar+3
Uğur Bulut
Fırat University
2013
00