19. yüzyıl sonu 20. yüzyıl başlarında İstanbul`da Alman mimarların yaptıkları mimari eserler

Osmanlı İmparatorluğu'nda modernleşme çabalan 1839'da Tanzimatla birlikte başlar. Bu çabalar 19. Yüzyılın sonlarında Avrupa'dan getirtilip görevlendirilen mimarlarla son safhaya ulaşmıştır. İngiliz W. J. Smith, İtalyan G. T. Fossati, Levanten A. Vaüaury ve İtalyan R. d' Aranco Avrupa'daki neo-klasik etkileri Türk mimarisine getiren mimarlardır. Yüzyılın sonlarında Alman mimarların da Osmanlı ülkesinde, özellikle de başkent İstanbul'da; Elçilik binaları, hastane, okul, tren istasyonları ve iş ham gibi önemli yapılara imza attıkları görülür. Bunlardan, Prusya Devleti tarafından Osmanlı mimarisini incelemek için gönderilen Jashmund, başta Sirkeci Garı olmak üzere, önemli yapılara imza atmıştır. Alman İmparatorluğu binaları, katı simetrik planlar üzerindeki kübik yapıları ile Prusya özellikleri gösterirler. Osmanlı İmparatorluk yapılarından Sirkeci ve Haydarpaşa Garları Avrupa'daki öncü modellere göre planlanmıştır. Uzun simetrik planlı Sirkeci Garı, bir geçiş istasyonu planı göstermesine rağmen, konumu itibariyle bir uç istasyonudur ve Liverpool, Crown Street istasyonundan geliştirilmiş olan Hannover Hauptbahnhof un plan tipindedir. Bu İstasyon Avrupa demiryollarının başlangıcında olmasına rağmen, Türk-İslam mimari unsurları nedeniyle, Anadolu-Bağdad-Hicaz demiryolları üzerindeki pek çok istasyon binasının plan ve tasarımına etki etmiştir. Alman mimarların Osmanlı'daki faaliyetleri, Anadolu-Bağdat demiryolu hattının sembolü olan Haydarpaşa Gan'nın tasarımını yapan O. Ritter ve H. Cuno ile devam etmiştir. Bu gar binassmın planlaması da; Berlin-Stetriner Bahnhof, Zürih-Central Station ve Londra- Victoria İstasyonu'nun özellikleri görülür.