%100 oksijenize ve normal atmosferik koşullarda 'transepitelyal korneal crosslinking' uygulanan hastalarımızın 6 (altı) aylık sonuçlarının karşılaştırılması

AMAÇ: Araştırma Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Kliniği'nde farklı ortamlarda uygulanan kollajen çapraz bağlama etkinliğini değerlendiren tanımlayıcı kesitsel tipte bir araştırmadır. MATERYAL VE METOD: Araştırmaya keratokonus tanısı biyomikroskopik, retinoskopik ve topografik bulgularla konulmuş ve progresyon gösteren 60 hasta dahil edildi. Epi-on korneal kollajen çapraz bağlama Atmosferik şartlarda 30 hastanın 30 gözü, %100 Oksijenize ortamda 30 hastanın 30 gözü üzerinde yapılmıştır. Araştırmada belirlenen değişkenler kollajen çapraz bağlama öncesi, postoperatif 1. hafta, postoperatif 1. ay ve postoperatif 6. ay da değerlendirilmiştir. Elde edieln veriler SPSS 25.0 programı yardımıyla değerlendirilmiştir. BULGULAR: Yaş ortalamaları ve cinsiyet değerlendirmesinde gruplar arasında farklılık saptanmamıştır. Düşük sıralı aberasyon değerlendirmesinde atmosferik şartlarda operasyonu yapılan hastaların ortalamaları % 100 oksijenize ortamda operasyonu yapılan hastaların ortalamalarından daha düşük bulunmuştur. Silindirik güç değerlendirmesinde atmosferik şartlarda operasyonu yapılan hastaların ortalamaları % 100 oksijenize ortamda operasyonu yapılan hastaların ortalamalarından daha yüksek bulunmuştur. Postoperatif 1. hafta, 1. ay ve 6. ay gruplara göre yapılan analizde değerlendirme kriterleri arasında farklılık bulunmamaktadır. Atmosferik şartlarda iv operasyonu yapılan hastaların demarkasyon hattı derinliği % 100 oksijenize ortamda operasyonu yapılan hastaların demarkasyon hattı derinliği ortalamaları daha düşük bulunmuştur. Atmosferik şartlarda operasyonu yapılan hastaların merkezi kornea kal./demarkasyon hattı ortalamaları, % 100 oksijenize ortamda operasyonu yapılan hastaların merkezi kornea kal./demarkasyon hattı ortalamalarından daha yüksek bulunmuştur. SONUÇ: %100 Oksijenli ortamda uygulanan CXL tedavisinin demarkasyon hattı derinliğinin daha derinde oluşmasını sağladığı saptanmıştır. Ancak keratokonus progresyonunu önleme açısından her iki yöntemin de benzer etkinlikte olduğu bulunmuştur.