112 acil sağlık hizmetler istasyonları çalışanlarınıntıbbi atık yönetimine ilişkin farkındalık vetutumlarının incelenmesi: Van ili örneği

Bu çalışmada Van'da bulunan 112 Acil Sağlık Hizmetleri istasyonları çalışanlarının tıbbi atık yönetimine karşı farkındalık ve tutumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Anket formunda sağlık çalışanlarına görev yaptığı 112 acil sağlık hizmetler istasyonlarında tıbbi atık yönetim uygulamalarını düşünerek yargılara katılım düzeyini belirtmesi istenmiştir. Araştırmanın evreni Van ili ve ilçelerindeki toplam 48 adet 112 acil sağlık hizmetler istasyonlarında görev yapmakta olan 446 adet fiili sağlık çalışanları oluştururken örneklemini ise ankete katılan 302 sağlık çalışanı oluşturmaktadır. Demografik bilgi formunda 14 adet soru yer almakta olup bu sorularda yaş, cinsiyet, meslek, görevde çalışma süreleri, eğitim durumları gibi bilgiler yer almakla birlikte tıbbi atık yönetiminin işleyiş prosedürüne yönelik sorular yer almaktadır. Ayrıca 5'li likert tipte 24 maddelik tıbbi Atık tutum davranış ölçeği kullanılmış olup sağlık personelinin farkındalık, davranış, bilişsel ve dikkat boyutu değerlendirilmiştir. Veriler SPSS programında analiz edilmiştir. Ölçeğin iç tutarlılığına ilişkin olarak, Cronbach's Alfa katsayıları dikkat boyutu dışında tüm alt boyutlarda 0.85 ve üzerindedir. Farkındalık boyutunda iç tutarlık kat sayısı 0.97, davranışsal alt boyutunda 0.88, bilişsel alt boyutunda 0.85, dikkat alt boyutunda 0.80 olarak tüm ölçek için ise 0.97 olarak tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre 112 acil sağlık hizmetler istasyonlarındaki sağlık çalışanlarının tıbbi atık farkındalık düzeyi genelde yüksek olmakla birlikte, davranış ve dikkat düzeylerinde gelişim ihtiyacı olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre tıbbi atık yönetim sürecine ve tıbbi atık bilgi, farkındalık ve tutumlarının artmasına katkı sağlayacağı düşünülen belirli aralıklarla kurumsal denetimlerin yapılması gerektiği, hizmet içi eğitimlerin ise sadece tıbbi atıkların toplanmasından sorumlu personele değil tüm sağlık çalışanlarına verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.