Başkent University
Discipline

General Surgery

Başkent University

14

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

14 Theses
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Mide kanseri nedeniyle total veya subtotal gastrektomi yapılan hastaların yaşam kalitesini ölçme

Giriş: Mide kanseri hem Dünya'da hem de Türkiye'de önemli oranda yüksek görülmektedir. En önemli tedavisi cerrahi rezeksiyondur. Ancak midenin sindirim sisteminde çok önemli bir role sahip olması; rezeksiyon sonrası morbidite ve mortalitenin yanında yaşam kalitesinde de anlamlı değişiklikler meydana getirmesine neden olmaktadır. Tıp dünyasında önemi artan yaşam kalitesi kavramı giderek subjektif bir kavram olmaktan çıkıp objektif parametrelere dönüşmeye başlamıştır. Bu amaçla hastalara yönelik fiziksel, sosyal ve psikolojik iyilik halini ölçen anketler hazırlanmıştır. EORTC QLQ-C30, EORTC STO22 bu anketlerden biridir. Materyal ve metod: Bezmialem Vakıf Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde mide kanseri nedeniyle ameliyat edilen hastaların yaşam kaliteleri ölçüldü. Ölçüm için Avrupa'da yaşam kalitesi için tercih edilen anket (EORTC QLQ-C30, EORTC STO22) formları kullanıldı. Çalışma için 10.07.2018 tarihinde 15/183 numaralı girişimsel olmayan etik kurul onayı alındıktan sonra 2010 Ekim ile 2018 Nisan ayları arasında mide kanseri tanısı ile total veya subtotal gastrektomi ameliyatı yapılmış olan hastalar retrospektif olarak tarandı. Demografi, patoloji ve ameliyat bilgileri not edildi. Bu hastalardan hayatta olanlar ve adjuvan tedavisinin üzerinden en az 3 ay geçmiş olup nüksü olmayan 85 hasta ile irtibata geçildi. Prospektif olarak EORTC QLQ-C30, EORTC STO22 Türkçe formları dolduruldu. Daha sonra total gastrektomi ve subtotal gastrektomi istatistiksel yöntemlerle kendi aralarında kıyaslandı. Sonuç: EORTC QLQ-C30 anketine göre diyare EORTC STO22 anketine göre ise disfaji total gastrektomi hastalarında daha sık görüldü. Bu bilgiler ışığında subtotal gastrektomi yapılan hastaların yaşam kalitelerinin daha yüksek olduğu tespit edildi.

AnketlerCerrahi-sindirim sistemiGastrektomi+5
Mehmet Güzel
Bezmialem Vakıf University
2019
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Canlı vericili karaciğer nakillerinde total kaval klempaj tekniğinin uzun dönemli sonuçları

Amaç: Total kaval klempaj tekniği ile canlı donörden yapılan karaciğer transplantasyonunun uzun dönemli sonuçlarının retrospektif olarak incelenmesi Gereç ve Yöntem: 2010 yılından 2015 yılına kadar Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği Anabilim Dalı'nda canlıdan canlıya karaciğer nakli yapılan 31 hastanın vena cava inferior total klempaj süresinin, biyokimyasal parametreler, renal yetmezlik bulguları, morbidite, greft ve hasta sağ kalımı üzerine etkileri retrospektif olarak incelenmiştir. Bu çalışmada yaş, cinsiyet, Child ve Meld skorları, intraoperatif anestezi verileri, preoperatif ve postoperatif biyokimyasal parametreleri ve postoperatif komplikasyonlar incelenmiştir. Bulgular: Çalışmamıza katılan hastaların 21'i (%67) erkek,10'u (%32) kadındır. Yaş ortalaması ise 43,48 dir. En küçük hasta 6 yaşında bir kız çocuğu iken en yaşlı hasta ise 63 yaşındadır. Çalışmamızda transplantasyonu gerçekleşen hastaların %71'inin NaMELD skoru 10-20 arasındaydı. 12 hastanın CHILD skoru CHILD B-7 ve 3 hastanın CHILD C-11 di. Ameliyatlar maximum 11 saat, minumum ise 6 saat sürmüş olup ortalama olarak 8,29 saat sürdü. Total kaval klempaj süresi ise maximum 135 dakikaydı, ortalama olarak 81,29 dakika olarak gerçekleşti. Transplantasyonu gerçekleşen 31 hastanın 18'ine operasyon sonrası kan transfüzyonu uygulandı. Hastaların %48,4'üne operasyon esnasında vasopressör verildi. 1 yıllık süre içerisinde 31 hastanın 6'sı kaybedildi. Bu kayıpların 5'i postoperatif 40 günlük süre içerisinde gerçekleşti. Total kaval klempaj süresi ile ameliyat sonrası 1 ve 7 günlük pik GGT değerleri arasında anlamlı, pozitif yönde ve orta derecede bir ilişki bulunmuştur (p<0,05; r=0,527) (p<0,05; r=0,468). Diğer taraftan total kaval klempaj süresi ile postoperatif 48 saatlik, 7 günlük ve 1 yıllık bakılan pik kreatinin(Cre) değerleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır(p>0,05). Transplantasyonu gerçekleşen hastaların 1 yıllık sağ kalım oranı %80,6 olduğu görüldü. Total kaval klempaj süresinin sağ kalım üzerine anlamlı bir etkisinin olmadığı görüldü (p>0,05). Sonuç: Total klempaj tekniği ile yapılan canlı vericili karaciğer nakillerinde, klempaj süresinin uzun dönemde renal yetmezlik,safra yolu komplikasyonları,morbidite ve mortalite ile anlamlı bir ilişkisinin bulunmadığı görülmüştür. Literatürde, total kaval klempaj süresinin uzun dönemli etkileri üzerine yeterli çalışma bulunmamaktadır. Bu konu ile ilgili daha geniş çalışmalar yapılması önerilmektedir. Anahtar kelime: Canlı vericili karaciğer nakli, total kaval klempaj tekniği, uzun dönem sonuçları

Canlı donörlerCerrahiKaraciğer+2
Yakup Kadri Kapudere
Gaziantep University
2020
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Sıçanlarda oluşturulan kolon anostomozlarında klasik teknik ile doku yapıştırıcısı (Siyanoakrilat) kullanımlarının karşılaştırılması

Giriş: Gastrointestinal sistem kanserlerinde ve birçok benign abdominal hastalıkta kolon anastomozu gereken bir prosedürdür.Çalışmamızda amacımız sıkça ve güvenle birçok alanda yapıştırıcı olarak kullanılan siyanoakrilatın kolon anostomozları tedavisinde de güvenli bir şekilde kullanılıp kullanılamayacağının araştırılmasıdır.Materyal ve Metod: Çalışmamızda 60 adet erişkin Wistar albino sıçan kullanıldı ve 3 eşit gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışındaki 40 albino sıçana deneysel intestinal anastomoz modeli oluşturuldu ve bunların 20 tanesine de 5/0 Poliglaktin ile sütür konularak basit kapama yapılırken 20 taneside siyanoakrilat ile yapıştırılarak basit kapama uygulandı.Anastomoz iyileşme göstergeleri olarak patlama basıncı ve doku hidroksiprolin içeriği ölçüldü.Sonuç: Kontrol grubu ve siyanoakrilat ile basit kapama grupları arasında patlama basıncı olarak anlamlı fark yokken, basit kapama grubunda patlama basıncı değerleri diğer iki gruba göre istatistiksel olarak daha düşük çıkmıştır. Yara iyileşmesinde önemli bir rolü bulunan Hidroksiprolin seviyelerinin ölçümlerinde ise gruplar arasında ileri derece anlamlı fark saptanmıştır. Sonuç olarak bir doku yapıştırıcısı olarakta kullanılan siyanoakrilat, kolon anastomostozları cerrahi teknikleri arasında yer alabilir.Anahtar kelimeler: Kolon Anastomozları, Doku yapıştırıcısı, Klasik teknik

AnastomozAnastomoz-cerrahiDoku yapıştırıcılar+2
Orhan Bat
Düzce University
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Bariatrik cerrahiye bağlı hızlı kilo kaybı nedeniyle yapılan vücut şekillendirme ameliyatlarının değerlendirilmesi

Obezite, vücutta anormal miktarda fazla yağ dokunun depolanmasıdır. Dünya sağlık örgütüne göre obezitenin temel sebebi, alınan enerji ile harcanan enerji arasındaki dengesizliktir. Obezite, organ sistemleri ve psikososyal durum üzerindeki olumsuz etkileriyle birçok sağlık problemine neden olmaktadır. Obezitenin tedavi seçeneklerinden biri olan bariatrik cerrahi sonrası kişilerde aşırı kilo kaybına bağlı ciltte sarkmalar ve bu sarkmalara bağlı vücut şekillendirme ameliyatı (VŞA) ihtiyacı oluşmaktadır. Çalışmamızda bariatrik cerrahi sonrası hastaların beden memnuniyetleri üzerindeki değişimlerini, hızlı kilo kaybına bağlı deri sarkmaları nedeniyle vücut şekillendirme ameliyatına ihtiyaç duyan hastalar ile vücut şekillendirme ameliyatına ihtiyaç duymayan hastaların özelliklerini karşılaştırmayı, Vücut Kitle İndeksi (VKİ) 40 kg/m2 altında olanlar ile 40 kg/m2 ve üstünde olanlar arasında farklılık olup olmadığını ve VŞA yapılan hastaların sağlık sistemi üzerinde oluşturduğu yükü tespit etmeyi amaçladık. Bu çalışmada, bariatrik cerrahi için kliniğimize başvuran 541 hastanın ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası birinci yılda antropometrik ölçümleri ile segmental vücut analizi yapıldı ve Çok Boyutlu Beden Benlik İlişkileri Anketi (ÇBBBİA) uygulandı. Ameliyat sonrası birinci yılda masif dersi sarkması ve VŞA isteği değerlendirildi. ÇBBBİA skorlarının, bariatrik cerrahi sonrası beden ölçümlerdeki değişimlerden etkilendiği görülmüştür. Bariatrik cerrahi sonrası birinci yıl kontrolünde hastaların büyük kısmı (%90,62) vücudunun en az bir yerinde sarkma olduğunu beyan etmiş ve sarkma olduğunu beyan eden hastaların %79,31'i VŞA istediğini belirtmiştir. ÇBBBİA skorlarının VŞA isteği üzerinde etkili olduğu gözlenmiştir. VKİ'si 40 kg/m2 ve üstü olan hastalarda sarkma ve VŞA isteği, 40 kg/m2 altında olan hastalardan daha fazla idi. Bu grupta tahmini VŞA maliyeti de daha yüksek bulundu. Sonuç olarak bariatrik cerrahi için genel kabul görmüş VKİ kriterinin maliyet-etkinliği ile ilişkili çalışmalar yapılırken VŞA maliyetleri göz önünde bulundurulmalıdır.

CerrahiKilo vermeObezite+1
Ömer Faruk Can
Fırat University
2022
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Bethesda sınıflamasına göre tip 3-4-5 tiroid nodüllerinde inflamatuvar belirteçler ve TSH düzeyine göre ikincil biyopsi yerine ameliyat kararı alınabilir mi? İnflamatuvar belirteçler ve malignite ilişkisi

Amaç: Tiroid nodülleri, sıklıkları yaşla artan, sahip oldukları %5-15 malignite riski nedeniyle önem arz eden patolojilerdir. Ultrasonografide tiroid dokusunda şüpheli nodül görünen ve ince iğne aspirasyon biyopsisi yapılan hastaların patoloji sonuçları Bethesda Tanı Sınıflamasına göre tasnif edilmektedir. Altı kategoriden oluşan Bethesda sınıflamasında malignite riskine göre hastalara biyopsi tekrarı, lobektomi, moleküler analiz ya da total tiroidektomi önerilmektedir. Yapılan çalışmalarda kandaki inflamatuvar belirteçlerin malignite erken tanısında ve prognozun takibinde kullanılabileceği gösterilmiştir. Bu çalışmada seçili inflamatuvar parametrelerin ve TSH düzeyinin Bethesda sınıf 3, 4 ve 5 hastalarda maligniteyi öngörücü etkisi araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 2014 - 2023 yılları arasında Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği'nde tiroidektomi yapılan ve preoperatif İİAB sonucu Bethesda sınıf 3, 4, ve 5 olan hastalar dahil edilmiştir. Hemogram değerleri kullanılarak; NLR, PLR, SII ve PPR oranları hesaplanmış ve hastaların patoloji sonuçlarıyla değerlendirilmiştir. Veriler, SPSS 28 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analizlerde anlamlılık değeri p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmadaki 163 hastanın %71,2'sinin kadın, yaş ortalamasının 46,52 olduğu görülmüştür. Hastaların %66,3'ü Bethesda 3, %12,3'ü Bethesda 4 ve %21,5'i Bethesda 5 sınıfında değerlendirilmiştir. Cinsiyet, yaş, PLT, PPR, NEU, LYM, TSH, NLR, PLR, SII değişkenlerinin maligniteyle anlamlı ilişkisi saptanmamıştır. Bethesda sınıf 3, 4 ve 5'in malignite oranları sırasıyla %14,8, %20 ve %80 olarak hesaplanmıştır. Bethesda sınıfları arasında LYM(p<0,05) ve TSH(p<0,05) değerlerinde anlamlı farklılık saptanmıştır. Hastalar Bethesda sınıf 3 ve sınıf 4-5 bir arada olacak şekilde gruplandırılarak değerlendirilmiş ve LYM (p<0,05) TSH(p<0,05) ve PLR(p<0,05) değerleri açısından anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Bethesda Sınıf 3 ve Bethesda Sınıf 4-5 gruplarında benign hastaların LYM, NEU, PDW, TSH, NLR, PLR, PPR, SII değişkenlerinin durumu incelenmiş ve LYM(p<0,05), TSH(p<0,05), NLR(p<0,05), PLR(p<0,05) değerlerinde anlamlı farklılık saptanmıştır. Malign hastalarda anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç: Çalışmada Bethesda sınıfı artışı ile LYM arasında negatif, TSH arasında pozitif ilişki saptandı. Hiçbir parametrenin benign-malign ayrımında anlamlı olmadığı görüldü. Anahtar Kelimeler: Tiroid, malignite, bethesda, inflamatuvar, parametre

Genel cerrahi
Hazal Yazgı
Bolu Abant İzzet Baysal University
2024
10
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Granülomatöz mastit etiyolojisinde corynebacterium bir etken midir?

GİRİŞ VE AMAÇ Granülomatöz mastit (GM), memenin nadir görülen, benign, kronik inflamatuar bir hastalığıdır. Etiyolojisi tam aydınlatılamamış olup, klinik olarak meme kanserini taklit eden memenin nekrotizan granülomatöz lobuliti ile karakterizedir. Basit mastit toplumda daha sık görüldüğü ve yeterli deneyime sahip olmayan hekimler tarafından basit mastit tanısı konularak medikal tedaviye başlandığı için, GM tanısı konulmadan önce, hastaların uzun süreli hastalık dönemi mevcuttur. Bu çalışmada; idiyopatik granülomatöz mastit tanısı almış hastaların doku örneklerinin mikroskopik incelenmesi ile, etiyolojide rol aldığı düşünülen Corynebacterium suşlarının varlığının araştırılması amaçlandı. MATERYAL VE METOD Bu retrospektif çalışmada, Aralık 2018 - Eylül 2020 tarihleri arasında, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı Poliklinik'inde tanısal amaçlı yapılmış olan 201 meme tru-cut biyopsi materyallerinin sonuçları retrospektif olarak incelendi. Histopatolojik olarak GM tanısı konulmuş, iletişim verilerine ulaşılan 41 hastanın kayıtları ayrıntılı olarak incelendi. GM tanısı alan hastaların doku örneklerinden hazırlanan preparatlar Gram yöntemiyle boyanarak incelendi. Uygun besiyeri eklenerek yapılan mikroskobik incelemede, Corynebacterium suşlarının varlığı araştırıldı. BULGULAR Histopatoloji sonucu GM olan 41 kadın hastanın kayıtları incelendi. Yaş ortalaması 35.7, yaş aralığı 20-58 idi. Çalışma sonucunda; bir hastanın (%2.4) doku örneğinin mikrobiyolojik incelemesi sonucunda etken mikroorganizma olarak Corynebacterium amycolatum tanımlandı. SONUÇ GM etiyolojisinde Corynebacterium'un etken olmadığını düşünmekteyiz. Etiyolojiyi aydınlatmak için geniş vaka serileri ile daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır.

CorynebacteriumEtyolojiGranülomatöz hastalık-kronik+3
Gizem Yaman
Dicle University
2021
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Hepatik iskemi reperfüzyon hasarında sildenafil'in karaciğer ve uzak organ üzerine etkilerinin araştırılması

Karaciğer kan akımın kesilmesi sonucu ortaya çıkan iskemi/reperfüzyon hasarının karaciğer üzerindeki etkilerinin azaltılmasında sildenafil etkinliğinin histopatolojik ve biyokimyasal olarak araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla literatürler tarandığında farklı organlara yönelik çeşitli iskemi reperfüzyon modelleri oluşturulduğu ve çok sayıda araştırmaların yapıldığını görmekteyiz. Özellikle hepatik iskemi reperfüzyon modellerinde ise; son zamanlarda ülkemiz dahil birçok merkezde başarıyla uygulanan karaciğer transplantasyonları sonrası ortaya çıkan reperfüzyon hasarlarının mekanizmasının ortaya konması ve buna yönelik yeni yaklaşımları getirilmesine odaklandığını, ayrıca karaciğer ve safra yollarına yönelik yapılan cerrahi girişimler esnasında yapılması zorunlu hale gelen pringle manevrası ile ortaya çıkan karaciğer iskemisine bağlı olarak ortaya çıkan reperfüzyon hasarının engellenmesine yönelik yaklaşımların oluşturulmasını amaçladığını görmekteyiz. Ayrıca ortaya çıkan iskemi reperfüzyon hasarının sadece ilgili organı değil, özellikle akciğer ve böbrek başta olmak üzere diğer organlarıda etkilediği ve organizmada sistematik bir yanıtın oluşmasına neden olduğu da bilinmektedir.Bu amaçla uygulanan yöntem ise; hepatoduedonal ligamanın klemplenerek 30-45 dakika iskemi ve sonrasında reperfüzyon uygulandığı, kullanılan ajanların ise reperfüzyonun başladığı anda maksimum konsantrasyona ulaşmış olmasının sağlanmaya çalışıldığını görmekteyiz. Ayrıca bu çalışmalarda standart tek ajan için 4 grup kullanılmış olup; birinci ve ikinci grup iskemi- reperfüzyon oluşturmaksızın ilaç etkinliğinin ortaya konması, üçüncü ve dördüncü grup ise iskemi-reperfüzyon sonrası ilacın etkinliğinin ortaya konması amacıyla oluşturulmuştur ve genellikle gruplarda kullanılan ve istatistiksel olarak kabul gören hayvan sayısı her grup için 10 hayvandır. Bu çalışmalarda deneysel çalışma kapsamında hayvanlardan alınan kan ve doku örnekleri biyokimyasal ve histopatolojik olarak incelenmekte ve oksidatif stresin etkileri ortaya istatistiksel olarak konmaktadır. Sildenafil sitrat fosfodiesteraz tip 5 (PDE 5) enzim inhibitörüdür ve cGMP'yi artırır. 1980'lerde antianjinal olarak denenirken ereksiyon yan etkisi nedeniyle dikkati çekmiş ve erektil disfonksiyon tedavisinde yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Ereksiyonun fizyolojik mekanizması korpus kavernozumda nitrik oksitin serbest kalmasıyla başlar. Nitrik oksit guanilat siklazın aktive olmasını sağlar, guanilat siklaz düzeyinin artması cGMP'nin artmasını, korpus kavernozumdaki düz kasların da gevşemesini ve dolayısıyla kan akımının artmasını sağlar. PDE 5 kavernöz cismin dışında değişik dokularda da düşük konsantrasyonlarda bulunmaktadır. Sildenafil sitratın ayrıca trombositlerin trombüs oluşturma kabiliyetlerini azalttığı gösterilmiştir. Bu amaçla literatürlerde belirtildiği gibi; sildenafil'in gerçekten hepatik iskemi reperfüzyon hasarı etkilerinin minimalize edilmesi ve/veya ortadan kaldırılmasında etkin olup olmadığının ortaya konması önemlidir.

HepatitKaraciğerReperfüzyon+3
Erman Çetin
Dicle University
2016
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Safra peritonitleri

Uğur Doğan
Dicle University
1984
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Genel cerrahi yoğun bakım ünitesinde deliryum sebepleri, prevalansı ve sonuçları

ÖZET 1 ocak 1996 ile 1 ocak 1997 arası bir yıllık süre zarfında, kliniğimize değişik tanılarla başvuran 818 hasta deliryum açısından prospektif çalışma protokolüne alındı. Deliryum grubu(n=90) ve kontrol grubu(Nondeliryum grubu, n=728) ele alındı. Deliryum prevalansı %11 bulundu. Deliryum gelişen hastaların ; 56(%62.2)'si erkek, 34(%37.8)'ü kadın, gelişmeyen hastaların ; 414(%56.9)'ü erkek, 314(%43.1)'ü kadın idi. Cinsiyet açısından aralarında anlamlı fark bulunamadı(X2=0.94 p=0.332). Deliryum gelişenlerin yaş ortalaması 47.57±19.89, gelişmeyenlerin yaş ortalaması 39.88±17.07 bulundu(t=3.92 p=0.000). Acil vakalarda deliryum daha sık izlendi(X2=37.91 pO.0000). Ortalama hastanede yatış süresi 15.64±1 6.52(1 -105) gün idi. Tıkanma ikterlerinde; %51.7, fistüllerde %50, ateşli silah yaralanmalarında %22.9, kunt batın travmalarında %35.3, sigmoid kolon torsiyonlarında %50, nekrotizan faciitlerde %50, üst GİS kanamalarında %60 oranında deliryum görüldü. Deliryumlu hastaların %63.7'sinde elektrolit imbalansı, %78.9'unda respiratuar hastalık, %41.1'inde azotemi, %44.4'ünde anemi, %43.3'ünde hipoalbüminemi, %76.7'sinde hipotansiyon, %73.3'ünde ateş/hipotermi, %38.9'unda metabolik asidoz etyolojik faktörler olarak tesbit edildi. Hastaların; %67.8'inde hiperaktif tip, %32.2'sinde hipoaktif " tip psikomotor aktivite tesbit edildi. Hastaların %31'ine sebebe yönelik tedavi ve diazepam, %13.3'üne sebebe yönelik tedavi ve haloperidol, %55.6'sınada sadece sebebe yönelik tedavi uygulandı. Deliryumlu grupta mortalite oranı %58.9 iken, nondeliryum grubunda mortalite oranı %0.3 bulundu(X2=438.78 p<0.0000). Sonuç olarak; deliryumun multipl etyolojik faktörlerinin olduğu, acil vakalarda deliryum sıklığının daha fazla olduğu (p<0.0000), morbidite ve hospitalizasyon süresini arttırdığı ve deliryum gelişenlerde mortalitenin daha yüksek olduğu kanaatine varıldı. 45

DeliryumYoğun bakım üniteleri
Mustafa Aldemir
Dicle University
1998
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Torako abdominal yaralanmalarda mortalite ve morbiditeyi etkileyen faktörler

Bu çalışma, torakoabdominal yaralanmalarda (TAY) mortaliteyi etkileyenfaktörlerin belirlenmesi ve abdominal yaralanmaya ek olarak gelişen torakalyaralanmanın mortalite ve morbidite oranında değişikliğe neden olup olmadığınınsaptanması amacıyla yapıldı. Bu amaçla, torakoabdominal yaralanma nedeniylebaşvuran hastaların, yaş, cinsiyet, yaralanma etkeni, yaralanma ile ameliyat arasındakisüre, kan basıncı, nabız, genel durum, HTC, biyokimya, kanama miktarı, transfüzyonsayısı, torakotomi gerekliliği ve zamanlaması, yaralanan organlar ve yaralanma sıklığı,yandaş sistem yaralanmaları, kapalı toraks drenajı (KTD) ve hastanede yatış süresimortalite açısından değerlendirildi. Bu kriterlerin mortaliteye olan etkisi araştırıldı.Penetran Abdominal Trauma Index (PATI), Abdominal Trauma Index (ATI) ve InjurySeverity Score (ISS), Abbreviated Injury Scala (AIS), Revised Trauma Score (RTS),Glascow Koma Score (GSK) gibi travma şiddetini belirleyen yöntemler ile mortalite vemorbidite riski arasındaki ilişki değerlendirildi. Ek olarak yaş, yaralanan organ sayısı vesıklığı, kan transfüzyon sayısı, kanama miktarı, ATI, PATI, ISS, AIS ve RTS değerlerigibi bazı faktörlerin torakoabdominal yaralanmalarda mortaliteyi etkileyipetkilemedikleri saptanmaya çalışıldı. Abdominal yaralanmaya ek olarak gelişen toraksyaralanmasının mortalite ve morbiditeye etkisinin saptanması amacıyla abdominalyaralanmalı 179 hasta çalışmaya dahil edildi. TAY'lı olguların %40,4'ü ASY, %15,6'sıKT, %44'ünün de KDAY'a maruz kaldıkları saptandı. Serimizde genel interval zamanı190 dk., yattığı gün 10,8 gün bulunurken %11,5 hasta başvuru anından itibaren ilk 24saat içinde öldü. TAY'lı hastalarda %52,1'ine hiç kan verilmezken, %47,9 hastaya da 1-15 ünite kan transfüzyonu yapıldı. Toraks travması olmasına rağmen % 57.6 hasta dasadece KTD ile konservatif izlendi. Toplam 30 hastaya (%12) torakotomi yapıldı.40Torakotomi ve laparatominin birlikte yapıldığı 30 hastada mortalite oranı % 66.6bulunurken, tüp torakostomi ve laparatominin birlikte yapıldığı 144 hastada % 6.2oranında mortalite saptandı.Sonuç olarak TAY'lı hastalarda hemodinamik ve respiratuar dengenin ciddişekilde bozulduğu, bununla ilişkili olarak gelişen hipovoleminin mortalite oranınıartırdığını saptadık. Ayrıca 4'ün üzerinde kan transfüzyonu yapılan, yaralanma ileameliyat arası süre 3 saati aşan, yaralanan organ sayısı 3 ve üzeri olan, torakotomiyapılan, ISS, PATI değerliği 30'un üzerinde, RTS<5 olanlarda mortalite oranı belirginolarak yükselmektedir.41

Fatih Çiftçi
Dicle University
2006
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Obstrüktif kolorektal kanserlere yaklaşım ve tedavi sonuçlarımız

Kolorektal kanserler en sık görülen 3. kanser türüdür. Olguların çoğu sporadiktir.Kolorektal kanserler yavaş büyüyen kanserler olmasına rağmen vakaların %7-47'si acilşartlarda tedavi edilmeye çalışılan intestinal obstrüksiyonla başvurmaktadır. Bu yüksekoranlar tarama testlerinin hala yeterli seviyeye ulaşmadığını göstermektedir. Preoperatifobstrüksiyonun kolorektal kanserlerde olumsuz bir prognostik faktör olduğubildirilmektedir. Hastaların çoğu komorbiditesi olan yaşlı hastalardır ve ileri evrelerdehastaneye başvurmaktadırlar. Perioperatif morbidite ve mortalite elektif vakalara göredaha yüksektir ve küratif rezeksiyon oranları da ancak %70'lere çıkmaktadır.Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı'nda Ocak 2001-Aralık 2006 tarihleri arasında obstrüktif kolorektal kanser nedeniyle ameliyat edilen 64hasta çalışmaya alındı. Onkolojik cerrahi pratiğimizin önemli bir kısmını oluşturanobstrüktif kolorektal kanserli hastaların kliniğimizdeki tedavi yöntemi, sağ kalımsonuçları ve buna etki eden klinikopatolojik faktörlerin araştırılması amaçlanmıştır.Hastaların demografik özellikleri, tümörün patolojik detayları ve lokalizasyonu ilecerrahi yöntemlerimiz ele alınarak bunların sağ kalıma ve hastalıksız sağ kalıma nasıl etkiettiği araştırıldı. Hala araştırma aşamasında olan ve diğer kanser türlerinde olduğu gibikolorektal kanserlerin de evreleme sistemine girmesi önerilen LNO (Lenf Nodu Oranı)kavramı acil vakalarda ilk defa araştırıldı. Sonuçlarımız literatür eşliğinde yorumlanarakbu hastaların yönetimi ile ilgili önerilerde bulunuldu.Çalışmamızda; 1)Primer anastomozun obstrüktif kolorektal kanserli hastalardamorbidite ve mortaliteyi arttırmadığı, 2)Proksimal ve distal yerleşimli obstrüktifkolorektal kanserler arasında kısa ve uzun dönem sonuçlar açısından farkın olmadığı,3)LNO ve LVI (Lenfovasküler invazyon) gibi kavramların prognoza etkisinideğerlendirmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğu sonuçlarına varılmıştır.Komplike kolorektal kanserli vakalarda cerrahi ve medikal onkolojik sonuçlarımızdünya standartlarına uygun olarak bulunmuştur.Anahtar Kelimeler: Kolorektal kanser, obstrüksiyon, prognostik faktörler, lenf nodu oranı.

AdenokarsinomKolon neoplazmlarıKolorektal neoplazmlar+4
Mustafa Saraçoğlu
Akdeniz University
2012
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Alvarado skorunun akut apandisitte güvenirliliği

Apendektomi tüm yaş gruplarında en sık yapılan ameliyattır. Apandisitte amaç negatif apendektomiyi ve perforasyonları azaltmaktır. Alvarado Skoru 1986 yılında tanımlanmış skorlama sistemidir. Hastanın semptomları, fizik muayane bulguları ve laboratuvar değerlerinden oluşur. Bu çalışmanın amacı, Alvarado Skorunun akut apandisiti saptamadaki güveninirliğini, Alvarado Skorunun değeri ile yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeklerinde akut apandisiti saptayıp saptayamadığını araştırmaktır. Mart 2007 ile Mayıs 2009 tarihleri arasında, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi, Acil Servisine başvuran, akut apandisit şüphesi olan 18- 70 yaş arası 313 hasta dahil edildi. Gebeler, organ nakil hastaları, bilinen malignitesi, daha önceden median laparotomisi olanlar, palpasyonda ele gelen kitlesi olanlar çalışmaya alınmadı. Hastaların tedavisinin planlaması Alvarado skorundan bağımsız olarak hastayı izleyen hekim tarafından yapıldı. Hastaların acil servise başvurmaları sırasında ki Alvarado Skorları hesaplanarak hastaların taburcu edilmeleri, izlenmeleri, izlem sonrası ameliyat edilmeleri, direk ameliyat edilmeleri kaydedildi. Negatif laparotomi ve perforasyon oranlarına bakıldı. Alvarado Skorunun; USG, cinsiyet, yaş ve semptom sürelerine göre güvenirliği karşılaştırıldı. AS ≤ 4 olan hastalarda da hem akut apandisit hem de düşük oranda perforasyon saptanabilir. AS ≤ 4 olan hastalar izlenmeli, taburcu edilen hastalar akut apandisit olabilecekleri hakkında bilgilendirilmelidir. AS 5-7 olan erkek hastalarda apandisit olma olasılığı daha fazladır. V.K.İ > 25 AS 5-7 arasında güverliliği yüksek bir skorlama sistemidir. AS, apandisiti saptamada semtomların başlama süresinden etkilenmemektedir. Hasta yaşının AS ile değerlendirimesinde apandisiti saptamada etkisi yoktur. Anahtar Kelimeler: Akut apandisit, Alvarado Skoru

Yücel Yüksel
Akdeniz University
2010
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Primer hiperparatiroidizmde lokalizasyon yöntemleri ve tedavi

Burhan Mayir
Akdeniz University
2005
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

Donör hepatektomi sırasında pringle manevrası uygulamasının donör ve recipientte iskemi-reperfüzyon hasarı gelişmesi üzerine etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı hem Pringle manevrası uygulanan ve uygulanmayan donörlerin remnant karaciğerlerinde hem de bu donörlerden elde edilen karaciğer greftlerinin transplante edildiği alıcılarda iskemi ve reperfüzyon hasarının klinik ve laboratuvar yansımalarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu randomize çift kör araştırmaya Şubat 2021 ve Haziran 2021 tarihleri arasında donör hepatektomi yapılan 54 donör ve canlı vericili karaciğer nakli yapılan 54 alıcı olmak üzere toplam 108 hasta dahil edildi. Donörler Pringle manevrası yapılan (n=27) ve yapılmayan (n=27) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Benzer şekilde bu donörlerden elde edilen karaciğerin implante edildiği alıcılarda Pringle manevrası yapılan (n=27) ve yapılmayan (n=27) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Donör ve alıcılardan pre-operatif, post-operatif 0. saat, post-operatif 1. gün, post-operatif 2. gün, post-operatif 3. gün, post-operatif 4. gün, post-operatif 5. günlerde kan numuneleri ve back table sırasında greftten karaciğer dokusu alındı. Çalışmaya dahil edilen parametreler arasında rutin hemogram ve biyokimya parametrelerinin yanında, IL-1, IL-2, IL-6, TNF-α ve β-galaktozidaz ölçümleri ve histoloji laboratuvarında alınan dokularda iskemi-reperfüzyon hasarının bulguları incelendi. Bulgular: Pringle manevrası yapılan ve yapılmayan donör grupları arasında tüm zamanlarda alınan iskemi-reperfüzyon hasarına yönelik bakılan biyokimyasal analizlerde istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı. Benzer şekilde Pringle manevrası yapılan ve yapılmayan greftlerin implante edildiği alıcı grupları arasında da istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Her iki alıcı grubu arasında perioperatif kanama (p=0,248) ve erken dönemde görülen safra yolu komplikasyonları (p=0,685) açısından da istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmadı. Karaciğer greftinden yapılan histopatolojik incelemelerde Pringle manevrası yapılan grupta hepatosit hasarı skorlaması istatistiksel olarak anlamlılık gösterecek kadar yüksek bulunmuştur (p=0,001). Sonuçlar: Her ne kadar histolojik olarak hepatosit hasarı skorlaması Pringle manevrası yapılan grupta yüksek bulunmuş olsa da Pringle manevrasının donörlerde ve bu donörlerden elde edilen karaciğer greftinin implante edildiği alıcılarda iskemi-reperfüzyon hasarına laboratuvar ve klinik olarak negatif yansıması olmamıştır. Anahtar Kelimeler: İskemi-reperfüzyon hasarı, karaciğer nakli, Pringle manevrası

HepatektomiKaraciğer hastalıklarıKaraciğer nakli+5
Yasin Dalda
İnönü University
2022
00